سه نفر بودند آن‌قدرها هم جان‌شان برای هم در نمی‌رفت ولی می‌شد اسم رفیق روی‌شان گذاشت، اولی قدش از همه بلندتر بود ریش‌هایش هم، دومی معدلش کمی کم بود عقلش هم! سومی نگران دیر کردن قراری که داشت بود.

هفته‌ی دهم لیگ ایران سپری شده بود و هیجانات قابل وصف نبود و سه تفنگ‌دار به دنبال فهمیدن میزان دشت شده‌ی امتیازهای‌شان از فوتبال فانتزی جدیدالتاسیس سایت نود بودند. قبل از ورود به کافی نت نیش‌شان به سبب لطیفه‌ای که سومی علی رغم نگرانی که از قرارش داشت گفته بود باز بود، سه تایی زوایای پنهان لطیفه را برای هم آشکار می‌کردند. خنده تا هنگام درخواست یک سیستم از متصدی کافینت ادامه داشت، متصدی یک دختر خانم بیست و چند ساله بود و کمی اخمو، با اخم شدیدتر گفت نیش‌تان را ببندید و بفرمایید؟!

یکهو خنده تبدیل به جا خوردن شد و این را می‌شد از روی صورت تفنگداران فهمید. اولی گفت یک سیستم می‌خواستیم یعنی سیستم چند بنشینی. هنوز حرفش تمام نشده بود سومی دست دومی را گرفت و بیرون رفتند صدای عذرخواهی اولی شنیده شد و بیرون آمد.

اولی خطاب به سومی: چته؟

سومی: چی! چته! هه! صبور بی تفاوت، بیاین بریم یه جا دیگه

در راه هرکدام‌شان به یک چیز فکر می‌کردند به غیر از سومی که به اهانت و بی‌تفاوتی و قرار همزمان فکر می‌کرد، قطرات عرق و سرخی صورتش گواه ماجرا بود، وقتی به خودش آمد داشت روی صندلی و توی بغل دومی دست و پا می‌زد.

بعد از چند دقیقه که حالش خوب شد، شروع به فخر فروشی کرد که فکر کردین من می‌بازم؟ کور خوانده‌اید و سایر رجزهای قابل و غیر قابل پخش. بعد از خداحافظی به سرعت به خانه برگشت، سه ساعتی وقت برای محیای قرار شدن داشت، خودش را روی مبل ولو کرده بود و قصد فکر کردن داشت، تازه حرکت افکار قطار وار و اتوبان‌طور از مینی‌سیتی مخش شروع شده بود که گوشی پنج و هفت اینچی‌اش شروع به زنگ خوردن کرد.

به غیر از زنگ دلنشین گوشی هیچ چیز آن زنگ خوب نبود.

- الو حالا تو خیابون نگاهتو از ما میدزدیو ندیده رد میشی‌ها ای نامرد

- سلام اخ اخ مردانه متوجه نشدم، آقا خودت میدونی اهل این کارا نیستم، یکم فکرم درگیر بود واسه همین ندیدمت.

- اشکال نداره! خودت چطوری؟

- هیچی نگو که گشنمه و حال درست کردن غذا هم ندارم، از زور شکم شیش هفت ساعتی می‌شه دارم این نخودایی که هفته پیش خردیدیمو میخورم.

-چقد بگم یکیو پیدا ک...

- باز شروع نکن، کار نداری خدافظ!

دوباره صدای گوشیش در آمد، سه پیام خوانده نشده! اولی و دومی و «اونی که باید» یا نباید. یک ساعت وقت داشت، با این‌که کلا سه بار با هم صحبت کرده بودند، آن هم توی دانشگاه، ولی عکسش را توی گوشی سومی ذخیره کرده بود. گوشی را که نگاه کرد، قلبش تندتر زد، موهای طلایی که به زور از زیر روسری دیده می‌شد هم آزارش می‌داد هم آرامش داشت، «دیرنکنی».

حالش بدتر شده بود سرش جای فکرهای بیشتری نداشت، فکر کرد واقعا شروع این نوع دوستی درست است؟ توی قانع کردن خودش برای رفتن مشکل داشت، کلافگی مثل پتو پوشانده بودش آن هم در گرمای غیرقابل تحمل. باز هم گوشی‌اش زنگ خورد، عصبانی شد، ولی استادش بود، می‌گفت چرا پیام دوستاتو جواب نمیدی؟ بعد هم با اولی و دومی می‌ریم بیرون پیاده روی، میایی؟

مِن‌مِن کرد و گفت حتما استاد، خدا خیرتون بده!

استاد: چی؟ چرا؟ ههه آماده شو اومدیم.

تصمیمش را گرفت، رفت توی قسمت پیام‌های «اونی که باید» و نوشت «شرمنده».

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
n_rohani
n_rohani
٩٥/٠٦/٢٠
٠
٠
خیلی خوب بود لذت بردم :-)حالا امتیاز سومی تو فوتبال فانتزی چندع؟؟
Kh_mohammad
Kh_mohammad
٩٥/٠٦/٢٠
٠
٠
113
پربازدیدتریـــن ها
نامه ام را به دستش برسانید

راستی خدا...

٩٧/٠٢/٣١
شعری سروده خودم

انقلاب سفید

٩٧/٠٢/٣٠
شعری سروده خودم

شرمسار

٩٧/٠٣/٠٢
یاد تو را بسیار کنم

سه سخن رمضانه

٩٧/٠٢/٢٩
به نام...

آب در کوزه و ما تشنه لبان

٩٧/٠٢/٢٧
راهنمای دستیابی به فیلم های خوب

چطور فیلم خوب ببینیم؟

٩٧/٠٢/٢٧
خارج از شهر و خارج از مرز!

رانده شدن به حاشیه شهر

٩٧/٠٣/٠٢
شعری سروده خودم

خورشید هشتم

٩٧/٠٢/٣٠
انشای یک دانش آموز دبستانی درباره ازدواج

غلط کردی!

٩٧/٠٢/٣١
گاهی دلتنگ می شوی

تنهایی آنقدرها هم بد نیست

٩٧/٠٢/٢٧
شعری سروده خودم

خیال بودنت

٩٧/٠٢/٣٠
حکایت تلگرام و سروش

نامادری!

٩٧/٠٢/٣٠
این بیماری لاعلاج

یخچال گردی چیست؟

٩٧/٠٢/٣٠
آماده تر از همیشه

کار دل دلدادگی و کار او دل کندن است

٩٧/٠٣/٠٣
شعری سروده خودم

امید آخر شد افسانه

٩٧/٠٣/٠١
عاشقی بی‌همتاترین حس زندگی‌ست

سر مشق عشق

٩٧/٠٣/٠١
لحظه ای را از دست ندهید

مسابقه بزرگ

٩٧/٠٢/٣١
استغفر اللهَ ربی و اتوب علیه

داروی بی موقع

٩٧/٠٢/٣١
شعری سروده خودم

بیا آقاجان

٩٧/٠٢/٣٠
اصلا مهم نیست چه زمانی برگردی

جمله ات را تمام نکن! برو...

٩٧/٠٣/٠١