مدیریت جهانی و گروگان گیری کفش ها
داستان کفش هایی که گم می شود!

مدیریت جهانی و گروگان گیری کفش ها

نویسنده : محمدرضا امانی

آقای آریایی مدیر ساختمانی است که ما در آن سکونت داریم. وی مجری شیوه نوینی در مدیریت ساختمان است و اعتقاد دارد با این شیوه حتی می شود دنیا را هم مدیریت کرد و در همین راستا تا کنون موفق شده این روش را به چند تا از ساختمان های مجاور نیز صادر کند. نام این شیوه " گروگان گیری کفش‌ها" ست. بدین طریق که اگر شما نصفه شب عطسه بلندی کردی، نباید توقع داشته باشی که صبح کفشهایت را جلو در ببینی.

به ناچار بایست با دمپایی حمام به در خانه اش بروی و تعهد نامه‌ای را امضا کنی مبنی بر اینکه بعد از ساعت یازده شب و پیش از وقوع عطسه فورا خودت را به زیر سنگین ترین لحاف منزل بکشانی. عده ای از ساکنین جهت خنثی کردن اینگونه قوانین سختگیرانه به محض اینکه کفشهایشان را در می آورند آنها را به داخل منزل منتقل می‌کنند. هر چند همین‌ها هم گاهی با دمپایی حمام در معابر رویت شده‌اند. اما نکته جالب در این است که در گردهمایی سالانه همسایگان همیشه همین جناب آریایی با بالاترین آرا صاحب کرسی مدیریت ساختمان می شود. پارسال روز انتخابات وعده داده بود شارژ ساختمان را کم خواهد کرد!

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
علیرضا
علیرضا
٩٥/٠٦/١٧
٠
٠
عجب روش مدیریت نوین و کاربردی :))))) البته تجربه نشون داده ملت از کار درست کردن برای خودشون دوری میکنند و یحتمل علت این که ایشان هر سال مدیر میشن همین که بقیه نمیخوان مدیر بشن :)
b_noori
b_noori
٩٥/٠٦/١٨
٠
٠
اصلا ما ایرانی ها عاشق کسانی هستیم که حسابی تبحر داشته باشند در قلدر گری و زور گویی! واسه همینه که آقای آریایی شما هم با اکثریت آراء انتخاب میشن هر سال!
لیلی
لیلی
٩٥/٠٦/١٨
٠
١
..اخه کفشهارو میاری تو ،نمیگی طرف ضایع میشه :)
خاتون گیس گلابتون
خاتون گیس گلابتون
٩٥/٠٦/١٩
٠
٠
کلی خندیدم با خوندن این مطلب دستتون درد نکنه :))
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨
گفت: «من به دنیا اومدم پیاده بیام تا حرم آقا»

مشغول می زدم

٩٥/٠٩/١٠
سرد و بی تفاوت

وقتی به زمین رسیدم

٩٥/٠٩/٠٩