الکی مثلا دو نقطه دی!
وقتی روی دیگری را از خودمان در دنیای مجازی نشان می‌دهیم

الکی مثلا دو نقطه دی!

نویسنده : سیده محبوبه عظیم زاده

اینستاگرامم را که باز کردم دیدم یک نفر به دنبال کنندگان صفحه‌ام اضافه شده و پست‌هایم را از دم مورد لطف قرار داده است! چندتا پیام هم داشتم: «سلام عزیز دلم!»، «حالت خوبِ؟»، «چه خبرا؟ در چه حالی؟»، «دلم خیلی برات تنگ شده ها!».

نشناختمش. پست‌های صفحه‌اش که تماماً از این آه و ناله‌های عاشقانه بود مثل «هیچکس من را نمی‌فهمد»،« من خیلی خاص هستم»، «وقتی مُردم قدرم را می‌دانند» و از این حرفا! از اسمش هم که فقط چندتا حرف انگلیسی به هم پیوسته بود چیزی دستگیرم نشد. خلاصه... خودم که به نتیجه‌ای نرسیدم، یک جلسه دو فوریتی مجازی با بچه‌های همکلاسی قدیمی در تلگرام جان تشکیل دادم و بعد از کلی حرف و حدیث و فشار ذهنی و روانی کاشف به عمل آمد که بله، ایشان یکی از همکلاسی‌های دوران دبستان بنده هستند. سر فرصت جواب پیامش را دادم و گپ و گفت کوتاهی بین‌مان رد و بدل شد.

شما هم تا به حال اتفاق‌هایی از این دست را تجربه کرده‌اید؟ حس جالبی دارد. مخصوصاً اگر منجر به یکسری خاطره‌ بازی‌ها بشود. اما می‌دانید قسمت بد ماجرا کجاست؟ این‌که چند روز بعد خیلی اتفاقی همان دوست را در خیابان می‌بینم و تا می‌خواهم واکنش نشان بدهم و سَ... «سلام» را می‌گویم متوجه می‌شوم که طرف در کسری از ثانیه از مقابل چشم‌هایم جیم زد که خدایی نکرده مبادا مجبور شویم با یکدیگر همکلام شویم. البته تجربه ثابت کرده برای پیچاندن این ملاقات‌های کوتاه ناگهانی سر و کله زدن در لحظه با تلفن همراه و یک داستان سرایی با شور و هیجان برای نفر بغلدستی هم گزینه خوبی است و طبیعی جلوه می‌کند. حالا آن‌هایی که به طرز تابلویی چشم در چشم‌شان شده‌ایم و به قصد نگاه‌شان را دزدیده‌اند بیخیال می‌شویم که این وسط حرمت‌ها هم حفظ شود!

یک نمونه دیگر از این رفتارها را در گپ و گفت‌ها و چت‌های روزمره هم داشتم. طرف در هر خط پیامی که می‌نویسد یک «عزیزم» و «جان»م تنگ اسم مخاطبش می‌چسباند. آخرش هم یا قربانش می‌رود یا فدایش می‌شود! بعلاوه کلی قلب و چشمک و بوس گنده! بعد در دنیای واقعی و برخوردهای چهره به چهره تا به حال یک عزیزم خشک و خالی از دهانش درنیامده، یک بوس به همان غلظتی که برایش فرستاده از لُپش نگرفته و حتی یک «جان» با همان شدت مهربانی در جوابش نگفته است. 

