داداش تو اشتباه نمی‌زنی!
در ستایش کیانوش رستمی

داداش تو اشتباه نمی‌زنی!

نویسنده : m.attari

انگار که همه چیز روی یک برنامه حساب شده پیش می رفت، این داستان دراماتیک اولین طلای المپیک ایران در المپیک ریو 2016 بود.

شب طولانی ایرانی ها که هزاران کیلومتر دورتر از ریو پای تلویزیون منتظر نشسته بودند پایان خوشی داشت، پایانی به زیبایی بالا بردن یک هالتر سرخ و آبی و فریاد زدن نام ایران، سجده شکر و البته در آن لابلا لبخندن غرور آمیزی که نمونه اش را کمتر همراه ورزشکاران ایرانی ریو ٢٠١٦ دیده ایم. لبخندی حاکی از اطمینان، قدرت و به نشانه فتح طلایی که فقط حق کیانوش رستمی بود.

این طلا اما به این سادگی ها به دست نیامد. یک وزنه بردار عجیب و غریب چینی سابه به سایه کیانوش رستمی پیش می رفت و البته مثل کابوسی برای رویای امشب ما در تعقیب مدال طلا بود. 

او که 6بار برای برداشتن وزنه روی تخته آمد تنها دوبار در برداشتن وزنه ها موفق بود و هر دو بار در آخرین حرکت یک ضرب و دو ضرب سنگین وزنه ها را بالای سر برد، چیزی که به عقیده گزارشگر مصاحبه دسته 85 کیلوگرم وزنه برداری شگرد این چینی قدرتمند برای به هم زدن اعصاب حریفانش بود.

اما کیانوش رستمی از آن دسته وزشکارهاست که فقط برای کسب طلا به میدان آمده بود و کاری به مشکلاتی مثل داوری، آب و هوا و سایر بهانه های معمول ندارد بنابراین او ابتدا در 3 حرکت یک ضرب و سپس در 3 حرکت دو ضرب کار خود را به نحواحسن انجام داد و با شکست رکورد المپیک قهرمانی خود را قطعی کرد و ایرانیان را در ساعتی غیر معمول به جشن طلبید.

از کیانوش اولین قهرمان طلا ایران در ریو اکت تماشایی اش بعد از برداشت وزنه ها؛ دست راست روی سینه و سری به نشانه تعظیم را به یاد خواهیم آورد. همین طور آن لبخند لعنتی و دوست داشتنی روی وزنه نهایی217 کیلویی که شیطنتی خاص در آن بود. شیطنتی دوست داشتنی و خواستنی و از همان چیزهایی که لابد باید هر 4 سال بگذرد و المپیک بشودو تا شبیه اش را ببینیم. البته کیانوش شبیه به هیچ کس نبود. او بعد از سالها تمرینات مشقت بار در حالی که با تشویق ایرانی های حاضر درسالن وزنه برداری روی سکوی اول ایستاد که از اول هم معلوم بود قهرمان می شود ، حتی اگر سنگ از آسمان ریو می بارید و زلزله می آمد . چه خوب که فعلا یکی مثل او هست ؛ یکی که اشتباه نمی زند!

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
Gisoo_E
Gisoo_E
٩٥/٠٥/٢٣
٠
٠
من اصلا از مسابقات المپیاد بی خبرم!!! اما ایولا به همشون!... :-)))
محمد
محمد
٩٥/٠٥/٢٣
٠
٠
دمش گرررررم....
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٥/٠٥/٢٣
٠
٠
بلاخره اولین مدال ما رو گرفت :)
neda_g
neda_g
٩٥/٠٥/٢٤
٠
٠
واقعا دمش گررررررم
maeadeh_sh72
maeadeh_sh72
٩٥/٠٥/٢٤
٠
٠
کیف کردم خدا حفطش کن برا ورزشمون :)) یکی دیگ از وزنه بردارامونم برد:)))))))
پربازدیدتریـــن ها
از صدا و سیمای میلی تا بی تفاوتی زنان

من به این سکوت معترضم!

٩٧/٠٢/٢٥
لبخندش... چشمانش...

عشق پشت چراغ قرمز

٩٧/٠٢/٢٦
شعری سروده خودم

تمام خانه‌ای که پریشان گشت

٩٧/٠٢/٢٥
تمامی متن‌های زیر شایعه هستند و قطعا واقعی نیستند! (خیابانی_طور!)

شایعات الشایدات!

٩٧/٠٢/٢٦
شعری سروده خودم

انقلاب سفید

٩٧/٠٢/٣٠
نامه ام را به دستش برسانید

راستی خدا...

٩٧/٠٢/٣١
به نام...

آب در کوزه و ما تشنه لبان

٩٧/٠٢/٢٧
راهنمای دستیابی به فیلم های خوب

چطور فیلم خوب ببینیم؟

٩٧/٠٢/٢٧
یاد تو را بسیار کنم

سه سخن رمضانه

٩٧/٠٢/٢٩
خودمان هم به خودمان رحم نمی کنیم

غصه ای که قصه شده است

٩٧/٠٢/٢٦
این بزرگترین آرزویم بود

سرعت ثانیه های زندگی

٩٧/٠٢/٢٥
شعری سروده خودم

خورشید هشتم

٩٧/٠٢/٣٠
گاهی دلتنگ می شوی

تنهایی آنقدرها هم بد نیست

٩٧/٠٢/٢٧
اقیانوس آرام

سال هاست…

٩٧/٠٢/٢٦
شعری سروده خودم

خیال بودنت

٩٧/٠٢/٣٠
انشای یک دانش آموز دبستانی درباره ازدواج

غلط کردی!

٩٧/٠٢/٣١
حکایت تلگرام و سروش

نامادری!

٩٧/٠٢/٣٠
این بیماری لاعلاج

یخچال گردی چیست؟

٩٧/٠٢/٣٠
لحظه ای را از دست ندهید

مسابقه بزرگ

٩٧/٠٢/٣١
شعری سروده خودم

بیا آقاجان

٩٧/٠٢/٣٠