اردوگاه جنگ زده ها
#جنگ#کتاب#زمین_سوخته

اردوگاه جنگ زده ها

نویسنده : افسانه رشیدیان

«سه ماه جنگ همه چیز را عوض کرده است... خیلی ها را تنگ حوصله کرده است... گاهی یک کلام که رنگ تلخ بی مهری داشته باشد»(1) آدم را به عمیق‌ترین حفره‌های زندگی پرت میکند، به مرز طغیان می‌رساند، به حد گسیختن از زندگی، به میل نبودن میکشاند، به یأس از کمترین بهره از محبت یک آدم.

به جنگ زده‌ها رحم کنید. نمی‌دانید ویرانی آستان در چه حالی دارد؟ نمیدانید لرزش هر دم ستون‌های زندگی چیست. نمی‌دانید به انتظار دفن شدن زیر آوار سقف، نشستن یعنی چه؟ جنگ زده‌ای را اگر دیدید در آغوش بگیرید. وقتش را اگر نداشتید به لبخندی لااقل از کنارش بگذرید. مراعات حال بی فروغش را بکنید.

هر یک از ما می‌تواند جنگ زده‌ی نبرد خاموشی در زندگی‌اش باشد. از حال هم چه خبر داریم؟ مهر، که خرجی ندارد، حواسمان باشد. وای به حال وقتی که از حال هم خبر داشته باشیم و باز بی تفاوت دریغ کنیم از هم حتی لبخندی را... نکند زانو به بغل گیرد و بغض کند که: «کسی به منِ جنگ زده رحم نکرد»!

 

(1) به این جمله‌ی "زمین سوخته"ی احمد محمود که رسیدم، باقی را نخواندم. باقی همه در خود ماندم به واگویه‌های ذهنم...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
Hamid_Bozorgvari
Hamid_Bozorgvari
٩٥/٠٧/٠٩
٠
٠
مطلب خوبی بود ... جنگ ... :)
پربازدیدتریـــن ها
تبلیغات