داداش تو اشتباه نمی‌زنی!
در ستایش کیانوش رستمی

داداش تو اشتباه نمی‌زنی!

نویسنده : m.attari

انگار که همه چیز روی یک برنامه حساب شده پیش می رفت، این داستان دراماتیک اولین طلای المپیک ایران در المپیک ریو 2016 بود.

شب طولانی ایرانی ها که هزاران کیلومتر دورتر از ریو پای تلویزیون منتظر نشسته بودند پایان خوشی داشت، پایانی به زیبایی بالا بردن یک هالتر سرخ و آبی و فریاد زدن نام ایران، سجده شکر و البته در آن لابلا لبخندن غرور آمیزی که نمونه اش را کمتر همراه ورزشکاران ایرانی ریو ٢٠١٦ دیده ایم. لبخندی حاکی از اطمینان، قدرت و به نشانه فتح طلایی که فقط حق کیانوش رستمی بود.

این طلا اما به این سادگی ها به دست نیامد. یک وزنه بردار عجیب و غریب چینی سابه به سایه کیانوش رستمی پیش می رفت و البته مثل کابوسی برای رویای امشب ما در تعقیب مدال طلا بود. 

او که 6بار برای برداشتن وزنه روی تخته آمد تنها دوبار در برداشتن وزنه ها موفق بود و هر دو بار در آخرین حرکت یک ضرب و دو ضرب سنگین وزنه ها را بالای سر برد، چیزی که به عقیده گزارشگر مصاحبه دسته 85 کیلوگرم وزنه برداری شگرد این چینی قدرتمند برای به هم زدن اعصاب حریفانش بود.

اما کیانوش رستمی از آن دسته وزشکارهاست که فقط برای کسب طلا به میدان آمده بود و کاری به مشکلاتی مثل داوری، آب و هوا و سایر بهانه های معمول ندارد بنابراین او ابتدا در 3 حرکت یک ضرب و سپس در 3 حرکت دو ضرب کار خود را به نحواحسن انجام داد و با شکست رکورد المپیک قهرمانی خود را قطعی کرد و ایرانیان را در ساعتی غیر معمول به جشن طلبید.

از کیانوش اولین قهرمان طلا ایران در ریو اکت تماشایی اش بعد از برداشت وزنه ها؛ دست راست روی سینه و سری به نشانه تعظیم را به یاد خواهیم آورد. همین طور آن لبخند لعنتی و دوست داشتنی روی وزنه نهایی217 کیلویی که شیطنتی خاص در آن بود. شیطنتی دوست داشتنی و خواستنی و از همان چیزهایی که لابد باید هر 4 سال بگذرد و المپیک بشودو تا شبیه اش را ببینیم. البته کیانوش شبیه به هیچ کس نبود. او بعد از سالها تمرینات مشقت بار در حالی که با تشویق ایرانی های حاضر درسالن وزنه برداری روی سکوی اول ایستاد که از اول هم معلوم بود قهرمان می شود ، حتی اگر سنگ از آسمان ریو می بارید و زلزله می آمد . چه خوب که فعلا یکی مثل او هست ؛ یکی که اشتباه نمی زند!

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
Gisoo_E
Gisoo_E
٩٥/٠٥/٢٣
٠
٠
من اصلا از مسابقات المپیاد بی خبرم!!! اما ایولا به همشون!... :-)))
محمد
محمد
٩٥/٠٥/٢٣
٠
٠
دمش گرررررم....
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٥/٠٥/٢٣
٠
٠
بلاخره اولین مدال ما رو گرفت :)
neda_g
neda_g
٩٥/٠٥/٢٤
٠
٠
واقعا دمش گررررررم
maeadeh_sh72
maeadeh_sh72
٩٥/٠٥/٢٤
٠
٠
کیف کردم خدا حفطش کن برا ورزشمون :)) یکی دیگ از وزنه بردارامونم برد:)))))))
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

زیر باران خنده با چشمان گریان ساده بود

٩٥/١١/٢٥
تا آن روز چقدر فاصله داریم؟

در حکومت امام زمان

٩٥/١١/٢٥
شاید قهرمان این فصل شویم

ظهور استقلال آرمانی

٩٥/١١/٢٨
حیف شد

حیاط خانه ی مادرجون

٩٥/١١/٢٦
ترامپ هستند، 70 ساله از حزب باد!

وقتی از ترامپ حرف می زنیم، دقیقا از چه حرف می زنیم؟

٩٥/١١/٢٨
طنزیات

مصاحبه خبرگزاری مهر با آبراهام لینکلن!

٩٥/١١/٢٨
حالا نوبت من بود

نامه ای به خدا

٩٥/١١/٢٧
گاهی از پنجره بیرون را نگاه کن

به دنیا آمدیم تا به هم کمک کنیم

٩٥/١١/٢٧
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
نقد و بررسی فیلم فصل نرگس

وعده ما قبرستان!

٩٥/١١/٢٨
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت دوم

٩٥/١١/٢٧
آمده بودم بنویسم...

دو دقیقه حواستان را به من بدهید لطفا

٩٥/١١/٢٦
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
از تو ممنونم

خدایی باش

٩٥/١١/٢٥
از عکس های پی در پی تا شاخ های اینستاگرامی

زندگی به سبک اینستاگرام

٩٥/١١/٢٥
من متخصص هستم!

راه اشتباهی

٩٥/١١/٢٧
باید به روایت‌ها چون حکایت‌ها احترام گذاشت؟

حکایت اندر روایت

٩٥/١١/٢٦
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
حرف هایی که شبیه دروغ هستند

واقعیت های دروغ نما

٩٥/١١/٢٦
تبلیغات
تبلیغات