حاتمی کیا، حاتمی کیاست
یادداشتی بر فیلم بادیگارد

حاتمی کیا، حاتمی کیاست

نویسنده : t_motahari

همه حاتمی کیا را می شناسیم، نه فقط نامش، بلکه تفکرش را هم بلدیم. بازمانده از نسلی طلایی از کارگردانان که دیگر کاغذ پاره‌هایشان را تبدیل به فیلم می‌کنند، اما در این میان، حاتمی کیا دوام آورده است.

حاتمی کیا هنوز پس از چند دهه اتفاقات جامعه ایران از عمق سیاست حرف میزند، و توانسته است با چنگ و دندان زنده بماند. پس از دیدن «دعوت» که به تفکر بسیاری از جنس حاتمی کیا نبود، پس از توقیف شدن «گزارش یک جشن» و ساخت سفارشی «چ»، امروز شاهد فیلمی از جنس حرفهای او هستیم.

بادیگارد فیلم حاتمی کیاست. دیالوگ های حاتمی کیا را دارد. قهرمانش قهرمان حاتمی کیاست و از دهه 90 حرف میزند، دهه 90. اینکه در سینمایی دورافتاده از مردم، کسی از دهه کنونی حرف بزند کار کوچکی نیست. چه تحلیلش را قبول داشته باشیم چه نداشته باشیم حاتمی کیا از پشت عقاید خودش به تحلیل اتفاقاتی می پردازد که حرف زدن درباره آنها حتی به اشاره هم کار راحتی نیست.  قهرمان بادیگارد «حیدر» است. محافظی که تبدیل به بادیگارد شده است و دیگر آدمهای این نسل را نمی شناسد. اما می توان همینجا ایراد به تفکری گرفت به اندازه تاریخ این مردم قدمت دارد. سخن گفتن از گذشته‌ای خوب که ما از آن دور شده ایم. این تقکر ایرانی در تمام دیدگاه و عقاید ریشه دوانیده است. نوستالژی زمانی که دیگه وجود ندارد. مردمی که حافظه تاریخی ندارند و از اتفاق‌ها افسانه می‌سازند و در نهایت آنها را پرستش می‌کنم و همین تفکر قهرمان بادیگارد را مجبور می کند تمام ستاره هایش را دور بریزد و از سیاست و سیاسیونی که تداعی کننده چهره رجایی برای او نیستند فرار کند و آینده را در چهره نسلی جستجو کند که سالها حواسش به آنها نبوده است.

دوباره رد پای حاتمی کیا پیداست. در کنار قهرمان‌های کهنه کارش به سراغ نسلی جدید می‌رود و به قهرمانش خرده می‌گیرد که چرا فرزندانش را ندیده است. چرا بزرگ شدن نسلی را ندیده و سرکوب کرده است و حالا این نسل، معترض این انکار است. برای اینکار به دنبال فرزند شهیدی می‌رود که نخبه محسوب می‌شود و ریزبینانه تفاوت‌هایش را نشان می‌دهد. او هنوز هم برای عقیده‌اش می‌جنگد اما شبیه نسل خود و زمان خودش است. پس حیدر نه برای سیاست مداران دهه 90 بلکه برای نخبگان این دهه کشته می‌شود و اما نوستالژی مرگ که اوج لذت همیشگی ما از قهرمان داستان است رخ می دهد و حیدر در سکانسی که ساختش تنها در تخصص خود حاتمی کیاست شهید می‌شود.

بادیگارد فیلمی است که هرچند هیچگاه نمی تواند به آژانس شیشه ای نزدیک هم بشود اما هنوز هم ثابت می کند که افرادی با سبک و فکر و خلاقیت خاص خودشان برخلاف تصور کلیشه ای ما تمام شدنی نیستند، تنها نیازمند عرصه و مجال برای گفتن حرفهایشان هستند. با عقیده اش چه همراه باشیم چه نباشیم، این مرد به تصویر کشیدن حرفهایش را خوب بلد است.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
فرانک باباپور
فرانک باباپور
٩٥/٠٧/١٧
٠
٠
متاسفانه هنوز ندیدمش این فیلمو... یادداشت خوبی بود، از یک فیلم بین یا منتقد که آدم سلیقه شو قبول داره :) موفق باشید.
h.naderi
h.naderi
٩٥/٠٧/١٨
١
٠
فکر می کنم خیلی دیر این یادداشت ارسال شده، شاید بهتر بود در زمان خودش باشه ولی از نظر جوهره نوشته و حرفی که دارید می زنید واقعا قوی بود
t_motahari
t_motahari
٩٥/٠٨/٢٠
٠
٠
متاسفانه هم کمی در صف ارسال بود و هم تاخیر من در قراردادن در سایت. ممنون از لطف شما سپاسگذارم
Vania
Vania
٩٥/٠٧/١٨
٠
٠
من ندیدم بادیگارد رو..ولی فیلم های حاتمی کیارو دوست داشتم همیشه... یادداشت خوبی بود. اگه واعا فیلم موضوعش چیزهایی باشه که نوشتین ترغیب شدم ببینمش
t_motahari
t_motahari
٩٥/٠٨/٢٠
٠
٠
امیدوارم تا الان دیده باشید:) همونطور که گفتم حاتمی کیا و فیلمهاش رو میشه دوست داشت حتی اگر با عقیدش موافق نبود
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

شهرزاد

٩٦/٠٢/٠٢
پیامی از تو

چایی را می‌ریزم همسرم

٩٦/٠١/٢٨
جهان از زاویه من

نکته پردازی های نخواندنی / قسمت دوم

٩٦/٠١/٣٠
شعری سروده خودم

خار آن شعر که از زلف تو کوتاه بود!

٩٦/٠٢/٠٤
شعری سروده خودم

غزلِ شیرین ترین تردید

٩٦/٠١/٢٨
خسته شده ام

مونث بودن

٩٦/٠١/٣٠
از رویای پرواز تا ...

زمین پیما

٩٦/٠١/٢٨
دشمن خدا

دروغ ممنوع!

٩٦/٠١/٢٩
چقدر نبودنت توی ذوق می زند

شاید یک شروع جدید

٩٦/٠١/٢٩
با یک چمدان دلتنگی

یهویی

٩٦/٠٢/٠٣
ارزش کلمات

تذکره الکارگردان

٩٦/٠٢/٠٣
شاید بتوان شنید!

خدا را نمی‌توان دید اما...

٩٦/٠١/٢٨
اندر حکایت انتخابات ریاست جمهوری

ناموسا می دانستید؟!

٩٦/٠١/٢٩
خسته تر...

به شیرینی یک خواب

٩٦/٠٢/٠٢
معرفی کتاب

چشم هایش

٩٦/٠١/٣١
فقط زانو می‌زنم

دیوانه

٩٦/٠٢/٠٢
کمی هم به فکر خودتان باشید!

تقدیری از دولت عزیز

٩٦/٠١/٢٨
چرا باید هزینه پرداخت؟

تابلوی خیلی تابلو

٩٦/٠١/٢٩
ما دو پدیده قرن هستیم!

نامه احمدی نژاد به ترامپ

٩٦/٠١/٢٨
شعری سروده خودم

کاسب دیوانه

٩٦/٠١/٣٠
تبلیغات
تبلیغات