نمی‌خواهم بگویم همه این مدلی‌اند، اما متأسفانه کم ندیده‌ام آدم‌های این شکلی. دوست و آشنا و همکار و همکلاسی هم نداشته. حیف است؛ اینکه حس ناب دوست داشتن و حرف‌های محبت‌آمیز و محترمانه خود را که می‌تواند یک منبع همیشگی برای آرامش و انرژی‌مان باشد و کلی حال خوب بهمان تزریق کند فقط از پشت مانیتورها به خورد هم بدهیم و نخواهیم که لذت جانانه و واقعی‌اش را لمس کنیم. گفتن این حرف‌ها از طریق صحبت‌های آنلاین و پیامک و این راه‌ها به خودی خود بد نیست، بد ماجرا آن‌جاست که این ابراز علاقه‌ها و احترام‌های می‌شود مخصوص دنیایی که اهمیتش کمتر از دنیای واقعی‌مان است و  آدم‌های حقیقی با نیازهای حقیقی در دنیای حقیقی خود فراموش می‌شوند.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
نجمه عرفانیان
نجمه عرفانیان
٩٥/٠٧/٠٤
٠
٠
آره دقیقا! من یه مدته میخوام وسواس بخرج بدم وقتی واقعا حاضرنیستم کسانی رو توی دنیای واقعی بوس کنم یا بهشون گل بدم توی تلگرامم گل و بوسه نفرستم.آخه اینم یه نوع دروغ و ناراستیه. خیلی مطلبت خوب بود محبوبه:)
محبوبه عظیم زاده
محبوبه عظیم زاده
٩٥/٠٧/٠٥
٠
٠
میدونی؟! گپ و گفت توی دنیای مجازی چون آدما رو در روی هم نیستن تا تصویر و زبان بدنشون هم به رسوندن مفهوم کمک کنه، شاید خیلی وقتا سوتفاهم ایجاد کنه و کلا یه منظور دیگه به مخاطب رسونده بشه. به خاطر همین یه خورده متانت و محبت بیشتری لازم داره به نظرم. منتهی نکته این جاست که بعضیها تو خرج کردن این محبت افراط میکنن. بعد تو دنیای واقعی که میبینیشون از این تناقض شاکی میشی.
دخترخاصــ
دخترخاصــ
٩٥/٠٧/٠٤
٠
٠
خاص !
محبوبه عظیم زاده
محبوبه عظیم زاده
٩٥/٠٧/٠٥
٠
٠
مرسی از این اعلام حضور! :-D بلا نسبت شما البته بعضی ها خود خاص پنداری بالایی دارن!
n_dahji
n_dahji
٩٥/٠٧/٠٤
٠
٠
خو ش به حال خودم که گوشی ندارم که اینستا و تلگرامو و ...... سر و کله عاشقان بی دل و اینا هم پیدا نمیشه :) ولی خب کار بدی کرده که جیم کرده .
محبوبه عظیم زاده
محبوبه عظیم زاده
٩٥/٠٧/٠٥
٠
٠
:-D سخت تو دنیای روابط امروز استفاده نکردن از این ابزارها/ حالا جیم بزن اشکال نداره، ولی خب از اینورم قربون صدقمون نره که آدم تکلیفش و با طرف بدون لااقل! :-D
Miss_shaqayeq
Miss_shaqayeq
٩٥/٠٧/٠٤
٠
٠
100 درصد تجربه کردیم انقدر که این رفتارا زیاد شده.گاهی فکر می کنم قدیما که کلا از هم خبردار نمی شدن سنگین تر بودن.الان زیر سایه تکنولوژی هم اتاقیمون توو شیرخوارگاه بیمارستان رو هم می تونیم پیدا کنیم و از زندگیش باخبر بشیم ولی کو مهر و محبت؟
محبوبه عظیم زاده
محبوبه عظیم زاده
٩٥/٠٧/٠٥
٠
٠
برای راه انداختن دوباره سیستم مهر و محبت واقعی خودمون باید یه کاری بکنیم، یه نگاه واقع بینانه میخواد. همه پذیرفتن ولی عملا کاری نمیکنن.
محبوبه عظیم زاده
محبوبه عظیم زاده
٩٥/٠٧/٠٥
٠
٠
اوه! چقدر رسمی شد:-D منظورم از این عملا کاری کردن این که یا یکم از اون محبت و رو در روی همدیگه هم خرج کنیم یا تو دنیای مجازی هم الکی مهربون نشیم. :))
دکتر منتی
دکتر منتی
٩٥/٠٧/٠٥
٠
٠
