قهرمانان مظلوم؛ مردم بی‌معرفت!
#یادداشت #پاراالمپیک #قهرمان_مظلوم

قهرمانان مظلوم؛ مردم بی‌معرفت!

نویسنده : صالح یعقوبی زابل

اکثرا ما مردم سالیان طولانی‌ست که در هر مسئله‌ای که کوتاهی و سهل انگاری صورت گرفته باشد عادت داریم نوک پیکان انتقادات را به مسئولان بگیریم و خود را عاری از هر اشتباهی تصور کنیم، اما گاهی فارغ از هر دسته بندی خود ما مردم مقصریم. به عنوان مثال همین پارالمپیک ریودوژانیرو، شاید سؤال کنید کاروانی که تا الان در رده پانزدهم مسابقات ایستاده و موفق عمل کرده از سوی ما چه کوتاهی دیده؟

عرض می‌کنم؛ ابتدا به خودم که ورزشی می‌نویسم انتقاد وارد است که وقتی تقویم مهمترین اتفاقات ورزشی سال را در نوروز برای سایت می‌نوشتم، کوچکترین اشاره‌ای به تاریخ برگزاری پارالمپیک نکردم و فقط به المپیک بسنده کردم.

اصلا مگر نه اینکه حالا همه‌ی ما یک رسانه در جیب داریم و با یک «هشتگ» می‌توانیم باعث خوشحالی این دلاور مردان و شیر زنان کشورمان شویم اما انگار بعد از المپیک انرژی‌مان فروکش کرده یا شاید هم برایمان مهم نیست که از یک تبریک اینستاگرامی هم دریغ می‌کنیم. حالا که صدا و سيما در شبکه‌های پربیننده‌تر ویژه برنامه‌ای برای این رقابت‌ها تدارک ندیده و فقط به شبکه ورزش اکتفا کرده ما چرا باید کوتاهی کنیم؟ آن هم در حق کسانی که به دلیل شرایط جسمانی حتی از کوچکترین امکانات شهری بی‌بهره هستند و فقط به عشق ما تلاشی تحسین برانگيز می‌کنند.

خدای نکرده این برداشت صورت نگیرد که منظور نگارنده این است که برای المپیکی‌ها زیادی مایه گذاشتیم، نه اتفاقا به جا، درست و حقشان بود، اما سوال این‌جاست که چرا از یک برنز در المپیک که بی‌شک بسیار ارزشمند است همه خوشحال می‌شویم و بازار تبریک گرم می‌شود اما کوچکترین واکنشی به طلاهای پارالمپیک نداریم؟

فراموش نکنیم که تمام ورزشکاران المپیک مسابقات جهانی، آسیایی و حتی لیگ‌های خوب دارند اما این عزیزان پارالمپیکی فقط همین میدان را دارند، آن هم هر چهار سال.

باز جای خوشحالی دارد که امسال پاداش المپیکی‌ها و پارالمپیکی‌ها یکسان شده وگرنه دوره‌های قبل پاداش ورزشکاران جانباز و معلول کمتر بوده و این عزیزان اصلا اعتراض هم نمی‌کردند. اما ما برای این‌که فلان تیم ورزشی از کدام برند لباس بپوشد کمپین راه می‌اندازيم. سيامند رحمان در همه‌ مصاحبه‌هایش می‌گوید از اینکه پرچم کشور را به احتزاز در می‌آورم بسیار خوشحالم اما ما که ساعت پنج صبح برای دیدن فینال کشتی ساعت کوک می‌کردیم آیا به طور زنده و همزمان با خود این جوان محجوب احتزاز پرچم کشور را به نظاره نشستیم؟ با ساره جوانمردی سرود ملی کشور را زمزمه کردیم؟ 

این ورزشکاران چهار سال با کمترین امکانات در سکوت خبری و البته با وضعیت جسمانی سخت‌شان تمرین می‌کنند، عرق می‌ریزند نه برای پاداش، چون همه می‌دانیم این پاداش‌ها حتی اگر سر موعد پرداخت شوند، به اندازه خرج تمرینات و اردوهای بدون اسپانسرشان هم نمی‌شود، هزینه‌های پزشکی که نیاز مبرم به آن دارند تا سلامتی‌شان به خطر نیفتد که به کنار، این تلاش آن‌ها برای شادی دل ماست و حداقل کار که نه حداقل وظیفه‌مان این است که از این ورزشکاران حمایت معنوی کنیم.

