جان کندن...
دلنوشت

جان کندن...

نویسنده : banu69

حال و روز زندگی برخی از آدم‌ها دقیقا مثل آدمی‌ست که به پهلویش تیر خورده و خونریزی دارد و مجبور است با همان حال، سینه خیز برود تا به جایی برسد و خودش را نجات دهد. حالا یا این‌که بالاخره یکی پیدا می‌شود که او را درمان کند و حالش خوب شود یا این‌که آن‌قدر ازش خون برود تا جان بدهد.

به هر حال فرقی نمی‌کند که کدام حال است. اینکه این وسط آن همه درد می‌کشد خیلی بد است.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
i_banu69
i_banu69
٩٥/٠٧/٢٠
١
٠
.....
مریم
مریم
٩٦/٠٣/٢٣
٠
٠
هیچ کس بهش رحم نکرد. هیچ کس!
پربازدیدتریـــن ها
محکوم به فراموش شدنم

اینستاگرام لعنتی!

٩٦/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

فاعلی که همیشه مفعول است!

٩٦/٠٩/١٤
فرزندت را قورت بده تا قورتیده نشود

چگونه فرزندان خود را تربیت کنیم؟

٩٦/٠٩/١٥
عذرخواهم اما...

نامه ای برای حسین(ع)

٩٦/٠٩/١٦
این سبک را زنده نگه داریم!

مکاتبه پشت صندلی

٩٦/٠٩/١٤
به مناسبت روز جهانی معلولین

به زندگی متفاوت نکاه کن

٩٦/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

می خواستم با عشق دنیایی بسازم

٩٦/٠٩/١٣
آرامش کنار تو

زندگی باغ تماشای خداست!

٩٦/٠٩/١٣
دوست دارم زندگی رو

تعریفی از خوشبختی

٩٦/٠٩/١٥
روزها می‌گذرند...

چرا زنده باشم؟

٩٦/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

قلب اجاره ای

٩٦/٠٩/١٨
من و پنجره به انتظار نشسته‌ایم تو را

کاش باز شود پنجره ای به ماه

٩٦/٠٩/١٨
خاموشی همه جا را در بر می گیرد

شهر خاموش

٩٦/٠٩/١٤
شعری سروده خودم

فخر عالم

٩٦/٠٩/١٥
مدفون شده در آلودگی‌‌های شهر بزرگم

گرمای شب های سرد

٩٦/٠٩/١٨
آرامش کتابخانه

یک جای دنج

٩٦/٠٩/١٩
به تو ظلم کردم...

من به تو بدهکارم

٩٦/٠٩/١٩
در آستانه سی سالگی

میم من را خوب بشناس

٩٦/٠٩/١٩
تبلیغات