گلایه جوان مسیحی از هیأت عزاداری!

گلایه جوان مسیحی از هیأت عزاداری!

نویسنده : m.attari

ایام عزاداری سالار شهیدان در ماه محرم فرصتی استثنایی برای حفظ ارتباط مخاطب عام با ارزش‌های دینی است.

اين فرصت خاص و موقعيت ويژه براي ترويج معنويت و تبليغ دين در هيچ زمان ديگري از سال تكرار نمي‌شود.  دل‌هاي مردم در مجالس عزاداري امام حسين عليه السلام براي پذيرش پيام خداوند آماده است و افراد گوناگون با خصوصيات كاملا متفاوت همه با شور و عشق نسبت به اين نور درخشان آسمان هدايت كنار هم جمع مي‌شوند. 

تقدير خداوند اين بوده كه كشتي نجات امام حسين عليه السلام كساني را به مقصد هدايت و سعادت برساند كه به هيچ شكل ديگري امكان دستگيري‌شان نيست.

سياه و سپيد، مسلمان و هندو، شرقي و غربي و... همه در اين ايام با حضور در مجالس سوگواري ياد آن مظلوم بزرگ تاريخ را گرامي مي‌دارند و نسبت به آن حضرت اداي احترام مي‌كنند. 

دكتر سيدعباس صالحي معاون محترم فرهنگي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي در افتتاح نمايشگاه تخصصي كتاب عاشورا خاطره‌اي اثرگذار از مادر شهيد هرمز باباخاني سرباز شهيد مسيحي از اروميه نقل كردند با اين مضمون كه گفته بود :

«بعد از شهادت پسرم هر سال در روز عاشورا هيأت عزاداري محل به خانه ما مي‌آمدند و با ياد فرزندم به ذكر مصيبت و سينه زني مي‌پرداختند.

يك سال به دلايلي بچه‌هاي هيأت در روز عاشورا نتوانستند به خانه ما بيايند و عزاداري كنند. 

بعد از آن يكي از جوانان هيأت در خواب پسرم را مي‌بيند كه از غيبت آن‌ها گلايه مي‌كند و به او مي‌گويد: «چرا امسال نيامديد توي خانه ما يا حسين بگوييد؟» بعد از آن بود كه جوانان هيأت براي حضور منظم در خانه ما توجه بيشتري دارند»

اين اعتقاد و باور عمومي كه در گروههاي مختلف اجتماعي مشاهده مي‌شود همان موقعيت استثنايي براي ترويج معارف و ايجاد وحدت ملي و همبستگي عمومي است.

امام حسين عليه السلام با شهادت خود و عزيزانش چنين فرصتي را براي دستگيري از مردم فراهم ساخته تا همواره راه همگان براي رسيدن به خداوند گشوده باشد. 

وظيفه بزرگ ما اين است كه مراقبت كنيم رفتار و گفتار ما در ماه محرم موجب تضعيف اين موقعيت نشود و اين راه گشوده را بر روي كسي نبندد، تا اگر براي هدايت و سعادت مردم كاري حسيني نمي‌كنيم لااقل در مسير حركت حسيني شدن‌شان سنگ نياندازيم.

(حجت الاسلام محمدرضا زائری)

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
ساده
ساده
٩٥/٠٧/١٢
٠
١
این حاج آقا زائری هم شده نخود هر آش،
پربازدیدتریـــن ها
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

معشوق ماه روی من

٩٦/٠٤/٠٣
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
ترانه ای سروده خودم

شونه به شونه اش که قدم می زنی

٩٦/٠٤/٠٣
درد داشت

مادرم نفس نمی کشید

٩٦/٠٤/٠٣
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
تبلیغات
تبلیغات