راستی از کاروان بالای صد نفر «منا» غیر از زهرا نعمتی و سيامند رحمان اصلا کسی را می‌شناختیم؟ الان شاید اسم ساره جوانمردی به این دو اضافه شده، بقیه را می‌شناسیم؟

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
k_koolak
k_koolak
٩٥/٠٦/٢٧
٠
٠
راستش من قبلا خیلی دنبال می کردم و به نظرم نمایش قهرمانی با وجود محدودیت خیلی مهمه حتی مهم تر از خود المپیک امروز داشتم فکر میکردم که در زمینه فیلم سینمایی انگیزشی این قهرمانان چه سوژه های نابی هستند حیف دستم تو کار نیست
صـ آ ل ح
صـ آ ل ح
٩٥/٠٦/٢٩
٠
٠
دقیقاً درسته که این اراده های پولادین سوژه های بکری برای عالم سینما هستن که یه بازی دو سر برد محسوب ميشه. هم مردم با این ورزشکاران بیشتر آشنا میشن و زمانی که مشقتشون رو برای خوشحالی ما ببينن بیشتر بها ميدن به بازیها، برای سینما هم قطعا برد محسوب ميشه که کار ارزشی کرده، کاری که اگه حرفه ایی صورت بگیره خیلی موفقیت ها انتظارش رو میکشه... ممنون که خوندین :)
ساده
ساده
٩٥/٠٦/٢٨
٠
٠
قبل از خوندن این مطلب با خودم می گفتم چرا بلا نسبت چرت میگه، مردم چیکارن این وسط ولی با خوندنش خداوکیلی شرمنده شدم، منی که از المپیک فقط وزنه زدن سلیمی رو دنبال کردم حتی به خودم زحمت ندادم به جای شبکه یک وزنه زدن سیامند رحمان رو نگاه کنم، ممنون بابت مطلبت
صـ آ ل ح
صـ آ ل ح
٩٥/٠٦/٢٩
٠
٠
مرتضي یه دنیا ممنونم که صادقانه حست رو قبل و بعد از خوندن گفتی و من رو بی تعارف خوشحال کردی، دمت گرم رفیق :)
soroush_sh21
soroush_sh21
٩٥/٠٦/٢٨
٠
٠
سلام مطلبت حرف حق بود جوابی نمیشد داد جز لااااااااایک... امیدوارم پرواز ابدی بهمن گلبارنژاد که انصافا یکی از قهرمانامون هست کمی همه ما رو به خودمون بیاره.... علاوه بر اینکه ما هواشونو نداریم بعضی از ما یا شاید بهتره بگم هممون این عزیزانو مایه شکرمون کردیم و به نظرم اصلا جالب نیست وقتی تو خیابون یکیو میبینیم که معلولیت داره سرمون رو به آسمون بگیم خدایا شکرت.... هیچ میدونیم اون لحظه به اون چی میگذره؟؟... قربون خدا برم اینقدر نشونه و دلیل هست که روزی 1000 دفعه شکرش کنیم منتها چشامون خوب نمیبینه..... انصافا در رقابتای پارالممیک صحنه های ماندگار و زیبایی رقم میخوره که شاید در المپیک نباشه
صـ آ ل ح
صـ آ ل ح
٩٥/٠٦/٢٩
٠
٠
قربون تو، محبت داری دادا، آره واقعا اکثرا در همین لحظات مواجهه يادشون میاد که باید شاکر هم باشن! حاجی اتفاقی که برای مرحوم بهمن گلبارنژاد افتاد واقعا دل همه رو شکست و دهکده رو تو شوک برد، چیزی نمیشه گفت جز تاثر...
v-qavam
v-qavam
٩٥/٠٦/٢٨
٠
٠
جانا سخن از زبان ما می گویی...کاملا موافقم.هم من نوعی هم عموم مردم هم مسئولین کوتاهی می کنن...فقط کاش حمایتمون بوی ترحم نده که خیلی خیلی براشون حس بدی داره...فوت مرحوم گلبار نژاد در مسابقات پارا المپیک رو هم تسلیت عرض میکنم...
م-نص
م-نص
٩٥/٠٦/٢٨
٠
٠
برای کشورش جونشو داد...خدارحمتش کند..من که گریم گرفته
صـ آ ل ح
