از افتادن نهراسید، نزدیک من آیید...

از افتادن نهراسید، نزدیک من آیید...

نویسنده : مهشید_دانش

از سیارک تاریک و خالی از سکنه‌ی شصت و دو به همه‌ی اتفاقای خوب عالم: 

از زخمی شدن نترسید و بیفتید، هر چند اندک، ناچیز و غیر قابل لمس با قلب غیر مسلح. خودتان را از ارزشی که تنها ساکن این سیاره‌ی خاموش برای شما قائل است دریغ نکنید. لطفا‌ اجازه بدهید دوست‌تان داشته باشم، شاید شما تنها جرقه‌ برای باقی نفس‌ کشیدن در این سرزمین باشید.

تمام.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
mansooreh_houshmand
mansooreh_houshmand
٩٥/٠٥/١٣
١
٠
هواخواه توام جانا و میدانم که میدانی مهشید :) دوست داشتنی نویس تا ابدم
مهشید_دانش
مهشید_دانش
٩٥/٠٥/١٣
٠
٠
قلب قلب قلب
علیرضا
علیرضا
٩٥/٠٥/١٣
٠
٠
یک نکته به نظرم امد اونم اینکه جمله «شاید شما تنها جرقه‌ برای باقی نفس‌ کشیدن در این سرزمین باشید.» به نظر چندان درست نباشه چون جرقه ربطی به نفس نداره. اگر میگفتید [شاید شما تنها امید برای نفس‌ کشیدن در این سرزمین باشید.] بهتر بود
mansooreh_houshmand
mansooreh_houshmand
٩٥/٠٥/١٣
٠
٠
بعضی وقتا ربط نداشتنته که متن رو بعید میکنه و به این میگن زاویه ی دید متفاوت:)
f_maveddat
f_maveddat
٩٥/٠٥/١٤
٠
٠
شاید منظورشون همون جرقه ی امید بوده :) کمثلا به قرینه لفظی امیدش حذف شده :))
لیلی
لیلی
٩٥/٠٥/١٤
٠
٠
این جمله را شبیه بدونید به وقتی که ادم نمیتونه به طور طبیعی نفس بکشه و نیاز به دستگاه اکسیژن داره و وقتی این دستگاه خراب بشه شاید یه جرقه با تعمیر بتونه ان را به زندگی بر گردانه
مهشید_دانش
مهشید_دانش
٩٥/٠٥/١٤
٠
٠
مرسی رفقا :)))) قلب قلب قلب قلب قلب
علیرضا
علیرضا
٩٥/٠٥/١٦
٠
٠
این زاویه دید خانوم لیلی دیگه ته زاویه دید ها بود فکر میکنیم :))))
f_maveddat
f_maveddat
٩٥/٠٥/١٤
٠
٠
سلآم؛ منم بد نیستما...یعنی میشه اتفاق خوب باشم... با کمال میل اجازه میدم دوستم داشته باشی :))))) شیک نوشتی...با زرنگی مبسوطی داری کائناتو با خودت همراه میکنی ها... خوشم اومد :))) آفرین :)
مهشید_دانش
مهشید_دانش
٩٥/٠٥/١٤
٠
٠
مهشید معروفه به ته نشین کائنات بودن :)
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٥/٠٥/١٧
٠
٠
از رفتن نهراسید، بروید حتی اگر انتهای رفتن " رسیدن نباشد " ...
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
ته دلم خوشحال می شوم

سورپرایز شوندگی

٩٥/١٢/٠٥
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
تبلیغات
تبلیغات