ابر رایانه من در راه است!

ابر رایانه من در راه است!

نویسنده : i_banu69

خیلی وقت‌ها پیش آمده است که یک چیزی مد شود، مثل کامپیوتر، موبایل، گوشی لمسی، تبلت، کفش تابستانی، پلی استیشن و خیلی چیزهای دیگر. آن موقع که SEGA مد شده بود خوب یادم است. خیلی‌ها خریدند. اما ما نخریدیم. نداشتنش حسی بود شبیه حسرت و سرخوردگی و گاها طعنه به این‌که هی فلانی! شما از ما پایین‌تر هستید که SEGA ندارید و از این دست کل‌کل‌ها و باکلاس بازی‌های بعضی‌های توی دوران کودکی.

چند مدت به همین شکل گذشت اما خب همینطور هم نماند. کامپیوتر آمد. ما اول از همه فامیل و آشناها کامپیوتر خریدیم. شدیم کله‌گنده، شدیم با کلاس. حالا نوبت ما بود فیس بدهیم. پز بدهیم و ذوق کنیم. همان کامپیوتر باعث شد تا ابد مثلا! شاخ بمانیم. یک مرحله از بقیه جلو بیفتیم. وقتی بقیه 1100 داشتند ما سونی اریکسون خریدیم و وقتی بقیه کوربی2 سامسونگ داشتند ما تبلت بخریم. توی یک ماه گذشته زهرای20 ساله، شیوای24ساله و فاطمه 22 ساله ازدواج کرده‌اند. حال و هوای آن روزهای بدون پلی استیشن را دارم. نمی‌دانم شاید به زودی نوبت شاخ شدن برسد!

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
محمدرضا مهدیزاده
محمدرضا مهدیزاده
٩٥/٠٧/٢٤
٠
٠
ما sega داشتم خخخخ ولی کلاس یاد نداشتم فقط هم بازیه شورش در شهر داشتم با موتور
اشکمهر آتشروان
اشکمهر آتشروان
٩٥/٠٧/٢٤
٠
٠
انشالله
Vania
Vania
٩٥/٠٧/٢٤
٠
٠
ما یه عکس داریم داداشم ازین آتاری دستیا داشت.تو عکس داره بازی میکنه.پسرخاله ها هم کلا حواسشون پی اونه.اصلا انگار نه انگار که قرار.بوده عکس بگیریم.خخ...حسرت خوردن رو دوست ندارم. همینطور احساس شاخ بودن کردن بخاطر شرایطی که ممکنه برای من باشه و برای دیگری نه...الا ایحال ما هم میگیم ان شاالله به زودی برسه روز شاخ شدن شما:))
ساده
ساده
٩٥/٠٧/٢٥
٠
٠
من که کلا از دنیا عقبم، اول ملت پیشرفت میکنن بعد من
محمدصنعتیـ
محمدصنعتیـ
٩٥/٠٧/٢٦
٠
٠
هان :(.... دخترهمسایمون آتاری داشت بعضی وقتا ما میزدیم شبکه یک خط رو خط میشد میدیدیم داره بازی میکنه .... من از اونا موخاستم :(
s_mostafa_b
s_mostafa_b
٩٥/٠٧/٢٧
٠
٠
حال و هوای آن روزهای بدون سگا را دارید البته به گمانم... نوشته خوبی بود با یه تیتر عالی
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

الغوث خدایا

٩٦/٠٣/٢٥
بغضم می گیرد

تله پاتی

٩٦/٠٣/٢٥
شعری سروده خودم

همه جا صوت غریبانه آن آهنگی است

٩٦/٠٣/٢٨
حرف‌هایم را برای شما بگویم

روزمرگی های گارسون جوان

٩٦/٠٣/٢٧
در دنج ترین گوشه دل

شمعدانی کوچک من

٩٦/٠٣/٢٧
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
شهادت مبارکش باشد

چند می گیری عاشق بشی؟

٩٦/٠٣/٢٧
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
لطفا خانم ها با دقت بیشتری بخوانند

بازار کاری که خانم ها خرابش کردند

٩٦/٠٣/٢٨
او اکنون کلاس چهارم است

پدربزرگ دوست داشتنی

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
جایگاه مقدس یک پدر

پدر ظالم

٩٦/٠٣/٢٨
همه چیز را ندانی

غرور و تردید

٩٦/٠٣/٢٥
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
در جاده زندگی هم مسیر شویم

همکلاسی

٩٦/٠٣/٢٥
شعری سروده خودم

چشم ها در انتظار آشنای نیمه شب

٩٦/٠٣/٢٥
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
تبلیغات
تبلیغات