چالش کیف پول برای زورگیرها!

چالش کیف پول برای زورگیرها!

نویسنده : صدیقه حسینی

یکی از کابوس‌های من این است که یک زور گیر توی خیابان جلویم را بگیرد، چاقو را بگذارد بیخ گلویم و بگوید هرچی تو کیفت داری خالی کن. در واقع نگران از دست دادن پول و طلا و چیزهایی از این قبیل نیستم. یک جورهایی نگران اینم که او آن‌قدرها که باید به اشیای توی کیفم توجه نشان ندهد. مثلا دفترچه یادداشتم به چشمش نیاید و یا خودکار بنفش منحصر به فردم را جدی نگیرد. راستش اشیای توی کیف من این طوری بار نیامده‌اند. همیشه بیش از حد توجه دیده‌اند و این جور وقت‌ها حسابی احساسات‌شان جریحه‌دار می‌شود. خود من هیچ وقت بین اشیای توی کیفم فرق نگذاشته‌ام، آن وقت چه طور می‌توانم اجازه بدهم یک غریبه از راه برسد و با آن‌ها این طور رفتار کند؟!

هرچند گاهی هم فکر می‌کنم شاید بد نباشد از این بیماری «تبعیض بین اشیا»ی زورگیرها استفاده کنم و همیشه یک چیز خیلی عجیب توی کیفم داشته باشم. نمی‌دانم چرا اما فکر می‌کنم توی آن لحظه باید یک چیزی از توی کیفم دربیاورم که او را غافلگیر کنم. یک چیزی که انتظارش را نداشته باشد. مثلا اگر می‌توانستم این جور وقت‌ها یک خرگوش از توی کیف دستی‌ام دربیاورم خوب بود. خرگوشی که اندازه‌اش دو برابر حجم کیفم باشد هیجان ماجرا را بیشتر خواهد کرد. آن وقت احتمالش هست که یک دفعه چاقو از دستش بیفتد و بگوید هییییی یه خرگوش! اینو چه جوری جا دادی اون تو آخه؟ و بعد با هم غش غش بخندیم و او خرگوش را بغل کند و من بگویم بذار بقیه چیزا رو هم نشونت بدم و او اصلا یادش برود که قرار بوده زورگیری کند.

این است که من موقع چیدن اشیای توی کیفم به فکر زورگیرها هم هستم و معتقدم که آن‌ها هم دل دارند و مگر گناه کرده‌اند که زورگیر شده‌اند؟! من که تا می‌توانم محتویات کیفم را مرتب و تمیز می‌چینم که یک وقت توی ذوقشان نخورد. حتی دارم فکر می‌کنم چه می‌شد اگر علم آن‌قدر پیشرفت می‌کرد که زورگیرها می‌توانستند یک روز قبل توی اینستا ما را به چالش کیف پول دعوت کنند و بعد بیایند عکس‌ها را لایک کنند و بگویند فلان چیز را برایم کنار بگذار فردا می‌آیم می‌برم. اما حیف که ما به چالش کیف پول به عنوان سرگرمی نگاه می‌کنیم و هنوز متوجه کاربردهای وسیع و عمیق این چالش نشده‌ایم!

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٥/٠٥/٠٤
٠
٠
دوست من یک اسپری فلفل منحصر به فرد توی کیفش داره که فکر میکنم درآوردنش باعث شگفتی کیف قاپ عزیز بشه :))
خاتون گیس گلابتون
خاتون گیس گلابتون
٩٥/٠٥/٠٤
٠
٠
خودکار بنفش منحصر به فردم *_* دنیای این نوشته جدید و عاللیییی بود کلی ممنون بابت به اشتراک گذاشتنش با ما :)
علیرضا
علیرضا
٩٥/٠٥/٠٤
٠
٠
دیدتون خیلی جالب بود. البته زورگیر جماعت رو دیگه خیلی طفلی فرض کردید :خخخ
f_maveddat
f_maveddat
٩٥/٠٥/٠٥
٠
٠
سلآم؛ جالبه منم به زور گیرا فکر میکنم...اما نه این مدلی؟! فکر میکنم مچ دستشو تا چه حد باید تاب بدم، بعد باید با آرنجم بزنم بین دو کتفش یا پس سرشو بگیرم بکوبمش تو دیوار.... یا نه فیتیله پیچ...یا نه 2تا آپرکات برا غافلگیری ودرنهایت یه اورا مواشی خرج صورتش کنم...یا کیفمو بندازم جلوش بگم بروبه جهنم بعد کیفمو که برداشت در رفت به ریش نداشتش بخندم، چون پول نقد یا چیز آنچنانی تو کیفم نمیذارم با خودم اینورو انور ببرم...بعد اینهمه فک میکنم میبینم من بیشتر وقتا اصلا کیف ندارم با یه عابر ومن کارت تو جیبم اینورو اونور میرم :)))
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
می روم شهر را بی خاطره قدم بزنم

دختری قید موهای خود را زد

٩٥/١٢/٠٧
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
حس تلخ تنهایی

گاه می توان خوب نبود

٩٥/١٢/٠٦
کاش به خودمان بیاییم

پیش به سوی نابودی

٩٥/١٢/٠٨
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
ته دلم خوشحال می شوم

سورپرایز شوندگی

٩٥/١٢/٠٥
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
زندگی کردن با نقاشی ات را دوست دارم

بابا لنگ دراز عزیزم

٩٥/١٢/٠٨
بخشندگی و دل بزرگی

عارضه های میانسالگی

٩٥/١٢/٠٧
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
من هم یکی از آن 99 نفر هستم!

مجلس تحریم یا مجلس ترحیم؟

٩٥/١٢/٠٧
تبلیغات
تبلیغات