بازی با کلمات!
ماجرا همین است دیگر...

بازی با کلمات!

نویسنده : amiralidoost

همین طوری داشتم با خودم فکر می‌کردم که یک دفعه یاد نامه‌ای که صبح دستم بود افتادم، چند ثانیه فکرکردم، می‌خواستم ببینم چقدر از متن نامه یادم مانده. دیدم موضوع اصلی نامه و این‌که در چه رابطه‌ای بود یادم است اما آن مطالبی که اول و آخر نامه نوشته شده بود اصلا انگار برای یک موجودی غیر نوع ما و از طرف یک موجود باز هم غیر ما نوشته شده بود.

 

خوب اول نامه نوشته بسمه تعالی. بعد یکم پایین‌تر نوشته «به:»، بعد «از:» و جلو این دو کلمه دو جمله طولانی در رابطه با جایی که نامه نوشته و فرستاده می‌شود.

 بعد می‌گوید سلام علیکم، البته تا این‌جا اشکالی ندارد و هرچند من توی همان به و از هم کلی حرف دارم.

داستان بعد از سلام شروع می‌شود. کلی تعارف وعرض ارادت و... به صف تقدیم می‌شود به کسی که نامه را می‌خواند:

باعنایت و احترام  و ذکر دعا و درخواست صلوات از جمع جهت سلامتی فرد مورد نظر و با توجه به تخصص آن نهاد یا شخص محترم و اذعان ارادت نسبت به نهاد مربوطه و بیان این‌که همه چیز منوط به وجود تصمیم شخص مورد نظر و این که اگر نباشد انجام کارغیر ممکن است و خیلی وجودش برای جامعه و مردم و حفظ خیلی چیزها اهمیت دارد؟! و آن فرد هم با ذکر و توجه به استعدادهای خاصی که داشته و هیچ نسبت فامیلی با کسی ندارد و این که خدا یک سری مواهب خاص در وجودش قرار داده و این‌که خیلی برای مردم وکمک به همه اهمیت دارد؛ تمام آن عنایات و احترامات را نوش جان می‌کند و باز هم با توقعی بالاتر نسبت به قبل در باطن؛ و باحالتی که مثلا و من این همه نیستم، درظاهر؛ به چشمان شما نگاه می‌کند و یک امضا زیر نامه مورد نظر می‌زند.

 مثل این‌که خیلی از مسئولان ما خانه‌های‌شان را در یک نهاد دیگر با سمت بالا مشغول به کارمی‌کنند و با کلی عنایت آن‌ها را معرفی می‌کنند و وقتی از پارتی بازی می‌گویی، می‌گویند که آن‌ها استعداد داشتند و موهبت الهی جزو همین داستان حساب می‌شود، هر چند که خیلی از ما آن طور نامه‌ها را ندیده‌ایم و توی خطش نیستیم ولی شما بعد از گرفتن امضا فقط شاید بروی اتاق بعدی یا یک طبقه عوض کنی یا لازم باشد دوباره فردا بیایی، مهم نیست چون باز همین ماجراست.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
taba_sa
taba_sa
٩٢/٠١/٢٠
١
٠
عادتمون دادن به چاپلوسی... هر چی بیشتر چاپلوسی کنی زودتر کارت را میوفته.... متأسفانه.....
علیرضا
علیرضا
٩٢/٠١/٢١
٠
٠
....!
h_nim82
h_nim82
٩٢/٠١/٢٠
٠
٠
خیلی بده تو سیستم ما این شکلی نباشی به جایی نمی رسی!
اسمانه
اسمانه
٩٢/٠١/٢٠
٠
٠
چی بگم..
Niva
Niva
٩٢/٠١/٢١
٠
٠
نامه اداری! یادمه تو راهنمایی یا دبیرستان درسشو داشتیم یه چی تو همین مایه ها بود! هر چی کلمه هاش قلمبه سلمبه تر باشه طرف زودتر اخفال میشه و نا خوداگاه کاری رو که نباید بکنه یعنی همون امضا رو میکنه:)
shiezadeh
shiezadeh
٩٢/٠١/٢١
٠
٠
نع باوا!
hamid_kh
hamid_kh
٩٢/٠١/٢١
٠
٠
آره باوا
m-nik110
m-nik110
٩٢/٠١/٢٣
٠
٠
جالب بود!
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

همه جا صوت غریبانه آن آهنگی است

٩٦/٠٣/٢٨
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
او اکنون کلاس چهارم است

پدربزرگ دوست داشتنی

٩٦/٠٣/٢٨
لطفا خانم ها با دقت بیشتری بخوانند

بازار کاری که خانم ها خرابش کردند

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
جایگاه مقدس یک پدر

پدر ظالم

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
تبلیغات
تبلیغات