باز هم عزاداری یا درنگی در خود؟!

باز هم عزاداری یا درنگی در خود؟!

نویسنده : زهره_براتی

می‌نشینی کنار پنجره و گاهی هم که حالت خوب باشد یک استکان چای مامان دم کرده خودت را مهمان می‌کنی. شاید هم پنجره اتاقت رو به ملکوت دست دراز کرده باشد و تو مجبور باشی که دست‌هایت را زیر سرت گره بزنی و رو به آسمان خدا دراز بکشی...

حالت خوب یا بد باشد دلت قد کشیده خودت را زیر ذره بین بگذاری! دوست داری مدام حول محور خودت چرخ بزنی، چرخ بزنی و خودت را برانداز کنی. فکر کنی که با خودت چند چندی! ایام محرم، عزاداری‌ها و خیمه‌ها هم این روزها مزید بر علت می‌شود که چک کردن اعمال و ریزه کاری‌هایت را فراموش نکنی. دنیای مجازی، شعارها واستاتوس‌هایی که اکثرا برای خالی نبودن عریضه از دوستان دور یا نزدیک برایت ارسال می‌شود هم بار این تکلیف را بیشتر و بیشتر روی شانه‌هایت می‌گنجاند.

می‌دانی که روی لبه تیغ راه می‌روی. می‌دانی که انگشت اشاره‌ات هر چند رو به دنیای زشتی‌ها باشد اما خودت هم در این دایره می‌گنجی!

مدام این ذکر در سرت می‌چرخد: «سبحانک لا اله الا انت، انی کنت من الظالمین»

ای خدای مهربانی و رحمانیت و بخشش که اکثرا یادمان می‌رود که قرار بود تجلی تو باشیم نه خدای دروغ، حسادت و پلیدی!

یاد حرف‌های استادت می‌افتی که مدام می‌خواست این کلید واژه را در ذهن شلم شوربایی تو بگنجاند که «خدا» یعنی «به خود آ»

گاهی کلافه که می‌شوی کوله‌ات را می‌اندازی روی دوشت و پیاده‌روهای شهرت را با کتانی‌های همیشه همراهت طی می‌کنی. می‌نشینی روی نیکمت و سرت را لای دست‌هایت فشار می‌دهی و دوست داری تمام زشتی‌های شهر و آدم‌هایش را بالا بیاوری .

مدام در سرت این ذکر می‌چرخد: «ان الانسان لفی خسر – همانا انسان درخسران است » و این خسران عظیم به کجا منتهی می‌شود؟! وقتی که می‌دانی «خدای لاشریک له » از رگ گردن به تو نزدیک‌تر است. گاه می‌مانی و سعی می‌کنی روزها و ماه‌ها را مثل یک فیلم صامت با چشم‌های بسته از نظر بگذرانی شاید به نتیجه‌ای برسی!

صدای موزیک بی‌کلامت را زیاد و زیادتر می‌کنی و هنذفری را در گوشت محکم‌تر می‌چرخانی و قدم‌هایت را آرام‌تر می‌کنی که مبادا ثانیه‌ها و دقایقی را این وسط گم کنی!

حس می‌کنی یک چیز کم است، یک چیز گم است!

که خوب دقیق شوی در نی نی چشم‌های آدم‌ها می‌فهمی همه‌مان گم شده‌ای داریم که تلاش می‌کنیم آن را در فیزیکال دور و برمان بیابیم. اما هرچه که هست این وسط یک جای کار می‌لنگد!

سرت را از لابلای دست‌هایت بیرون می‌کشی، چشم‌هایت را می‌بندی و رو به آسمان آبی می‌گویی: هنوز هم شایسته هستم که سرم را بالا بیاورم و تو بگویی: فتبارک الله احسن الخالقین!

