نامه‌ای از یخچال کهنه

نامه‌ای از یخچال کهنه

نویسنده : s_a_taheri

سلامی به شیرینی عسل و بادام، از یخچالی دل شکسته و ناکام، به انسانی که از ترس نیش کنایه‌های اقوام، خریده کالای چینی و بی‌دوام. آن هم با هزار زور و زحمت و با قرض و وام، تا دوران حکومتم را برساند به سرانجام. ای انسان نمک نشناس سلام!

یادت رفته در را باز می‌کردی، سرتاپایم را برانداز می‌کردی، با عشوه می‌آمدی و برایم ناز می‌کردی. غذا را دیده و علاقه‌ات را به آن ابراز می‌کردی. یادت رفته در همه حال همراهت بودم در سرما و گرما، تو جیک و بک مرا کشف می‌کردی همچون معما، آنچه داشتم و نداشتم تو می‌بردی به تاراج و به یغما، چه شده از من بیزار شدی و حالا شده‌ام کهنه و نخ نما؟

یادت رفته به سمت آشپزخانه می‌آمدی با چشمان خواب آلو؟ در خواب و بیداری می‌خوردی تلو تلو، هر چه دستت می‌رسید می‌خوردی، آلو و آلبالو و خرمالو، پاتکی به ته مانده ناهار می‌زدی و یورشی هم به سمت قابلمه عدس پلو. انرژی که آن زمان بر چسب نداشت. آدمی کیش و مات بود، وزیر و رخ و اسب نداشت. متواضع و بی‌ریا بود. هر چند ظاهری دلچسب نداشت. من مایه سر افکندگی بودم و پشت سرم خروارها حرف. قبول، من کهنه و بی‌استفاده و پر مصرف. درونم از کار افتاده و خراب و مزخرف. مسافر و به دیار اسقاطی‌ها مشرف. تسلیم امر تویی که در میان مخلوقات هستی اشرف. قبول نه با کلاس بودم نه ساید بای ساید. حکایتم حکایت پیکانی است در حسرت قالپاق پراید. حکایت حسادت تلویزیون سیاه سفید به ال‌ای‌دی بزرگ و واید. قورباغه چه می‌خواهد وقتی آب ندارد این حوض؟ دیگر چه فایده وقتی در دلم نیست سیب و خربزه و موز؟ تنها فاتحه می‌خوانم برای سرنشینان این ماشین بی‌ترمز، مدام درگیر افکار بچگانه‌ام. چه ساده بودم که خیال می‌کردم پادشاه آشپزخانه‌ام. نگو نوکر بی‌جیره و مواجب هندوانه‌ام. نمی‌دانستم خانه نارنج و نارنگی و نارگیل شده‌ام. چه می‌دانستم به کاروانسرای غذا و میوه تبدیل شده‌ام. هر چه بود دورانم به سر آمده و حال تعطیل شده‌ام.

فکر می‌کند با رفتنم آشپزخانه نونوار شده. تا دیروز صاحبم پیکان داشت، دری به تخته خورده و امروز لامبورگینی سوار شده. شانس در خانه‌اش را به رویش گشوده؛ او خیال رفتن ندارد و مدتی است بر دوش شانس سوار شده.

دلم تنگ است و انجیر می‌خواهد؛ نه یکی نه دو تا بلکه یک دل سیر می‌خواهد. دلم غذای تازه و دندان گیر می‌خواهد. سراسیمه‌ام دلم لک زده برای خیار. ای دل بسوز و بساز و طاقت بیار. این نیز بگذرد. این حادثه تلخ و ناگوار.

مدتی است در خواب پرتقال می‌بینم. تو را با یخچال جدید در فکر و خیال می‌بینم. فال قهوه که می‌گیرم، چهره‌ات را در فال می‌بینم. می‌خواهم فراموشت کنم، اما تو را در همه حال می‌بینم. دستت درد نکند، خوب مزدم را گذاشتی کف دستم. تو فکر کردی من چه هستم؟ این روزها امیدم ناامید شده و به انتظار مرگ نشستم.

من نگهبان آناناس و انار و انبه، متواضع نه چون تو مغرور و بی‌جنبه، نه هشتم در گرو هفت بود، نه جمعه‌ام ضامن پنجشنبه. وقتی تازه می‌آید به بازار و طاقت آدمی از حد مجاز عبور می‌کند، تازه می‌خرد و قدیمی را گور به گور می‌کند، به انباری فرستاده و از جلوی چشمش دور می‌کند، حکم مرگش را امضاء و او را ترور می‌کند. معلوم است یخچالی که عمرش را صرف انگور می‌کند، در برابر آدمی که غرور او را کور می‌کند، سر خم می‌کند و انسان او را به بازنشستگی مجبور می‌کند.

