نماینده‌ بودن فاطمه حسینی فرصت است نه تهدید
#نماینده_آقا_زاده#تریببون_مجلس

نماینده‌ بودن فاطمه حسینی فرصت است نه تهدید

نویسنده : وبگردی

برخلاف نظر اغلب دوستان و آن‌ها که هنوز چیزی نشده و اصل قصه آغاز نشده، به فکر پس‌گرفتن رأی‌شان افتاده‌اند، من فکر می‌کنم حضور سرکار خانم فاطمه حسینی در مجلس و در قامت نمایندگی مردم امری بسیار ضروری و مفید برای مردم‌سالاری کشور و جامعه‌ی ایرانی است و نه‌تنها تهدید نیست، بلکه باید آن را فرصتی ناب به‌حساب آورد.

اگر واقعیت وجود پدیده‌ی مهم و مؤثر «آقازاده‌ها» و «آقازادگی»‌ را در نظام مدیریتی و سیاسی کشور بپذیریم، آیا انتظار زیادی است که این قشر همه‌جاحاضر و از دیده پنهان در مجلس شورا نماینده‌ای داشته باشند؟

(نیاز به توضیح نیست که شأن قوه‌ی مقننه‌ی نظام مقدس جمهوری اسلامی بالاتر از آن است که کارگران شلاق‌خورده یا راننده‌ اتوبوس‌های معترض یا کودکان کار و امثال این‌ها در آن نماینده داشته باشند. این بدبخت بیچاره‌ها پول یک پوستر دست‌نویس را هم ندارند، چه رسد که به تأمین مالی هزینه‌های سرسام‌آور تبلیغات از محل درآمد صرافی).

اگر حق طبیعی قشر زحمتکش آقازاده در داشتن نماینده‌ای در مجلس را بپذیریم، چه کسی بهتر از این سرکار خانم که با همین نخستین نطق آتشینش به‌خوبی نشان داد شایستگی تمام برای نمایندگی آقازاده‌های امثال خودش را دارد. استفاده از تریبون عمومی مجلس برای یک مسئله‌ی شخصی و خانوادگی، قانون‌شکنی، خودبزرگ‌بینی، حق‌به‌جانبی و طلبکاری و پررویی دقیقاً همان‌ ویژگی‌هایی است که چنین نماینده‌ای باید داشته باشد. پس دلیلی برای سرزنش خود و دیگران نیست. (تکرار می‌کنم دلیلی برای سرزنش خود و دیگران نیست).

اما سود نمایندگی ایشان فقط به قشری که نمایندگی‌شان را برعهده دارد برنمی‌گردد. می‌توان امید داشت که دیگران هم در چهار سال پیش ‌رو از این فرصت بی‌بهره نخواهند ماند. تماشای یک آقازاده، در آکواریوم شیشه‌ای مجلس، روشنگر خیلی از واقعیات است. هم برای زعمای قوم و «آقا»ها که ببینند در این قریب چهار دهه چه دسته‌گل‌هایی پرورش داده‌ و تقدیم جامعه کرده‌اند. و هم برای مردم که حساب کار دستشان بیاید.

حالا که یک آقازاده با ازخودگذشتگی به‌جای انجام مأموریت‌های مهم و حیاتی پشت‌پرده و عضویت در هیئت‌امنای شرکت‌های اقتصادی و بیزینس‌ با اسم بابا و لابی و زد و بند، آمده نماینده شده که جلوی چشم‌مان باشد، چرا این فرصت را قدر ندانیم؟

پی‌نوشت:

البته که در بین آقازاده‌ها بودند و هستند و من هم چند نفری‌شان را می‌شناسم که شریف و نجیب اند و این وصله‌ها به‌شان نمی‌چسبد. اما چه می‌شود کرد وقتی همیشه اقلیت محکوم‌اند به اینکه توسط اکثریت نمایندگی شوند.

 

محسن حسام مظاهری

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
h_rastegar
h_rastegar
٩٥/٠٤/١٩
٠
٠
دیدن کامل یک آقا زاده از آکواریم مجلس فقط یک مزیتش هستش بدبختی اینه که از این آکواریم استفاده می کنند دنبال یک جوی هستن برای راه یافتن به دریای بی کران بانک مرکزی
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

شهرزاد

٩٦/٠٢/٠٢
پیامی از تو

چایی را می‌ریزم همسرم

٩٦/٠١/٢٨
جهان از زاویه من

نکته پردازی های نخواندنی / قسمت دوم

٩٦/٠١/٣٠
شعری سروده خودم

خار آن شعر که از زلف تو کوتاه بود!

٩٦/٠٢/٠٤
شعری سروده خودم

غزلِ شیرین ترین تردید

٩٦/٠١/٢٨
خسته شده ام

مونث بودن

٩٦/٠١/٣٠
با یک چمدان دلتنگی

یهویی

٩٦/٠٢/٠٣
از رویای پرواز تا ...

زمین پیما

٩٦/٠١/٢٨
چقدر نبودنت توی ذوق می زند

شاید یک شروع جدید

٩٦/٠١/٢٩
دشمن خدا

دروغ ممنوع!

٩٦/٠١/٢٩
ارزش کلمات

تذکره الکارگردان

٩٦/٠٢/٠٣
شاید بتوان شنید!

خدا را نمی‌توان دید اما...

٩٦/٠١/٢٨
اندر حکایت انتخابات ریاست جمهوری

ناموسا می دانستید؟!

٩٦/٠١/٢٩
خسته تر...

به شیرینی یک خواب

٩٦/٠٢/٠٢
معرفی کتاب

چشم هایش

٩٦/٠١/٣١
فقط زانو می‌زنم

دیوانه

٩٦/٠٢/٠٢
کمی هم به فکر خودتان باشید!

تقدیری از دولت عزیز

٩٦/٠١/٢٨
شعری سروده خودم

کاسب دیوانه

٩٦/٠١/٣٠
ما دو پدیده قرن هستیم!

نامه احمدی نژاد به ترامپ

٩٦/٠١/٢٨
چرا باید هزینه پرداخت؟

تابلوی خیلی تابلو

٩٦/٠١/٢٩
تبلیغات
تبلیغات