نرمال نیست شاید در نظر خیلیا، ولی درک نمیکنم این جدا کردن فضای مجازی و حقیقی، این لغت مجازی هم ترجمه اشتباهی فکر میکنم هست ، در حقیقت بهش میگن virtual reality، این تفاقت نگاه بهش هم همون نداشتن فرهنگش هست و بزودی جا میافته و دیگه کسی قطعن فرق قایل نمیشه مگر دنبال منفعت خاص یا دچار مشکل خاصی باشه! و بنظرم هر حرفی تو این محیط زدیم، هر تاثیری در مخاطب ما بذاره، همون قدری مسول هستیم که در فضای غیر سایبری هستیم همین طور که شما به خوبی تا حدی همین رو عنوان کردید، اما شاید این برخورد های متفاوت افرادی که شما اصل مطلبتون داشت بهش اشاره میکرد، اینه که ترجیح دادن فضای واقعی و دوست داشتنی شون رو همون پشت مانیتور داشته باشن و کم کم هم بخاطر خیلی دلایل (که ماهم داریم حتی)، باور کردن و حالا با فضای به قولی حقیقی غریبی میکنن - با این عبارت "دنیایی که اهمیتش کمتر از دنیای واقعی‌مان است" 100% مخالفم این ها اصلن مقابل هم و قابل مقایسه اینطوری نیستن، مکلم همند و موازی. در هر صورت دیگه نمیشه اینهارو از زندگی جدا کرد و فقط باید یکم این جا بیافته ، بعدش قطعن همه مثل شخص شما حس میکنن که هردوی این ها یک فضا و یک دنیا هستن و اصلن چیزی جدای از دیگری نیستند.
دکتر منتی
دکتر منتی
٩٥/٠٧/٠٥
٠
٠
ولی از طرفی که نگاه کنیم، این گل فرستادن ها و ابراز احساسات بین شما خانم ها مثل گذاشتن نقطه آخر جملات هست =) اصن نباید برداشتی بجز یک نوع ویرگول بین صجبت ها ازش داشت =)
محبوبه عظیم زاده
محبوبه عظیم زاده
٩٥/٠٧/٠٥
٠
٠
بحث سر تفاوت داشتن یا نداشتن این دوتا محیط نیست ، بحث سر تفاوت نداشتن آدم هایی که تو این دوتا محیط ملاقات میشن. ترجیح شخصی یک فرد برای چطور رفتار کردن به کنار، منتهی از یه جایی به بعد این رفتار مخاطب داره دیگه. عین این که سرکار بزارن آدم و. یه روز قربون صدقت میره. یه روز محلت نمیده. ممنونم آقای دکتر :))
f_farzad
f_farzad
٩٥/٠٧/٠٥
٠
٠
واااااای چقد طولانی کی میره این همه راهو
محبوبه عظیم زاده
محبوبه عظیم زاده
٩٥/٠٧/٠٥
٠
٠
طولانی خوب ه، ذهن آدم ورزش میکنه!! :-D
دکتر منتی
دکتر منتی
٩٥/٠٧/٠٥
٠
٠
این تیتر "وقتی روی دیگری را از خودمان در دنیای مجازی نشان می‌دهیم" خیلی خوبه :دی آره همینطور که نظرمم گفتم خیلیا اون روی اصلی و درونی تر رو بی پروا نشون میدن =) همیشه هم مثل مطلب، روی خوبی نی
محمدصنعتیـ
محمدصنعتیـ
٩٥/٠٧/٠٥
٠
٠
بسیار خوب خانم عظیم زاده... از این مدل ها زیاد داریم دور و برمون.
محبوبه عظیم زاده
محبوبه عظیم زاده
٩٥/٠٧/٠٥
٠
٠
انشالله درست میشیم! :) مرسی :)
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٥/٠٧/٠٦
٠
٠
راستش من این مدلیش رو ندیده بودم !!
محبوبه عظیم زاده
محبوبه عظیم زاده
٩٥/٠٧/٠٦
٠
٠
برعكس من زیاد دیدم.
آلاء
آلاء
٩٥/٠٧/٠٨
٠
٠
باز خوبه شما بالاخره شناختیش من که خیلی ازینجور افراد هست که هنوز نشناختمشون
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

تو خیالی...

٩٥/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤
اندر مصائب شغل من

پرنیا؟ پریا؟ پریان؟ پرنیان؟

٩٥/٠٩/١٣