نقد مادر بزرگی!

نقد مادر بزرگی!

نویسنده : k_koolak

چند وقت پیش که با مادر بزرگم صحبت می‌کردیم بحث به سریال و فیلم‌های تلویزیون رسید.

مادر بزرگم: ای بابا این‌که تکراریه (سریال دونگی برای بار شونصدم پخش میشد.)

مادربرزگم تنها زندگی می‌کنه و خودش رو با کار و قرآن و مسجد سرگرم می‌کنه، گه گاهی هم که سریال جالبی باشه توی برنامه‌اش قرار میده و به صورت منظم دنبالش می‌کنه.

مدت‌ها بود که دو، سه شبکه تلویزیون سریال‌های چشم بادومی پخش می‌کردند، هر چند به جز یکی بقیه تکراری بود ولی خب تا اون موقع زیاد بازپخش نشده بودند، در نتیجه مادربزرگم دنبالشون می‌کرد.

اون شبی که اول صحبتش شد دیگه هیچ سریال جدید یا یکی دوبار پخش شده‌ای وجود نداشت و پخش تکراری سریال‌های چشم بادومی ادامه داشت.

مادرجونم شروع کرد به عوض کردن شبکه‌ها تا رسید به یک سریال ایرانی و گفت: اه این‌ها هم که همش گریه است.

چند شبکه بعد: این سریال‌های ایرانی که همش یکی مرده یا می‌خوان اعدامش کنند!

من در اون لحظه: :او

مادر بزرگم: کمی ناراحت و عصبانی

و اون جا بود که وارد بحث تخصصی شدیم.

من: مادرجون از سریال‌های ایرانی خوشتون نمیاد؟

مادربزرگم: اینا دیگه چجور سریالی‌اند آخه؟ همش سیاه و تاریکه، همش بدبختیه یا یه نفر مرده یا می‌خواد بمیره یا که چوبه اعدام نشون میده می‌خواد اشک مردم رو در بیاره.

من: کدوم سریال‌ها رو دوست دارین؟

مادربزرگ: همین سریالا مثل دونگی. جاپنی کره‌ای‌ها. چقدر قشنگه، همش رنگ و شادی وقتی هم که اوضاع بده بازم قشنگه

در این جا جمع بندی نقد مادر جون را انجام میدم: سریال‌های ایرانی که پخش میشه روحیه به آدم نمیده که هیچ، به غم و غصه‌هات اضافه میشه. سریال‌های کره‌ای پر از رنگ و شادیه حتی در شرایط سخت هم قشنگه و من با خودم فکر کردم سریال‌هایی که ما می‌سازیم مخاطبش چه کسانی می‌تونه باشه؟ جوونا و والدینشون دیگه اخرشه. (نوجوون و کودک که کلا مهم نیستند.) اما این سریال‌های کره‌ای رو هم پسرخاله 8 ساله‌ام می‌بینه و هم مادربزرگم که نتیجه داره و هر دو هم لذت می‌برند.

اگه به کشور کره نگاه کنید می‌بینید که جزو کشورهایی ست که درش روحیه جوانی و شور و نشاط هست. همین بیخیالی و سرخوشی که تو سریال‌هاشون هست هم می‌تونه نشون دهنده کشورشون باشه هم القا کننده حس نشاط به مردم خودشون.

هدف ما از سریال ساختن چیه؟ مخاطب ما کیه؟ قرار چه روحیه‌ای به مردم تزریق کنیم؟

راستی کره پلیس توریست داره، پلیس‌های خوشحال که به توریست‌ها کمک می‌کنند. و مطمئن باشید سریال‌هاشون در جذب توریست بی‌تاثیر نبوده.