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
فرانک باباپور
فرانک باباپور
٩٥/٠٧/١٧
٠
٠
آخرش علامت سوال بود یا تعجب؟! نی نی چشم چیه راستی؟ :دی چه پنجره ی قشنگی بشه اون پنجره ی رو به ملکوت :)
Vania
Vania
٩٥/٠٧/١٨
٠
٠
نی نی چشم فکر کنم یعنی مردمک های چشم
زهره_براتی
زهره_براتی
٩٥/٠٧/١٨
٠
٠
سلام فرانک خانم عزیز آخرش علامت تعجب بعد از یه جمله ی عاطفی ک میاد توی این جمله بنظرم عاطفه ش مستتر هست:) نی نی چشم ها هم در عمق چشم های ادم های اطرافمون. پنجره ی اتاقم ک هنیشه بهش خیره می مونم 😊 در پناه صاحب این روزها
فرانک باباپور
فرانک باباپور
٩٥/٠٧/١٨
٠
٠
اون "تو بگویی" رو ندیده بودم اول! :دی الان دیدم. راستی خیلی خوب نوشته بودین زهره جان :)
زهره_براتی
زهره_براتی
٩٥/٠٧/١٩
٠
٠
ممنونم فرانک عزیز خوشحالم ک موردپسندت بود:)
sajjad_mohammadi
sajjad_mohammadi
٩٥/٠٧/١٨
٠
٠
چقدر شما خوب نوشتینا
زهره_براتی
زهره_براتی
٩٥/٠٧/١٨
٠
٠
سلام دوست عزیز متشکرم . خوب باشید همیشه
Vania
Vania
٩٥/٠٧/١٨
٠
٠
ممنون زهره جان:) چقدر خوب نوشتی..تجربه های که بنظرم برای همه گاهی پیش میاد. خصوصا تو این روزا...خدا کنه اون گمشده رو هممون پیدا کنیم..اون پیاده روی ب خودت هم عالیه!
زهره_براتی
زهره_براتی
٩٥/٠٧/١٨
٠
٠
سلام دوست خوبم و نکته سنج خوشحالم ک خوندید یکی از سرگرمی های لذت بخش من همین پیاده روی ها و فکرکردناس :) در پناه صاحب عزا !
رحیمی $$s
رحیمی $$s
٩٥/٠٧/١٨
٠
٠
عالی بود زهره جان و این قسمتش ک گفتی خدا یعنی به خود آ از همه عالی تر.💜💜
زهره_براتی
زهره_براتی
٩٥/٠٧/١٩
٠
٠
سلام سمیه ی عزیزم مرسی خداکنه تو این شبها همه مون به خودمون بیایم خصوصا بعضیها بیشتر 😆😊
f.farzad
f.farzad
٩٥/٠٧/١٨
٠
٠
خوبی این متون اینه که خیلی راحت می تونی باهاش ارتباط برقرار کنی ...آن که از دل برآید لاجرم بر دل نشیند و اینـا...سپـاس ..خداقوت عزیزم :)
زهره_براتی
زهره_براتی
٩٥/٠٧/١٩
٠
٠
سلام دوست عزیز خوشحالم از آشنایی با شما و سپاسگزارم . در پناه صاحب عزا ! خوب باشید همیشه .
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٥/٠٧/١٩
٠
٠
قشنگ بود :)
زهره_براتی
زهره_براتی
٩٥/٠٧/٢٠
٠
٠
سلام الهام خانم عزیز ممنونم از لطف شما . درپناهش .
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

چشم هایت شبیه پاییزند...

٩٥/٠٩/١٨
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
دیکتاتوری دوست داشتنی

از دلخوشی تا دلبستگی

٩٥/٠٩/١٨
ترانه ای سروده خودم

تو خیالی...

٩٥/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

وقتی ستاره توی آسمونه

٩٥/٠٩/١٥
چند کلمه با عادل فردوسی پور که دیگر عادل نیست

ناعادل!

٩٥/٠٩/١٦
خواب عجیبی بود...

تجربه مرگ در خواب

٩٥/٠٩/٢٠
به دنبال یک مامن

اعتراف

٩٥/٠٩/١٨