بیماری سیرابیشن ویتنام را فراگرفت!
طنزیات

بیماری سیرابیشن ویتنام را فراگرفت!

نویسنده : h_jahanshah

به همت دانشمندان عرصه دامپروی و سیرابی پروری، در سه ماهه اول امسال بیش از ۲۰۰۰ تن سیرابی به ویتنام صادر کردیم. آخه سیرابی! چه خبر شده؟ مگر جنگ شده آنجا؟

نمی‌دانم کی قرار است آسیب شناسی کنیم. متاسفانه تاکنون مسئولین سیرابی را به عنوان غذای ایرانی در سازمان ملل ثبت نکرده‌اند. اگر زبانم لال فردا سیرابی را به عنوان غذای ملی ویتنام ثبت کنند چه باید بکنیم؟ همین الان هم مهم‌ترین سوغاتی اسپانیا زعفران استهبان، مکزیک زیره کرمان و گینه بی سائو گز اصفهان است. فکر کنید از این به بعد هنگام پرداخت هزینه یک دست سیرابی، علاوه بر ۱۰ درصد مالیات بر ارزش افزوده و ۸ درصد سختی کار و ۹ درصد حق سرویس، ۲۴ درصد هم حق التالیف سیرابی برای ویتنام پرداخت کنید.

از آن بدتر چرا پیش از صادرات، فرهنگ سیرابی خواری را صادر نکردیم. متاسفانه از ویتنام خبر می‌رسد بیماری «سیرابیشن» فراگیر شده است. سیرابیشن، ناشی از افراط در سیرابی خواری است که مریض از سیرابی، سیرابی ندارد و همه را سیرابی می‌بیند و همه را سیرابی صدا می‌زند.

البته عیب چیز جمله بگفتی هنرش نیز بگو. اگر سیرابی را زودتر برای خود ثبت کنیم و فرهنگش را پیش از صادرات اشاعه دهیم، این اتفاق میمون و مبارک است و صادرات سیرابی به ویتنام از مهم‌ترین دستاوردهای برجام به حساب می‌آید. زیرا در دولت قبل ما حتی گوشت و جگر  گوسفند را هم صادر نمی‌کردیم چه برسد به سیراب شیردان. البته پیشنهاد می‌شود از صادرات کود غافل نشویم. کود ما کود مرغوبی است و همه دنیا به دنبال کود ما هستند.

مشکل اصلی جهان کود است

کود مرغوب و اصل محدود است

کود دنیا کثیف و آلوده است

نقل هر جمع کود ما بوده است

صادراتی عظیم در راه است

ای حلیمان، هلیم در راه است

(صابر قدیمی)

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
مرتضی
مرتضی
٩٥/٠٦/٢٤
٠
٠
از این ثبت ملی کردن حالم بهم میخوره، همش جنگ و خونریزی که چی که این بگه فلان چیز مال مایه اون بگه نه مال مایه
لیلی
لیلی
٩٥/٠٦/٢٤
٠
٠
خوب نوشتی، مرسی
h_rastegar
h_rastegar
٩٥/٠٦/٢٥
٠
٠
بامزه بود. عجب سوژه ای هستش
پربازدیدتریـــن ها
افشین یدالهی هم رفت

این سال کبیسه همچنان مسافر می گیرد

٩٥/١٢/٢٦
دردی که بزرگ تر می شود

هیس! اینجا گوش شنوایی... هست

٩٥/١٢/٢٦
این آخرین یادداشت زندگیم است

ذوب شدگی

٩٥/١٢/٢٥
دیگران را فراموش نکنیم

آن طرف چهره نوروز

٩٥/١٢/٢٦
کار بزرگ پرسپولیس

نگاهی متفاوت به لیگ برتر ۹۵_۹۶

٩٥/١٢/٢٨
احساس ناب یکی شدن

اگر روزی ازدواج کردم

٩٥/١٢/٢٦
ممنون از عشق...

انگار عاشقي

٩٥/١٢/٢٦
یادداشت / راه یافته به مرحله نهایی

همواره شک مهمان من است

٩٦/٠١/٠٢
داستان / راه یافته به مرحله نهایی

نمی دانستم!

٩٦/٠١/٠٢
داستان / راه یافته به مرحله نهایی

گوجه سبز

٩٦/٠١/٠٢
یادداشت / راه یافته به مرحله نهایی

تردید، تصمیم و تغییر

٩٦/٠١/٠٢
تو رفتی

کاش می شد...

٩٥/١٢/٢٥
شعر / راه یافته به مرحله نهایی

یک جهان مقابل من

٩٦/٠١/٠٢
شعر / راه یافته به مرحله نهایی

حجم نبودنت

٩٦/٠١/٠٢
شعر / راه یافته به مرحله نهایی

شاه بی سپاه

٩٦/٠١/٠٢
دلم به حالش می سوزد

اسفند سوخته!

٩٥/١٢/٢٨
مرا تا خورشید بالا ببر

احساس ترس می کنم

٩٥/١٢/٢٨
امان از حافظه های جانبی

حافظه مرا چه شده است؟

٩٥/١٢/٢٨
گمان کردم تویی

خیال

٩٥/١٢/٢٥
حواسمان باشد ظرف هایمان را چطور پر می کنیم

ظرف سال 96

٩٥/١٢/٢٩
تبلیغات
تبلیغات