صـ آ ل ح
٩٥/٠٦/٢٩
٠
٠
وحید ترحم در هر جایی منزجر کننده ست، نباید این حمایت بوی ترحم بده چون این ورزشکاران نیازی به ترحم ما ندارن و از خیلیها بسیار تواناتر هم هستن. همین والیبال نشسته که شبکه سه لطف کرد و فینالش رو پخش، اینقدر جذاب بود که واقعا تفاوتی حس نميشد، اگر هم تفاوتی باشه اينه که نشسته بازی کردن خیلی سختتره... دمت گرم دادا
م-نص
م-نص
٩٥/٠٦/٢٨
٠
٠
در حق این افراد دارد ظلم میشود..اما بنده واقعا مسابقات اونا رو اگر وقت داشتم دیدم..موقع وزنه زدن سیامند براش دست زدم.مهم نبود نصف شبه همه خوابن،براش دست زدم چون واقعا لذت بردم.دستش رو هم میبوسم...دیشب فینال فوتبال پنج نفره بود..وقتی بهزاد بخاطر نابیناییش برای کشورش با قفسه سینه محکم به دیوار خورد انگار قلبم خورد شد.درسته قهرمان نشدن اما بخدا همشون قهرمانن..همشون رو دوست دارم
صـ آ ل ح
صـ آ ل ح
٩٥/٠٦/٢٩
٠
٠
دقیقا محمد حسن فینال فوتبال پنج نفره و هفت نفره، یا فینال والیبال نشسته یا حتی وزنه‌برداری که میدیدیم اصلا و ابدا حس نميشد اين ورزشکاران ناتوانی جسمی دارن، لذت بودو لذت بودو لذت... دمت گرم داداش که نشستی، دیدی و اینقدر هم غیرت داری...
mamzi
mamzi
٩٥/٠٦/٢٨
٠
٠
سلام صالح جان.مطلب زیبا و به جایی بود و البته امروز با فوت دوچرخه سوار کشورمون این مظلومیتی که ازش حرف زدی بیشتر نمایان شد :( ممنون که به فکرشون بودی.. دست مریزاد..موفق باشی
صـ آ ل ح
صـ آ ل ح
٩٥/٠٦/٢٩
٠
٠
قربون تو محمدرضا، آره متاسفانه... کاش این اتفاق نمی افتاد، واقعا همه ناراحت دلشکسته شدن از این ضایعه... روحش شاد
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٥/٠٦/٢٨
٠
٠
چرا از یک برنز در المپیک که بی‌شک بسیار ارزشمند است همه خوشحال می‌شویم و بازار تبریک گرم می‌شود اما کوچکترین واکنشی به طلاهای پارالمپیک نداریم؟ " این یکی از سوالات من هم بود " واقعا چرا ؟! یک عده حتی به این مسئله می خندن که آره این مسابقه که مسابقه نیست ، همون المپیک اصل بود که تموم شد!! این مدت با اینکه حال خوبی نداشتم اما خیلی از مسابقات رو دنبال می کردم، واقعا قهرمان واقعی اینان !! دیشب بازی فینال نابینایان رو می دیدم ، نمی دونستم ناراحت باشم که این جونا نابینان؟! خوشحال باشم که انقدر باوجودن که با این نقص و مشکل انقدر راحت کنار اومدن و به اینجا رسیدن؟ تعجب کنم که چطوری اینهمه مدال گرفتن ولی سالم هامون نتونستن! یا به خودم نگاه کنم و حسرت بخورم که چرا من که تنم سالمه نمی تونم مرد باشم و با مشکلاتم رو به رو بشم و با کوچکترین مشکلی فکر نکنم دنیا به اخر رسیده!؟... منصفانه نیست که حتی هم تراز المپیکی ها ازشون تقدیر بشه ، واقعا شخصی که شرایط جسمیش رو به راه نیست و به مدال رسیده باید هم تراز یک ادم سالم تشویق بشه؟! ... مرگ بهمن گلبارنژاد ناراحت کننده بود، بنده ی خدا پارسال همسرش از دست رفت، امسال هم خودش... خدا رحمتش کنه ..خبر غم انگیز و ناراحت کننده ای بود... " مطلب به جایی رو نوشته بودین " موفق باشین.
