یار پدر، مؤذن پسر
چند خطی از حجاج بن مسروق جُعفی/ مداحی و سخنرانی برای پنجمین شب محرم

یار پدر، مؤذن پسر

نویسنده : سایت جیم

مرد، سال‌ها همدم و همنشین پدر در کوفه بود. پدر را که شهید کردند، باز هم در کوفه ماند. این شهر گرچه نامرد مردمان بسیار به خود دیده بود، اما هنوز عطر علی(ع) را می‌شد در کوچه هایش حس کرد. و او در کوفه ماند.

سال 60 هجری بود که شنید حسین (ع) از مدینه به سوی مکه رهسپار شده است. کوله بارش را برداشت و راه افتاد. حالا دیگر جای ماندن نبود. منتظر نماند امام بیاید. خود به سوی او رفت. حالا در مکه در کنار پسر است. یار پیشین پدر، حالا همراه پسر شده است. از مکه تا کربلا.

فقط یک همراه ساده که نبود. شده بود یکی از پیک‌های امام(ع). در منزلگاه قصر بنی مقاتل، امام فرستادندش سوی عبیدالله بن حر جُعفی تا به یاری و در اصل به سعادت بخوانندش. هرچند عبیدالله حر نپذیرفت. منزل به منزل هرجا وقت نماز می‌شد، نوای اذان او بود که کاروان را خبر می‌کرد. حالا همه او را به نام «مؤذن حسین» می‌شناختند و صدا می‌کردند. 

آن روز هم او اذان گفت. همان روز حر با سپاهیانش جلوی کاروان را گرفته بودند. وقت نماز شده بود. امام، حجاج بن مسروق را صدا کردند و گفتند اذان بگو. همان روز که دو سپاه- سپاه حر و کاروان امام- همه به حسین اقتدا کردند و نماز خواندند. شگفتا که او را به امامت در نماز پذیرفته‌اند، یعنی عدالت او را و دیانتش را قبول دارند. اما راه بر او می‌بندند!

روز عاشورا او نیز چون دیگر یاران امام اذن جهاد گرفت و به میدان رفت. تنش به خون رنگین شده بود. برگشت سوی امام. تنش سرخ بود و دلش نیز. تن آغشته به خون و دل لبالب عشق. می‌خواند: «جانم به قربانت! ای حسین که هدایت شده و هدایت کننده‌ای.» این را گفت و باز به میدان برگشت. و سر به راه عشق داد.

===

پ.ن: در ادامه شما را به گوش دادن دو مداحی و یک سخنرانی زیبا دعوت می‌کنم. (برای دانلود روی عکس کلیک کنید)

دلم گشته هم خانه‌ات- مجید بنی فاطمه

محرمات عشق میکنم - سید علی مومنی

اومدم فدای سرت بشم همرزم علی اصغرت بشم - حاج محمود کریمی

سخنرانی شیعه غریبه - حجت الاسلام سید حسین مومنی

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
محمدصنعتیـ
محمدصنعتیـ
٩٥/٠٧/١٥
٠
٠
مرسی جیم
nina_aghighi
nina_aghighi
٩٥/٠٧/١٦
١
٠
عالی بود.
پربازدیدتریـــن ها
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

معشوق ماه روی من

٩٦/٠٤/٠٣
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
درد داشت

مادرم نفس نمی کشید

٩٦/٠٤/٠٣
ترانه ای سروده خودم

شونه به شونه اش که قدم می زنی

٩٦/٠٤/٠٣
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
تبلیغات
تبلیغات