رابطه‌ی پُرخطر نداشته باش گناه است

رابطه‌ی پُرخطر نداشته باش گناه است

نویسنده : وبگردی

چند روزی‌ست شبکه سه سریالی به نام پریا را ساعت 9 پخش می‌کند، با آن‌که سال‌هاست جز سریال‌های مهران مدیری و پژمان از سیما سریالی را نگاه نکرده‌ام بازی لادن دلیل خوبی بود برای این‌که مشتری ساعت 9 شبکه سه باشم. از همان چند دقیقه اول در قسمت یکم متوجه شدم این سریال در خصوص ایدز و مواد مخدر و خامی جوانان است. حسی درونم شروع به غُر زدن کرد: اَه باز هم از این سریال‌های خَز و چیپ، از این سریال‌های در مورد ِمخدر و ایدز... بس نیست. ولی بعد تا صحنه‌ی بازی ِلادن برسد به این فکر کردم نه، چرا به این فکر می‌کنم که این سریال پخشش لازم نیست؟ چرا فکر می‌کنم همه‌ی مردم همه‌چیز را می‌دانند. می‌دانند نباید قرص ِروان‌گردان بخورند، نباید هرویین مصرف کنند، نباید شیشه بکشند، چرا نباید این سریال برای‌شان پخش نشود؟ مگر سال‌ها نیست که دکترها اعلام می‌کنند خطر ِمصرف ِقلیان به مراتب بیش‌تر از سیگار است؟ پس چرا هرجا می‌رویم 80% خانواده‌ها را می‌بینیم که در کنار ِبساط پیک‌نیک ِشان قلیانی هم چاق می‌کنند. مگر سال‌ها نیست که دکترها اعلام می‌کنند سیگار سرطان‌زاست و هزار درد ِبی‌درمان به دنبال می‌آورد. مگر این موضوع را اعم ِمردم نمی‌دانند. مگر مردم نمی‌دانند شیشه و قرص چه بلایی سرشان می‌آورد پس چرا این همه روانی ِناشی از مصرف روان‌گردان داریم؟ چرا این همه معتاد داریم؟ حرف‌هایم خز و چیپ است؟ باید به نظر ِهر کس احترام گذاشت اما این‌طور مواقع دوستانی که سیگار  یا قلیان می‌کشند می‌گویند اصلا به کسی چه مربوط می‌خوام خودمو نابود کنم.

شاید باید به جای این سریال سریالی ساخته می‌شد که در آن مافیای ِتوزیع ِمخدر را به تصویر می‌کشید نه یک عده جوان ِبدبخت، که توی یک مهمانی هِد می‌زنند و با کاپیتان ِآلوده‌ای توی یک هواپیمای خیالی پرواز می‌کنند، شاید باید نشان داده می‌شد این جوان‌ها اگر کار ِدرست و حسابی داشته باشند به طرف ِمواد ِمخدر نمی‌روند، شاید باید سریالی ساخته شود که در آن جوان‌ها در یک محیط ِسالم بتوانند برقصند پایکوبی کنند بی‌آن‌که کسی به آن‌ها بگوید رقصیدن گناه است. شاید به جای ساخته شدن ِاین سریال‌ها باید سریالی ساخته می‌شد که در آن به جوان نمی‌گفتند رابطه‌ی پُرخطر نداشته باش گناه است به جهنم می‌روی. می‌گفتند این کار را نکن برای سلامتت خوب نیست و بعد ممکن است به انواع و اقسام بیماری آلوده شوی یا اگر نمی‌توانی این نفست که در حقیقت همان غریزه‌ی طبیعی ِجوانی‌ست را کنترل کنی از انواع و اقسام پوشش‌های بهداشتی استفاده کن. شاید باید سریالی ساخته می‌شد که در آن نشان می‌داد که نفع ِخاص ِعده‌ای در جهل نگه‌داشتن ِمردم است نه این که مرم دانا باشند و بدانند چه حقوقی دارند چون دانایی مُردن است. شایدها بسیارند شاید خیلی از هنرمندان و کارگردانان ِما بخواهند این فیلم‌ها و سریال‌ها را بسازند اما اصلا به سویش نمی‌روند چون می‌دانند که هیچ‌وقت نمی‌توانند حرفی بزنند.