درونم دبه زیتون است، اما این ظاهر ماجراست و دلم بسیار خون است. تو قافیه را در زندگی باختی در صورتی که زندگی تنها آزمون است. نفرینت نمی‌کنم. دعای من برای تو توفیق روز افزون است. قبول است خانه‌ات تکراری شده و می‌خواهی خانه‌ات دگرگون شود. میل به تازگی بد نیست. حیف آخرش تبدیل به نوعی جنون می‌شود. شب و روز کار می‌کنی و حاصل کار تو صرف دکوراسیون می‌شود.

در این دنیای خاکستری، هر روز به یک رنگی، منِ صاف و ساده در فکر مراقبت از توت فرنگی. تو به فکر یخچال جدید، خیال می‌کنی چقدر زرنگی. در یخچال را گشودی و هوس توت کردی. توت کپک زده بود و تو روابطت را با من قطع و مرا بایکوت کردی. نفهمیدی این گونه شمع زندگانی مرا فوت کردی. دستی دستی گورم را کندی و مرا در تابوت کردی. جنایت مرتکب شدی و در قبالش سکوت کردی. مروت را کنار زدی و از مقام انسانیت سقوط کردی. مشت آخر را زدی و مرا از گردونه زندگی ناک اوت کردی.

باید کاری کنم. مردم چه می گویند یخچال بی جربزه! صد رحمت به غیرت گیلاس و گلابی و خربزه. می خواهم قرص برنج و مرگ موش بخورم با اجازه! می خواهم شیر فاسد و تاریخ گذشته بخورم. شیر پاستوریزه. من می روم و تو می مانی و یک جنازه. مگر این که دل روزگار به رحم بیاید و رخ بدهد معجزه. دیدار به قیامت، ای انسان مغرور پر آوازه...

«از طرف یخچالی درب و داغان و قراضه!»

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
ساده
ساده
٩٥/٠٧/١١
٠
٠
بحر طویلِ؟
s_a_taheri
s_a_taheri
٩٥/٠٧/١٢
٠
٠
بحر که چه عرض کنم دوست عزیز در حد جوی آبه؛)
ساده
ساده
٩٥/٠٧/١٢
٠
٠
قشنگ بود، قلم عالی پر رنگ
s_a_taheri
s_a_taheri
٩٥/٠٧/١٢
٠
٠
چشماتون قشنگ می بینه ممنونم:))
فرانک باباپور
فرانک باباپور
٩٥/٠٧/١١
٠
٠
همچنان استفاده از جناس تو متنهاتون عالیه. خداقوت :)
s_a_taheri
s_a_taheri
٩٥/٠٧/١٢
٠
٠
ممنونم دیگه بضاعت ما ناچیزه ما که مثل شما متمول گنجینه ادبی نیستیم*_^
فرانک باباپور
فرانک باباپور
٩٥/٠٧/١٢
٠
٠
چرا نمیگین این سجعه نه جناس! داغون شدم ها یعنی :))))
s_a_taheri
s_a_taheri
٩٥/٠٧/١٢
٠
٠
خواستم بگم نثر مسجع گفتم جسارت میشه دفعه بعد نظر نمی نویسید فرقی هم نمی کنه در هر صورت سپاسگزار شما هستم^_*
f.farzad
f.farzad
٩٥/٠٧/١١
٠
٠
اوووووف مویم لامبورگینی موخوام :( سپاس :)
محمدصنعتیـ
محمدصنعتیـ
٩٥/٠٧/١١
٠
٠
:|
s_a_taheri
s_a_taheri
٩٥/٠٧/١٢
٠
٠
فدای شما؛) شما یکم خوش اشتها هستی از قرار معلوم وگرنه ما به همون پیکانش هم رضایت می دیم ^_*
محمدصنعتیـ
محمدصنعتیـ
٩٥/٠٧/١١
٠
٠
قشنگ بودع :))
s_a_taheri
s_a_taheri
٩٥/٠٧/١٢
٠
٠
چشماتون قشنگ می خونه دوست عزیز :)))) سپاسگزارم*_*
mohamad_s
mohamad_s
٩٥/٠٧/١٢
٠
٠
فکر ش رو که میکنی یکهو از پیکان به لامبورگنی جهش بزرگی ئه ..ایده ی جالبی رو توی نوشته زیباتون اوردید
s_a_taheri
s_a_taheri
٩٥/٠٧/١٢
٠
٠
تمنا دارم نظر لطفتونه ؛)
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

تو خیالی...

٩٥/٠٩/١٦
اندر مصائب شغل من

پرنیا؟ پریا؟ پریان؟ پرنیان؟

٩٥/٠٩/١٣