دادخواست شکایت زمین از آدما

دادخواست شکایت زمین از آدما

نویسنده : f_maveddat

بچه‌تر که بودیم معلم‌هاي‌مان از ما می‌خواستند از زبان میز، دفتر، قلم و... خلاصه وسایل بی‌جان، درد و دل کنیم! این‌جانب هم به یاد آن ایام از جانب زمین درد و دل می‌کنم!


از: زمین
به: خالق یکتا
پروردگارا! این‌جانب زمین، با قد 12756کیلو متر؛ دارای وزن 59735 ضرب در10 به توان 24کیلوگرم؛ با سنی معادل 4.56 میلیارد سال (البته با جست‌وجوهای جدید با حدس و گمان شایدم 55.4 میلیارد سال) عارضم که از دست این موجود دو پا، نهایت 100کیلویی به ستوه آمدم! نظر به این‌که طی بررسی‌های انجام شده، این‌جانب علی‌رغم تمام سعی و تلاش‌هایم در تمام مراحل زندگی جهت روابط مسالمت‌آمیز با آدمیزاد، به هیچ جایی نرسیدم. و موجبات شرمندگی نسبی مخلوقات را فراهم آوردم. خواهشمند است، پیرو قرارداد آفرینش مورخه 1/1/1 استعفای این حقیر را از میزبانی آدمیزاد، بپذیرید! به من سراپا تقصیر رحم کنید! صد رحمت به عصر دایناسورها! اگر درخواست استعفایم مقبول واقع نمی‌شود، ترجیح می‌دهم، مثل عصر دایناسورها، شهاب باران شوم! اصلا من ترجیح می‌دهم «نپتون» باشم ولی زمینی که در آن آدمیزاد رفت وآمد دارد، نباشم!

رونوشت به انسان به علاوه چند خط ضمیمه:
ای آدمیزاد! در تمام اسناد تاریخی ثبت شده است که این‌جانب از ابتدا از پذیرفتن شما سر باز زده‌ام! ولی خب باید به شما یك فرصت داده مي‌شد! اما حالا... اگر می‌دانستم یك چنین فرهنگی دارید، به همان یك فرصت هم راضي نمي‌شدم، که الان به این وضع بیافتم! ابهتی داشتم براي خودم! خواستم خودی در منظومه شمسی نشان بدهم، ميزباني شما رو قبول کردم! تا این‌که تصمیم گرفتید از قوه اختیارتان استفاده کنید! سوراخ سوراخم کردید، براي معادن، هیچ حرفي نگفتم! درخت‌های سربه فلک کشیدم رو از ریشه درآوردید، هیچ چيزي نگفتم! هزار و یک رقم زباله را به پوستم تزریق کردید، هیچ چيزي نگفتم! نفت را از اعماقم بیرون کشیدید، دودش کردید رفت هوا، هیچ حرفي نگفتم! اکو سیستمم را زدید نابود کردید، هیچ چيزي نگفتم! هر روز پوستم را خط خطی کردید، حرفي نزدم! قشنگ‌ترین لباسم (محیط زیست) را به گند کشیدید، هیچ چيزي نگفتم! ولی دیگر کافی است! بار الهی، تو شاهد! دفعه دیگر، می‌زنم توي گوشش! اگر هم خون آمد، عمرا نمی‌برمش دکتر! بر فرض محالم بردمش، دکتر هم دوا داد، آب انار هم داد. اگر خورد. فردا شبش مُرد. آشغالی آمد جنازش را هم برد. من هیچ کاری نمی‌کنم!


برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
f_bi3daa
f_bi3daa
٩١/٠٨/٠٨
٠
٠
ای بابا! ضمیمه نامه در قالب شعر یه هزاری برداشت٫ هیچی نگفتم/ دوهزاری برداشت٫ هیچی نگفتم/ سه هزاری برداشت٫ زدم تو گوشش٫ هست! پس چرا همه "هیچی" ها رو "هیچ " کردید؟؟؟؟ هیچ میدونید این مطلب رو وقتی نوشتم که داشتم برا مرور خاطرات دی وی دی جشن 3سالگی جیم رو نگاه میکردم؟؟
mandana
mandana
٩١/٠٨/٠٨
٠
٠
مطلب قشنگي بود مرسي جدني كه ماها خيلي بديم
sasa10
sasa10
٩١/١٢/٢٤
٠
٠
قشنگ بود
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
خاطرات باهم بودن

ساعت یازده

٩٥/١١/٣٠
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
تبلیغات
تبلیغات