هر روز بیشتر از دیروز

هر روز بیشتر از دیروز

نویسنده : shahrvand_che

دعاهای پای سجاده‌اش هیچگاه کم نمی‌شد. بلکه هر روز زیادتر هم می‌شد. شاید تا روزی که این‌قدر اخبار، از تمام دنیا، این‌گونه مخابره نمی‌شد، دعاهایش کمتر بودند ولی زمانی که در تمام شبکه‌ها، در ساعت‌های مختلف و در سبک‌های گوناگون، هر اتفاقی که در گوشه‌ای از دنیا می‌افتد، در گوش او خوانده می‌شود، پس جای تعجب هم ندارد که دعاهایش صد برابر شده باشد!

از این شهر و روستایی که نابود می‌شود تا آن فردی که در درگیری‌های خانوادگی کشته می‌شود تا آن کودکی که در خانه همسایه کناری‌اش، کتکی به نسبت آرام می‌خورد؛ از تمام این داستان‌ها غصه می‌خورد و در تمام روز فکرش درگیر آن‌هاست و پای سجاده هم از لیست دعاهایش جا نمی‌مانند.

یک تسبیحِ تربتی هم همیشه در بین انگشتانش چرخ می‌زند؛ یادم می‌آید که می‌گفت: تا یک ختم صلواتی تمام می‌شود، بلافاصله برایم طرحِ ختمِ نمی‌دانم چند میلیونیِ استغفرالله‌ای می‌آید و می‌گویند که سهم شما هم مثلاً یک هزارتایی هست؛ تا این تمام می‌شود، یکی التماس دعایی می‌گوید و من هم یک ختم سوره حمدی برایش می‌گیرم؛ خلاصه نمی‌گذارند این تسبیح، دقیقه‌ای زمین بماند! کلا کارش همین شده است دیگر... بالای قابلمه غذا هم دعاها از یادش نمی‌رود. آش‌های نذری را که دیگر بگذریم.

با این‌که سنی از او گذشته است و الآن دیگر هفتاد را دارد، با این حال، هیچگاه تنبلی‌اش را ندیدم، همیشه تر و فرز است. هر چه را که واقعاً اراده کند، تمام سعیش را می‌کند که آن را انجام دهد، آن هم به نحو احسن. همیشه به پسرش می‌گوید که هرگاه کاری نداشت، به او یک سری بزند؛ پسرش با این‌که دیگر نزدیک‌های چهل است، هنوز ازدواج نکرده، از آن‌هایی‌ست که به این جور چیزها اعتقاد ندارند و می‌گویند که اول باید یک چند سالی را با طرف همینجوری گذراند(!) و بعد اگر دیدیم به دردِ هم می‌خوریم، آنگاه با هم ازدواج می‌کنیم. او کاملاً برعکس پیرزن، اصلاً اهل اخبار و اینجور چیزا نیست و تهِ تهش، هر از گاهی به بی‌بی‌سی یک نگاهی می‌کند و وقتی پیرزن بهش چیزی می‌گوید، می‌گوید که اخبارخودمان همیشه دروغ می‌گوید. دعا که هیچ، اهل همین چهار رکعت نماز هم نیست؛ می‌گوید: مهم این است که خدا را یادت باشد، او که به این خم و راست شدن ما نیازی ندارد.

نه این‌که اهل کار نباشد، ولی خب هی از این کار می‌پرد به آن کار؛ هیچ‌وقت نشده است که یک سال تمام سرِ یک کار باشد. راستش را بخواهید، با این‌که چندین سال است که به قول خودش دارد کار می‌کند ولی هنوز یک پس انداز درست و درمانی ندارد، یک موتور دارد که هر روز، از ساعتِ ده-یازدهِ صبح با آن از خانه بیرون می‌رود و تا آخر شب هم برنمی‌گردد. او در خانه پیرزن زندگی می‌کرد ولی در طولِ هفته اصلاً کسی او را نمی‌دید. شاید ماهی یک بار با پیرزن سرِ سفره غذا می‌نشست!

هیچگاه دعاهای پیرزن کم نمی‌شد... حتی هر روز بیشتر هم می‌شد؛ او برای پسرش هم خیلی دعا می‌کرد. به خصوص از روزی که آقای خانه در یک تصادف کشته شد، آخر او هم با موتور این ور و آن ور می‌رفت و همین موتور هم یک روز بلای جانش شد. از آن روزی که ماهی یک بار پسر، یک پولی را به پیرزن می‌داد و می‌گفت با همین کارهایت را بکن، با آن که اندازه یارانه یک نفر هم نبود ولی پیرزن، همیشه یک مقداری را پس انداز می‌کرد! او برای پسرش خیلی دعا می‌کرد، هر روز هم دعاهایش بیشتر می‌شد...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
علیرضا
علیرضا
٩٥/٠٦/٠٦
٠
٠
چقدر خوب حس مادرانه رو میرسوند اینکه مادرها همیشه یک جور دیگه بجه هاشون رو دوست دارند یک جوری که شاید هیچ انسان دیگه دوست نداشته باشه یک فرد رو... ان شاءالله که قدر این نعمت رو بدونیم.
shahrvand_che
shahrvand_che
٩٥/٠٦/٠٦
٠
٠
انشاالله تشکر از نظرتون
خاتون گیس گلابتون
خاتون گیس گلابتون
٩٥/٠٦/٠٦
٠
٠
هعیی ... پای حرف این فرشته که میشینی تازه میفهمی چقدر تنبلی چقدر اول راهی چقدر دردو نمیفهمی و میفهمی چقدر یه آدم میتونه مهربون باشه بی منت ... ممنون بابت به اشتراک گذاشتن این خوب با ما :)
shahrvand_che
shahrvand_che
٩٥/٠٦/٠٦
٠
٠
:) تشکر از نظرتون
پربازدیدتریـــن ها
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
بعضی ها

ساعت های بی صدا

٩٥/٠٩/١١
گفت: «من به دنیا اومدم پیاده بیام تا حرم آقا»

مشغول می زدم

٩٥/٠٩/١٠