صـ آ ل ح
صـ آ ل ح
٩٥/٠٦/٢٩
٠
٠
اون افرادی که میخندن که جز اینکه طلب شفا کنیم مورد بحث نميتونن باشن، خوشبحالتون که تونستيد ببینید بازیها رو، از نظر من باید واسشون خوشحال بود، من وقتی فینال فوتبال رو دیدم خوشحال بودم که اين بچه ها توانایی خودشون رو ديدن نه ضعف رو، این بچه ها میتونن چراغ راه یه کشور باشن، ضعف و قوت تو وجود همه هست اما برد با این ورزشکارا هست که قوت رو ديدن، مثلا شاید خیلی ها اگه جای زهرا نعمتی میبودن که تو يه سانحه این اتفاق واسشون می افتاد گوشه نشین میشدن و تارک دنیا اما ايشون که سلامت کامل جسمانی رو هم تجربه کرده بودن با ويلچر به نوک قله ی موفقیت رسیدن، نتیجه این میشه که "نگاه" باید سالم باشه، متاسفانه سالهای قبل پاداش ورزشکاران پارالمپیک کمتر بود اما همونطور که گفتم مسئله واسه این افراد یه چیز دیگه س نه پول، مسوولان هم نهایت استفاده یا شاید بهتر باشه بگم سو استفاده رو از این بزرگ منشی پارالمپیکی ها ميبرن!!! انشاءالله که همیشه حالتون خوب باشه و روبراه :) ممنون که خوندین :) موفقیات :)
زهرا خدائی
زهرا خدائی
٩٥/٠٦/٢٩
٠
٠
واقعا مطلب تفکر برانگیزی بود .. باز امسال کمی تا قسمتی بهتر از سالهای قبل بود ... شبکه ورزش یه چیزایی نشون ، این آخری ها شبکه سه هم همکاری میکرد ... به شخصه وقتی بازی هاشون رو میدیدم کیف میکردم . نماد امید به زندگی همین آدما و قهرمانای پارالمپیک هستن
صـ آ ل ح
صـ آ ل ح
٩٥/٠٧/١٣
٠
٠
ممنون از لطفتون که مطالعه کردین و شرمنده که دیر جواب دادم، دقیقا درسته اين دوره حداقل شبکه ورزش بود اما همه میدونن که شبکه ورزش مخاطب آنچنانی نداره... موافقم دیدن این ورزشکاران فقط امید و روحیه میده به آدم:)
Far!de
Far!de
٩٥/٠٦/٣٠
٠
٠
مطلب تامل برانگیزی بود...کاری ب بقیه ندارم! من خودم واس والیبال المپیک تاهررر وقت ک بود بیدارمیموندم یابیدارمیشدم حتی !اما واس پارالمپیک...نمیدونم دلیلش چیه؟!نه اینکه خدای نکرده بخاطر شرایط جسمانیشون باشه.. بنظرم همینطور ک توی متن گفتین بخاطر اینه ک زیاد پرداخته نمیشه بهش.. واس المپیک چقد سروصدامیشه و همه ی شبکه ها مشتاق! خب آدم جذب میشه ...اما واس پارالمپیک 😢 دست مریزاد جناب صالح :))) قلمتون مانا :))
صـ آ ل ح
صـ آ ل ح
٩٥/٠٧/١٣
٠
٠
ابتدا بابت دیر جواب دادن عذرخواهم :(، دقیقاً این رفتار رو منم دارم و شک نکنید این به علت کم کاری رسانه است، یه ورزشی مثل فوتبال همیشه مهمه، اما یه ورزش هایی مهمن اما ما مردم آگاهی نداریم چقدر با اهمیت هست اين ورزش و اطلاع رسانی هم صفر، خصوصا در رابطه با ورزشکاران مظلوم پارالمپیک... یه دنیا سپاس که همیشه وقت میذارید و میخونید مطالبم رو، موفق باشید:) التماس دعا.
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

تو خیالی...

٩٥/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤
اندر مصائب شغل من

پرنیا؟ پریا؟ پریان؟ پرنیان؟

٩٥/٠٩/١٣