شتابان به سوی محبوب...
چند خطی از یزید بن ثُبَیط عبدی بَصری / مداحی و سخنرانی برای هشتمین شب محرم

شتابان به سوی محبوب...

نویسنده : سایت جیم

راه‌ها را بسته بودند. باید به بیراهه‌ها می‌زد. هر جایی ممکن بود به ماموران بر بخورند. حالا بالاخره به مکه رسیده بود. جا و مکانش را آماده کرد و به سمت منزلگاه امام به راه افتاد. چون رسید، امام نبود.

از آن سو، امام که خبر آمدن یزید بن ثُبَیط را شنیده بودند، زودتر از منزل خارج شده و به سوی اقامتگاه او رفته بودند.

مرد بازگشت. در دلش غوغای شادی بود. آیا خوشبختی از این بزرگتر که تو به سوی امام روی و او به سوی تو آید؟ امام را در منزلگاه خود یافت. زبان در دهان نمی‌چرخید. چه می‌توانست بگوید جز شکر الهی: «بِفَضلِ اللهِ وَ بِرَحمَتِهِ فَبِذلِکَ فَلیَفرَحُوا»*

مرد تنها نبود. دو پسرش هم بودند. آن روز که فرستاده امام به بصره رسیده بود و نامه امام را برایشان خواند، همان جا تصمیمش را گرفت. می‌خواست به حسین(ع) بپیوندد. ده پسرش را هم به سفر خواند. عبدالله و عبیدالله پدر را اجابت کردند.

دیگران گفتندش: «می‌ترسیم یاران ابن زیاد به تو آسیبی رسانند.» اما عشق حسین(ع) این چیزها نمی‌شناسد. مرد راه افتاد و در مکه به مولایش رسید.

روز عاشورا، پسران که رسم عشق بازی از پدر آموخته بودند به میدان رفتند و جنگیدند. پدر، بعد از ظهر عاشورا پس از نماز، در مبارزه تن به تن به شهادت رسید و به پسرانش ملحق شد تا در آن سرا این بار آن‌ها به استقبال امام آیند. 

*پس (مومنان) باید به لطف و رحمت خدا شاد باشند./یونس،58

===

پ.ن: در ادامه شما را به گوش دادن چند مداحی زیبا دعوت می‌کنم. (برای دانلود روی عکس کلیک کنید)

در غمت همچو لاله - حاج میثم مطیعی

با پرچم سیاه راه افتادم - سید مجید بنی فاطمه

با همه دنیا قهرم و با تو میخوام آشتی باشم - حاج حسین سیب سرخی

سخنرانی در مورد ازدواج و طلاق- ستاد زارع شیرازی

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