برای پیشرفت سرزمینم.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
مرتضی
مرتضی
٩٥/٠٦/٢٣
١
٠
دقیقا حرفتون درسته. برا همینه که کلا سریال دیدن رو گذاشتم کنار، خودمون کم بدبختی داریم بظینیم بدبختیای شخصیتهای سریالها رو هم ببینیم؟ والا
k_koolak
k_koolak
٩٥/٠٦/٢٧
٠
٠
منم موافقم.تازه از بد بختی دیگران درس عبرتی هم گیرمون نمیاد :دی
مجتبی خطیب آستانه
مجتبی خطیب آستانه
٩٥/٠٦/٢٤
١
٠
من هم با مادربزرگتون هم عقیده م! و البته با نتیجه گیری انتهایی شما! اگه یادتون باشه چندسال پیش با پخش سریال ثریا؛ دیگه صدای خود رئیس سازمان هم در اومد و گفت این همه غم و بدبختی رو متوقف کنید! به نظرم با تموم شدن سریالای 90 قسمتی؛ تلویزیون ایران هم مرد! به امید اینکه زیرآسمان شهر 4 بتونه دوباره ملت رو آشتی بده
k_koolak
k_koolak
٩٥/٠٦/٢٧
٠
٠
من زیر آسمان شهر رو دوست نداشتم.به هر حال هرکسی بخواد سریال بسازه کارش سخته چون مردم یعنی ما خیلی تیز بین و ریز بین شدیم در واقع باید با احترام به ما سریال بسازند.
m_sistani
m_sistani
٩٥/٠٦/٢٤
١
٠
فیلم ها و سریال های ایرانی سیاه و سفید ، سریالهای کره ای و فیلم های هندی پر از رنگ ! حتی اگه داستان فیلم های هندی تمومشون شبیه هم باشن ولی به خاطر تنوع رنگی که بکار رفته خسته کننده نمیشه. (قابل توجه فیلم سازای خودمون)
k_koolak
k_koolak
٩٥/٠٦/٢٧
٠
٠
دقیقا.قبلنا که زیاد فیلم اشکن میدیدم وسطاش یک فیلم هندی نگاه می کردم چون رنگهاش ادم رو شاد می کرد. هر چند داستانش بی سر ته بود.
Faezeh_E
Faezeh_E
٩٥/٠٦/٢٤
١
٠
اینقده حرصم میگیره از اینکه همه دوست دارن هر عقیده ای رو که دارن تحمیل کنن.. عزیز من شما اگه از سریالای ایرانی بد میگی نگاه نکن..اگه تو کشورهای خارجی خیلی روحیه خوبی دارین که حتی با دیدن سریالاشون هم شاد میشین خب پاشین برین اونور... آدمو کلافه میکنه این حرفا که واه واه ایران چقد بده..چه فرهنگ بدی،چه سریالای خسته کننده ای،پیف پیف.. اینجاست که میگن:"غریبه پرستین..."
k_koolak
k_koolak
٩٥/٠٦/٢٧
٠
٠
دوست عزیز شما با بنده اشنایی نداری. من انسان مثبت نگری هستم. و کاملا با ادم هایی که می گن واه واه ایران بده و فلان مخالفم. برای نشون دادند تفاوتم در جامعه و اطرافم دقیق میشم و بعد نقد می کنم و سعی میکنم راهکار ارائه بدم چون نقد بی ر اهع کار بی فایده است.چندین دوست داشتم برم ولی حس میکنم اگه بمونم و تغییر ایجاد کنم خیلی موثر ترم.خلاصه که تغییر نیاز جامعه ماست :)
سحر
سحر
٩٥/٠٦/٢٤
٠
٠
تحلیل خیلی جالبی بود.دقیقا مادر منم عاشق فیلما ی ژاپنی تلویزیون است و می گه تو فیلمای اونا خانواده اهمیت خیلی زیادی داره.سریالای کره ای هم واقعا تو شرایط سخت هم تصویر رو سیاه و مکدر نشون نمی ده بلکه تلاش افراد برای بهترشدن اوضاع رو به نمایش می گذاره. کلا فیلمای ژاپنی و کره ای به سلیقه خانومای ایرانی می خوره دیگه. البته همه سریالای ایرانی هم بد نیستند.همین سریال ستایش که همه الان مسخره ش می کنن وقتی پخش می شد همه میخ می شدن پای تلویزیون.منم سری اولشو دیدم و دوست داشتم.
k_koolak
k_koolak
٩٥/٠٦/٢٧
٠
٠
مچکرم. بخصوص مادر در فیلم های شرق اسیا خیلی قابل احترامه.نمیشه گفت بده.بله منم دیدم ولی لذت نبردم چون فیلم دیگه ای نبود که دور هم ببینیم می دیدیم. هر کار هنری که قراره تاثیر گذاری داشته باشه باید هدفش مشخص باشه بخصوص در رسانه ملی.
پربازدیدتریـــن ها
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
بعضی ها

ساعت های بی صدا

٩٥/٠٩/١١
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
گفت: «من به دنیا اومدم پیاده بیام تا حرم آقا»

مشغول می زدم

٩٥/٠٩/١٠
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