منبع:

http://sheeva.blogfa.com/post-1128.aspx

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
خورشید
خورشید
٩٥/٠٤/٢٤
١
٠
ابن سریال و ندیدم اگر فرصت کنم امشب شاید ببینم :)
marjan_mi
marjan_mi
٩٥/٠٤/٢٤
٠
٠
:| ، :)
f_maveddat
f_maveddat
٩٥/٠٤/٢٥
٠
٠
سلآم؛ تا یه حدی قبول...ولی قسمت اول ریسکش بالا بود..احتمال ریزش مخاطبش هم زیاد بود... خود من کسی بودم که بهش اَه گفتم... تا الانم چون خانواده نگاه میکنن منم میبینمش... هنوز فیلمی نشده که تاییدش کنم :/ به هرجهت امیدوارم اصحاب رسانه دقتشون روی مردم وتاثیرات فیلماشون رو جامعه بیشتر کنند.
k_koolak
k_koolak
٩٥/٠٤/٢٥
٠
٠
به خاطر ابراز نظرتان بسیار سپاسگزاریم به جوان نمی‌گفتند رابطه‌ی پُرخطر نداشته باش گناه است به جهنم می‌روی. می‌گفتند این کار را نکن برای سلامتت خوب نیست و بعد ممکن است به انواع و اقسام بیماری آلوده شوی یا اگر نمی‌توانی این نفست که در حقیقت همان غریزه‌ی طبیعی ِجوانی‌ست را کنترل کنی از انواع و اقسام پوشش‌های بهداشتی استفاده کن خیلی خوب بود. من دیگه سریال های ایرانی رو نگاه نمیکنم به قول مادربزرگم همش سیاه و ادام و مرگ و بد بختیه. ولی شاید یک سریال باحال جوون پسند و انگیزشی خوب باشه برای نشون دادن زندگی سالم به جوون ها.
n_gharib
n_gharib
٩٥/٠٤/٢٥
١
٠
عالی بود واقعا حرف حق رو زدید
mansooreh_houshmand
mansooreh_houshmand
٩٥/٠٤/٢٥
٠
٠
میخوام خوشبین باشم ولی سهیلی زاده عملا ثابت کرده هیچی برای ارائه تو مقام یه کارگردان نداره
z_ghorbani
z_ghorbani
٩٥/٠٤/٣١
٠
٠
یه قسمت شو دیدم خوشم نیومد دیگه نگاه نکردم
پربازدیدتریـــن ها
آقا کجایی؟

سربازانت منتظرند

٩٥/١٠/٢٣
مزاج خود را اماده کنید!

این یک نوشته تند است

٩٥/١٠/٢٦
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
خیالبافی های عاشقانه

آغوش بی مثالت در ذهن من نشسته

٩٥/١٠/٢٧
ای کاش هر روز، روز آخر بود

روز آخر

٩٥/١٠/٢٦
دلم اتفاقات خوب می خواهد

تولدم مبارک!

٩٥/١٠/٢٣
لبخندت برای من قدیمی نمی شود

من و خاطره یک نیمکت رنگ و رو رفته

٩٥/١٠/٢٣
سوغاتی برای دل خسته ما

مادربزرگ

٩٥/١٠/٢٣
با همان لبخند همیشگی

عقب‌ تر بایست!

٩٥/١٠/٢٦
داستان کوتاه

رز آبی

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
شعری سروده خودم

او می آید

٩٥/١٠/٢٧
از زجر بیشتر نجاتش داده بود

دست های مهربان؟!

٩٥/١٠/٢٥
دست خالی و مشکلات مالی

فقر فرهنگی در سینمای آبغوره گیر

٩٥/١٠/٢٧
تا رسیدن پول بروز ندهید!

دندان های نا اهل

٩٥/١٠/٢٥
حال همه ما خوب است!

از شبکه های مجازی تا دانشگاه های مجازی

٩٥/١٠/٢٩
شعری سروده خودم

گفتار در هم عشق

٩٥/١٠/٢٣
این داستان واقعی است

پاداش یک مرد پولدار

٩٥/١٠/٢٧
هوا خیلی خیلی پس است!

هوای این روزها

٩٥/١٠/٢٥
چتر صورتی و قدم های دو تایی

سه حرفی جمع و جور

٩٥/١٠/٢٥
تبلیغات
تبلیغات