رد اشک‌ها از ایران تا برزیل
در مورد چیزهایی که از ریو در خاطرمان خواهد و نخواهد ماند

رد اشک‌ها از ایران تا برزیل

نویسنده : صالح یعقوبی زابل

شعله های مشعل المپیک 2016 ریو هم خاموش شد و این مسابقات هم تبدیل به خاطره‌ای شد برای همه ما. مسابقاتی که مثل همه ادوار گذشته‌اش آبستن حوادث عجیب، تلخ و شیرینی بود. تلخ مانند "ربودن" مدال بهداد سلیمی، شیرین مثل لحظه افتخار آفرینی همه مدال آوران کشورمان خصوصا کیمیا علیزاده که فقط مدال نگرفت و راهی هم گشود برای همه بانوان ایران، عجیب مانند اینکه بار دیگر ثابت شد آذربایجان خیلی بهتر از خودمان می‌تواند از استعداد های ایرانی استفاده کند.

 

حافظه کوتاه

این روزها از تمام اتفاقات المپیکی صحبت می شود خصوصا از مدال آوران که عکس آن‌ها برای ساعت‌هایی در فضای مجازی پست می‌شود و عکس پروفایل مردم می‌شود، اما مدال آوران که رشادت آن‌ها ثبت شده هم از گزند فراموشی در امان نیستند چه برسد به بقیه. مثلا زمانی که مسابقات وزنه برداری آغاز شد کسی نام نواب نصیر شلال یادش بود؟ در تکواندو محمد باقری معتمد چطور؟ مسئولان و مردمی که افتخار آفرینان در دوره گذشته را به زباله دانی تاریخ سپرده‌اند چطور در خاطرشان می‌ماند احسان روزبهانی در 2 دوره المپیک چه کار بزرگی کرد و فقط کسی نبود که حقش را بگیرد وگرنه او با مشت‌هایش همه را از پا در می‌آورد. فرزان آشورزاده در ریو، حمید سوریان در پکن بود. جوان نابغه و بی تجربه، توقعات از او بسیار بالا بود و قبل از حریفش به هجمه‌ها باخت. صحنه ضربه فنی شدن حمید سوریان بیشتر از تعداد تمام مدال های تاریخش توسط استاد خیابانی از تلویزیون پخش شد و در ذهن مردم حک. وقتی فراموش شد رضا یزدانی با زانوی تقریبا متلاشی شده‌اش در لندن همچنان روی تشک ماند، دیگر چه کسی به یاد می‌آورد که او اینبار حریفش را خاک کرد و داور هم امتیاز داد اما رئیس تشک قبول نکرد بدون آن که به مانیتور نگاه کند و ترسی هم ندارد، زیرا در فیلا ایرانی وجود ندارد که یقه او را بگیرد، مثلا مهد کشتی هم هستیم.

 

مفهوم تازه وطن فروشی

اتفاق بهداد سلیمی هم چند ماه دیگر فراموش می شود. در آخرین روزهای حضور نفرت انگیز حسین رضا زاده در مسند ریاست فدراسیون در مطلبی در سایت جیم عنوان کردم که علی مرادی سالهاست به خاطر جفایی که در حق وزنه برداران ایرانی می‌شود، پنجه در پنجه تاماش آیان رئیس فدراسیون جهانی وزنه برداری انداخته و با توحه به پست بالایی که در فدراسیون وزنه برداری آسیا دارد، می‌توانست حق ورزشکاران ایرانی را بگیرد اما آقای رضازاده با تمام قوا کاری کرد که خوشایند تاماش آیان باشد و خودش باعث شد علی مرادی پست آسیایی اش را از دست بدهد و بالاترین مقام بین المللی ورزش ایران نصیب دیگران شود. وگرنه آن زن و شوهر عراقی مگر جرات داشتند رای داوران را برای یک ورزشکار ایرانی رد کنند؟ اما چون دیگر علی مرادی نائب رئیس فدراسیون آسیا نیست جرات کردند و نظر شخصی نگارنده این است که رضا زاده هم مثل زن و شوهر عراقی مقصر است چون اصولا دوست دارد دیگ فقط برای خودش بجوشد.

حالا شمای خواننده قضاوت کنید که وطن فروشی این کار است یا اینکه وقتی رسما از تیم ملی کشورت اخراجت کنند و برای درمان بچه ات مربی کشور خارجی شوی و از قضا نتیجه هم بگیری؟! کاش مفهوم وطن فروشی اینقدر به ابتذال کشیده نمی‌شد!

 

