بعد هم راهش را گرفت و رفت

بعد هم راهش را گرفت و رفت

نویسنده : M_Astigmat

امروز می‌خواستم به اداره پست بروم، کمی دور است و مستلزم سه بار سوار تاکسی شدن است. آری خب این‌جا اصلا اتوبوس وجود ندارد. سوار یک سمند زرد رنگ شدم، یک نفر جلو نشسته بود و کمی شباهت به جرج کلونی داشت، من هم عقب نشستم و کسی کنارم نبود. زیر لب شعر «به جای زاهدان با جا نماز و شانه در مسجد» را زمزمه می‌کردم، شیشه ماشین را آوردم پایین و شهر را نظاره‌گر شدم، همه چیز را می‌توانستی ببینی. یک دیوانه که با سگ سیاهش در کنار یک سمساری به دیوار تکیه داده است، یک طلا فروش که تنش بوی نوشابه می‌دهد و معتقد است که از پیروان حضرت یحیی است، پسر بچه شانزده ساله و بدون ریش و سبیلی که سوار بر پرشیاست و آهنگ جدید ساسی مانکن را گوش می‌دهد و مدفوعِ خاکستری رنگ یک گربه که در دل یک خاکریزِ کوچک پنهان شده و فقط کمی از آن بیرون آمده است.

در پیشِ راننده گلایه کردم و گفتم چقدر مردم بیکارند، چه کارهایی که نمی‌کنند، آن کسی که کنار راننده بود گفت: واقعا این‌طور فکر می‌کنی؟ پُز یک دانشجوی فرهیخته را گرفتم و گفتم: بله، من سه ترم است که درس مردم شناسی را با فلان استاد پاس کرده‌ام، آن هم با نمره عالی. بعد کیف پولم را باز کردم و مبلغ دو هزار تومان به راننده تقدیم کردم. راننده با یک لبخند ملیح گفت: یک بار هم مردم شناسی را با راننده تاکسی‌ها پاس کنید. بعد هم راهش را گرفت و رفت .

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
لیلی
لیلی
٩٥/٠٧/١٤
٠
٠
راننده تاکسیه هم خوب جوابی داده:)
لیلی
لیلی
٩٥/٠٧/١٤
٠
٠
چون همه متقاضی شغل اداری و رسمی هستن؛ دیگه کسی به علاقه و استعدادی که داره فکر نمیکنه و همین باعث میشه یه عده که شاغلن از کارشون ناراضی،و یه عده که بیکارن،از بیکاری ناراضی یا بهش عادت کردن.
فرانک باباپور
فرانک باباپور
٩٥/٠٧/١٤
٠
٠
چرا بوی نوشابه؟؟ برای مردم شناسی باید بین مردم بود مثل راننده تاکسی :) کدوم شهر اتوبوس نداره؟!
aynaz_sahrivar
aynaz_sahrivar
٩٥/٠٧/١٥
٠
٠
:) خعلی از شهرها. مثلا برا مردم شناسی هی قدم بزنی و بهشون لبخند بزنی :))))))))
پربازدیدتریـــن ها
مزاج خود را اماده کنید!

این یک نوشته تند است

٩٥/١٠/٢٦
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
همین نیرومند بودن را

من زن بودنم را دوست دارم

٩٥/١٠/٣٠
خیالبافی های عاشقانه

آغوش بی مثالت در ذهن من نشسته

٩٥/١٠/٢٧
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
ای کاش هر روز، روز آخر بود

روز آخر

٩٥/١٠/٢٦
فاز سیگار

سیگارت بهمن / قسمت اول

٩٥/١٠/٣٠
گاهی هوس می کنند بروند

همه چیز جدی می شود

٩٥/١٠/٣٠
با همان لبخند همیشگی

عقب‌ تر بایست!

٩٥/١٠/٢٦
از زجر بیشتر نجاتش داده بود

دست های مهربان؟!

٩٥/١٠/٢٥
داستان کوتاه

رز آبی

٩٥/١٠/٢٦
حال همه ما خوب است!

از شبکه های مجازی تا دانشگاه های مجازی

٩٥/١٠/٢٩
شعری سروده خودم

او می آید

٩٥/١٠/٢٧
لعنت به این زنگ دلهره آور

لعنت به اين تكرار

٩٥/١٠/٢٨
دست خالی و مشکلات مالی

فقر فرهنگی در سینمای آبغوره گیر

٩٥/١٠/٢٧
تا رسیدن پول بروز ندهید!

دندان های نا اهل

٩٥/١٠/٢٥
آری به روی کاغذهای سفید ذغال کاری شده.

نه به تلگرام!

٩٥/١٠/٣٠
هوا خیلی خیلی پس است!

هوای این روزها

٩٥/١٠/٢٥
این داستان واقعی است

پاداش یک مرد پولدار

٩٥/١٠/٢٧
چتر صورتی و قدم های دو تایی

سه حرفی جمع و جور

٩٥/١٠/٢٥
تبلیغات
تبلیغات