آسپرین‌های حقیقی!

آسپرین‌های حقیقی!

نویسنده : زهرا- خسروی

پشت هر دیوار نوشته‌ی خیابانی یک راز خوابیده، یک ساعت از عمر یک اسپری به دست! پشت تمام رنگ‌های با مفهوم و جذاب کنار گاراژها حتی، پشت نقاشی پارک‌های کودکان که مامان‌ها با بچه‌های‌شان پشت به دیوار عکس یادگاری می‌گیرند.

یک قصه این وسط هست، شاید هم یک رابطه‌ی عمیق، یک چیز که شاید چندبار اسپری را تکان داده باشد تا یادش بیاید چه جمله‌ای را باید بنویسد، چه عکسی به این دیوار می‌آید! بعضی از دیوار نوشته‌ها متن‌های عاشقانه‌اند آن‌قدر با سوز نوشته شده‌اند که دلم آب می‌شود برای تک تک‌شان! اراجیف هم سهم‌شان به سزاست از شماره‌های تراشکاری بگیر تا آنی سرویس! از تخریب ساختمان‌تان را به ما واگذار کنید تا تخلیه چاه‌تان غصه ندارد با ما! از جوشکارهای سیار که قیمت‌شان مناسب است تا شرکت‌های آسانسور.

ژشت‌های دیوارها متفاوت است ممکن است یکی مخروبه باشد یکی نوساز چیزی که بیش‌تر متفاوت است خروجی ست! اگر نقاشی سه بعدی سهم یک دیوار مخروبه شود و یک نوشته درهم سهم آن دیوار لوکسِ سفیدِ نوساز مسلما آن دیوار مخروبه دلرباتر می‌شود، آدم دلش می‌خواهد به آن تکیه دهد، با آن عکس بگیرد.

دل‌های ما آدم‌ها هم یک چیز شبیه این دیوارها هستند چیزی شبیه رابطه‌ای که بین یک اسپری به دست و دیوار زیر انگشتانش نقش می‌گیرد وجود دارد. مهم نیست دلت شکسته باشد یا شادان و بی‌غصه، اگر یک نفر بیاید و گند بزند به آن لوحِ سفید دیگر فرقی نمی‌کند تا چه اندازه در اوج هستید، چند هزار پا روی هوا هورا می‌کشید با تمام جان‌تان سقوط را تجربه خواهید کرد.

حالا یک دل شکسته را فرض کن، یک نفر بیاید عمیق بغلت کند بگوید «رفیق آرام‌تر، هنوز راه مانده تا پیاده شوی» همین یک نفر قرص می‌کند دلت را، حالت را خوب می‌کند، مرهم می‌گذارد روی دلت! می‌گویند زخم جراحت می‌ماند، تا ابد هم می‌ماند! درست است دیوار مخروبه هم قرار نیست نوساز شود، شبیه این‌که بعد از یک خرابکاری بگوییم «کار از کار گذشته!»

یک نفر می‌تواند همان تخریب ساختمان باشد، این‌بار ساختمان دلت را. می‌تواند تخلیه چاه باشد، می‌تواند خون بطن‌هایت را بمکد بی‌آنکه بفهمی چه شد. این‌جاست که دنیا برای یک عده‌ای به آخر رسیده، می‌بینید همه چیز به آدم‌های اطرافت بستگی دارد، به همان اسپری به دست، فقط باید بلد باشد چه چیز توی دلت بکارد، چه خاطره‌ای با تو ثبت کند، کافی است یک رفیقِ کار درست باشد! چیزی شبیه آسپرین که دردت را آرام کنند، که بگویند «غصه ندارد ، دردت به جانم».

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
M_dana
M_dana
٩٥/٠٥/٠١
٠
٠
یکی از آرزوهای دیرین من این بود که یه دیوار از این شهر‌برای گرفیتی کشیدن سهم داشته باشم :)
مجتبی خطیب آستانه
مجتبی خطیب آستانه
٩٥/٠٥/٠١
٠
٠
سلام خانم دکتر! کنکور چطور بود؟؟
مجتبی خطیب آستانه
مجتبی خطیب آستانه
٩٥/٠٥/٠١
٠
٠
این تشبیه تون رو خیلی دوست داشتم خیلی دید جالبی بود. اول فکرکردم موضوع کلا در مورد دیوارنوشت هایی مطابق عکس مطلب هست خواستم یه عالمه در موردش حرف بزنم دیدم موضوع یه چی دیگه ست
Vania
Vania
٩٥/٠٥/٠٢
٠
٠
سلاممم ماهی قرمز:) خداقوت پس الکنکورانه:)..رابطه و تشبیه جالبی استفاده کردی بین دل آدم ها و دیوارها و نوشته ها:) فقط من حس کردم پاراگراف ها یه مقداری اگار رابطه هاشون قوی نیست.یعنی یه کمی شاید تند تند نوشته شده متن. شایدم حس منه فقط.//خیلی جاها نیاز به نقطه بوده تو متن ولی ویرگول گذاشتی به جاش.مثلا خط اول بند دوم. بعد بنظرم از علامت تعجب هم زیاد تو متن استفاده شده.بهتره اینو جای استفاده کنیم که واقعا حالت تعجب یا احساس خاصی هست وگرنه استفاده زیادیش کلا اثرس رو هم بنظرم از دست میده//بند سومم که هیع!ژشت؟! ماهی قرمز معتاد شدی؟ کنکور چه بر سر تو آورده؟!///بند یکی مونده به آخر: یک نفر عمیق بغلت کند و بگوید:« رفیق آرام تر هنوز راه مانده تا پیاده شوی.»///و خط آخر که نقطه رو داخل گیومه یادت رفته بذاری..موفق باشی قرمز طلایی:)
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٥/٠٥/٠٤
٠
٠
قشنگ بود :)
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