خطر کاهش ضریب حساسیت!

خطر کاهش ضریب حساسیت!

نویسنده : m.attari

یکی از بزرگترین بلاهایی که می شود بر سر کسى آورد این است که ضریب حساسیت او نسبت به خطرها و تهدیدهارا کاهش دهیم ، در نتیجه نظام عصبی طبیعی او که قرار است هشدار دهنده باشد کارکرد عادی خود را از دست خواهد داد.

بدين ترتيب وقتى كه اين فرد حرارت آتش را احساس مي كند يا صداى طوفان را مي شنود به جاى برخاستن و سراسيمه شدن ، تنها كمي به اطراف خود مي نگرد و نهايتا فوقش ناله اى سرمي دهد ، زيرا به مرور بزرگترين تهديدها و خطرها را نيز احساس نخواهد كرد.

در مسايل اجتماعي نيز آنچه مي تواند در مقابل تهديدها و خطرها هوشياري و مراقبت ايجاد كند حفظ سطح اين ضريب حساسيت است.

شايد تا چند سال قبل كه رهبر بزرگوار انقلاب با نگراني شديد از تهديد مفاسد اقتصادي و اشرافيگري سخن مي گفتند ، كسي فكر نمي كرد كه اختاپوس مفاسد اقتصادي و اجتماعي اين گونه پاهاي خود را بگستراند و همه جا را فرابگيرد و به مرور براي همه عادي بشود .

در ماجراي مفاسد اقتصادي و مالي آن قدر با احساسات مردم و افكار عمومي بازي شد كه به مرور ضريب حساسيت كاهش پيدا كرده و مردمي كه از شنيدن خبر يك رشوه ساده در آغاز دولت سازندگي برمي آشفتند به مرور زمان متأسفانه امروز به جايي رسيده اند كه اگر مديري صالح و خدوم باشد به عنوان يك استثنا و نمونه و الگو از او ياد مي كنند ! 

مخاطباني كه بر اساس آموزه هاي قرآني حتى "مثقال ذرة" را چون كوه مي ديدند و بر طبق تعاليم نهج البلاغه آتش دنيا را قابل تحمل تر از جهنم مي دانستند و نسبت به هر خطا و تخلفي حساس بودند به مرور اين حساسيت را از دست دادند. 

كساني كه يك ريال ربا را نجاستي مي دانستند كه مي تواند همه عالم را به تعفن بكشاند ، اندك اندك به جايي رسيدند كه آلودگي ربا همه اطرافشان را فرا گرفته و نمي توانند كاري بكنند. 

اين خطر همه عرصه ها را تهديد مي كند و البته هيچ ساحتي را بي آسيب رها نخواهد كرد و در زمينه هاي مختلف فضاي عمومي را آلوده خواهد ساخت. 

اگر ضريب حساسيت هايمان پايين بيايد و همين اندك هوشياري و مراقبت را از دست بدهيم هيچ معلوم نيست كه همين مقدار باقيمانده از شرافت و انسانيت و دينداري برايمان باقي بماند، زيرا شيطان مي‌داند چگونه آرام آرام راه خود را باز كند و همه جا را فرابگيرد.

محمدرضا زائری

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

تو خیالی...

٩٥/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤
اندر مصائب شغل من

پرنیا؟ پریا؟ پریان؟ پرنیان؟

٩٥/٠٩/١٣