گاو / داستان کوتاه
داستان کوتاه

گاو / داستان کوتاه

نویسنده : محمدرضا امانی

مجید تا همین سه هفته پیش یک زن، یک بچه و یک گاو داشت. اما حالا او تنها یک بچه دارد و یک گاو. مرضیه هفته پیش طلاقش را گرفت و بنا به حکم دادگاه فقط می‌تواند جمعه‌ها پسرش را با خودش ببرد و همان شب باز برگرداند پیش پدرش.

به خاطر قباحت شدید طلاق در خاندان ما هیچ کسی حاضر نشده بود شاهد طلاق‌شان باشد و مجید دست به دامان من شده بود. پیش از رسیدن به محضر صحنه‌های غم انگیز و جان گدازی از جدایی زن و شوهری که چهار سال با هم زندگی کرده را توی ذهن داشتم.

اما فضای محضر مثل این بود که عده‌ای جمع شده باشند در بنگاه تا یک پیکان مدل آخر 82 یک گلگیر رنگ را معامله کنند. مجید و زنش بدون احساس خاصی مقابل هم نشسته بودند و داشتند فرمی را پر می‌کردند و انگار که آزمون سراسری باشد هیچ کدام حواسش به دیگری نبود.

چند ماهی بود که در کش و قوس طلاق بودند و گردهمایی بزرگان فامیل هم اثری نکرده بود.

چندباری مرضیه گفته بود که مجید گاوش را بیشتر از من دوست دارد و من به شوخ طبعی مرضیه خندیده بودم و حرفش را جدی نگرفتم. تا این‌که خبر رسید مجید و زنش دارند پله‌های دادگاه خانواده را بالا پایین می‌کنند.

اختلاف‌شان از جایی بیخ پیدا کرد که یک روز مرضیه توی آبشخور گاو کود ازت ریخته بود و اگر مجید دیر جنبیده بود گاوشان سقط شده بود. حرف مرضیه این بود که مجید گاوش را از زنش بیشتر دوست دارد و حتی بعضی عصرها از توی طویله صدای ترانه الهه ناز را شنیده که مجید برای گاوش زمزمه می‌کرده و این‌که نظر قربانی که برای گاو خریده و سر در طویله به مبخ زده قیمتش از النگوهای طلای او گران‌تر است.

مجید هم می‌گفت چاره ندارد و روزی‌اش از همین ده پانزده کیلو شیر روزانه گاو است و آن آهنگ الهه ناز را برای این می‌خواند که از جایی شنیده موسیقی شیر گاو را زیاد می‌کند و هر چه کرده برای زندگی‌اش بوده.

هر کدام حرف خودشان را می‌زدند تا این‌که آخر سر مرضیه گفته بود مجید باید بین گاو و من یکی را انتخاب کند و مجید بدون لحظه‌ای تردید گاو را انتخاب کرده بود.

چند روز پیش رفتم روستا تا با مجید صحبت کنم کمی سر عقل بیاید و برود دست زنش را بگیرد و راضی‌اش کند که دوباره عقدش بشود و کمی حرف‌های عاشقانه یادش بدهم که به زنش بگوید و این‌که اگر این‌طور بگذرد دادگاه حکم می‌دهد که بچه را هم بسپارند به  مادرش و تنها او می‌ماند همین گاو هلشتاین.

از کنار در طویله‌شان که رد می‌شدم صدای مجید را شنیدم که داشت با سوز غریبی الهه ناز می‌خواند.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
میرزا
میرزا
٩٥/٠٥/٠٢
٠
٠
سلام رفیق شفیق :) فوق العاده فضای ساده و بی شیله پیله ای رو خلق کردی با وجود تلخیِ داستان. مرحبا، نمی دونستم قلمت در این زمینه هم می چرخه، برات بچرخه که خوب نوشته بودی. یاد گاوِ عزت سینما افتادم. بازم سپاس :)
m_r_amani
m_r_amani
٩٥/٠٥/٠٢
٠
٠
سلام. کم پیدایی میرزا جان...
میرزا
میرزا
٩٥/٠٥/٠٢
٠
٠
کم سعادتی منه امانی جان، من دلم برات تنگ شده بود.
لیلی
لیلی
٩٥/٠٥/٠٢
٠
٠
چه مردی بوده! که حیوان را به زنش ترجیح داده
m_r_amani
m_r_amani
٩٥/٠٥/٠٢
٠
٠
خلایق هر چی لایق
علیرضا
علیرضا
٩٥/٠٥/٠٢
٠
٠
چه ماجرای عجیبی!! دارم فکر میکنم اگر اون گاو بمیره طرف چه میکنه :|
maede_sadati
maede_sadati
٩٥/٠٥/٠٢
٠
٠
فک کنم اون سوز غریب اشاره میکنه کة خانومش رو دوست داشته:) اما مشکل اصلی نفهمیدن همدیگه !! اين داستان روزمره خيلی هاست :)ممنون!!
Golbarg_K
Golbarg_K
٩٥/٠٥/٠٣
٠
٠
آدم چی بگه؟! گاوشو دوست داشته دیگه...کار دله! با گاو احساس بهتری داشته..!
Golbarg_K
Golbarg_K
٩٥/٠٥/٠٣
٠
٠
راستی ممنون و موفق باشید:-)
فرانک باباپور
فرانک باباپور
٩٥/٠٥/٠٣
٠
٠
اینکه آخرش با سوز الهه ناز رو میخونده ممکنه بخاطر این باشه که از طلاقش پشیمون شده؟ البته هم که نباید گاو رو انتخاب می کرد... ولی خانوم ها گاهی سوالای چرتی میپرسن و حساسیتهای الکی ای دارن. منم قبلا اینطوری بودم، دارم تمرین میکنم! البته زن ها ذاتا حسود هستن و آقایون هم باید دقت کنن رو حرفها و کارهاشون :)
m_r_amani
m_r_amani
٩٥/٠٥/٠٣
٠
٠
من از وقتی زن گرفتم خیلی دقتم زیاد شده. خیلی...
f_maveddat
f_maveddat
٩٥/٠٥/٠٤
٠
٠
سلآم؛ خب حقم داره....گاوهای هلشتاین دوست داشتنین :))))
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