حدی که همین خواهد ماند

همه این‌ها فراموش خواهند شد و چه بسا چهار سال دیگر یک وزیر ورزش دیگر بیاید و حد برای ورزش ایران تعیین کند و باز بگوید «لندن یک استثناء بود». چهار سال دیگر هیچ کسی خبری از سهراب مرادی نخواهد گرفت و حتما باز هم ما به داوری خواهیم باخت و رسانه ها با تیتر‌های درشت می نویسند: «مدال‌ها را از چنگمان درآوردند!» چهار سال دیگر باز هم پول کم خواهیم داشت و در مورد سرمایه گذاری در ورزش‌های پایه ساعت‌ها حرف می زنیم. چهار سال دیگر شاید خیلی بیشتر از الان، ورزشکارانمان بروند و برای اجنبی مسابقه بدهند و ما هم مثل همیشه به آن‌ها انگ وطن فروشی خواهیم زد. چهار سال دیگر اصلا روشن نیست...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
Nasrin-A
Nasrin-A
٩٥/٠٦/٠١
١
٠
معلوم نیست دست بعضیا کی قراره از میزهای ریاست این مملکت کوتاه بشه! حیف امثال مهمان دوست که حق شون غربت نشینی نبود. دستی دستی بهترین مربی جهان رو از دست دادیم حالا بشینیم برای کی گریه کنیم جناب پولادگر، جناب رضا زاده و دیگر روسا ...
f_maveddat
f_maveddat
٩٥/٠٦/٠٢
٠
٠
فرهنگ ما درست بشه همه چیزمون درست میشه.....اگه یه کم و فقط یه کم دیگر خواهی جای خود خواهی رو بگیره همه چی حله :/
v-qavam
v-qavam
٩٥/٠٦/٠٢
٠
٠
شدیدا با نگارنده موافقم کمترین حق ایران به عنوان یکی از مدعیان کشتی و وزنه برداری و ... اینه که توی فدراسیون آسیا یا حتی جهانی کرسی ای داشته باشه اما حیف که...
mamzi
mamzi
٩٥/٠٦/٠٢
٠
٠
ممنون صالح جان. واقعا یادداشت به حقی بود.همیشه یادمون میره و البته همیشه کم کاری ها هم وجود داره و البته به قول معروف هر چی میکشیم از خودمون می کشیم..موفق باشی رفیق.دمت گرم.
Far!de
Far!de
٩٥/٠٦/٠٢
٠
٠
موافقم بانوشتتون..معلوم نیس بعدهاچه اتفاقایی بیفته ...خسته نباشید..!ولی حیف بهدادسلیمی ک مدال نگرف...
مجتبی خطیب آستانه
مجتبی خطیب آستانه
٩٥/٠٦/٠٢
٠
٠
من از آخر میام به اول! جالبه سیر صعودی بریتانیا در 4 دوره گذشته رو می دیدم که برنامه 20 ساله شون جواب داد و الان دوم شدن. ولی ایرانی جماعت حتی یک برنامه 4 ساله نداره. حتی خود ما که مسئولیت خاصی نداریم!
مجتبی خطیب آستانه
مجتبی خطیب آستانه
٩٥/٠٦/٠٢
٠
٠
در مورد بی غیرتی کاش از خانم لیلا رجبی هم صحبت می کردی که به نظرم بی غیرت نبود. خیلی هم به رضازاده حمله کردی؛ به هرحال نباس یادمون بره که خنده هاش زیر وزنه در المپیک 2004 چقدر چسبید به ملت . مهماندوست یه فوق حرفه ایه که بیخودی از دستش دادیم. کسی هم نگفته مهماندوست بی غیرته (رئیس فدراسیون رو بیخیال شو؛ مهم تفکره مردم) چون مربی گری برای کشورهای مختلف یه چیز طبیعی و روال هست تو دنیا. ولی اون تکواندوکار که یه ایرانی رو برد بی غیرت هست. هر چقدر هم بهش پول داده باشن بازهم اون بی غیرته. غیرت یعنی سختیا رو تحمل کنی به عشق این خاک
naeeme-chakeri
naeeme-chakeri
٩٥/٠٦/٠٢
٠
٠
درباره ی میلاد بیگی باهاتون مخالفم...شما اشکای این ورزشکارو بعد از برد هم وطنش ندیدین؟؟؟ کی میدونه؟ شاید اینجا حقش خورده شده و شاید هزار دلیل دیگه داشته واسه این کار...
Nasrin-A
Nasrin-A
٩٥/٠٦/٠٣
٠
٠
به شدت مخالفم چون ما جای میلاد نیستیم پس نمیتونیم راجع بهش قضاوت کنیم. اگر یه فوتبالیست تو ترکیب یه تیم خارجی به تیم ایرانی گل بزنه میشه بی غیرت؟ هر چند بحث ملی با باشگاهی فرق داره اما اونم قطعا دلایل خودش رو داشته.
علیرضا
علیرضا
٩٥/٠٦/٠٣
٠
٠
همه بالا پایینی های امسال گذشت! خوبه که مسئولین یکم به فکر باشند و بیفتن پی رفع ایرادها و مشکلاتی که وجود داره! با حرص خوردن ما هم متاسفانه اتفاق خاصی نمی افته! فقط امیدوارم این مسئولین گل و ایضا بلبل یک چندتا حرکت مثبت بزنند.
y-naeemi
y-naeemi
٩٥/٠٦/٠٧
٠
٠
سلام صالح جان یکم دیر دیدم مطلبتو ولی کاش در مورد تکواندو بیشتر می نوشتی.کی باورش می شد تکواندوکارامون با این فضاحت از دور خارج بشن. باز خوبه فدراسیون وقتی بهش اعتراض بشه برنز کیمیا علیزاده رو داره که پتک کنه بزنه تو سر مخالفین
پربازدیدتریـــن ها
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
بعضی ها

ساعت های بی صدا

٩٥/٠٩/١١
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
گفت: «من به دنیا اومدم پیاده بیام تا حرم آقا»

مشغول می زدم

٩٥/٠٩/١٠
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