نماینده‌ بودن فاطمه حسینی فرصت است نه تهدید
#نماینده_آقا_زاده#تریببون_مجلس

نماینده‌ بودن فاطمه حسینی فرصت است نه تهدید

نویسنده : وبگردی

برخلاف نظر اغلب دوستان و آن‌ها که هنوز چیزی نشده و اصل قصه آغاز نشده، به فکر پس‌گرفتن رأی‌شان افتاده‌اند، من فکر می‌کنم حضور سرکار خانم فاطمه حسینی در مجلس و در قامت نمایندگی مردم امری بسیار ضروری و مفید برای مردم‌سالاری کشور و جامعه‌ی ایرانی است و نه‌تنها تهدید نیست، بلکه باید آن را فرصتی ناب به‌حساب آورد.

اگر واقعیت وجود پدیده‌ی مهم و مؤثر «آقازاده‌ها» و «آقازادگی»‌ را در نظام مدیریتی و سیاسی کشور بپذیریم، آیا انتظار زیادی است که این قشر همه‌جاحاضر و از دیده پنهان در مجلس شورا نماینده‌ای داشته باشند؟

(نیاز به توضیح نیست که شأن قوه‌ی مقننه‌ی نظام مقدس جمهوری اسلامی بالاتر از آن است که کارگران شلاق‌خورده یا راننده‌ اتوبوس‌های معترض یا کودکان کار و امثال این‌ها در آن نماینده داشته باشند. این بدبخت بیچاره‌ها پول یک پوستر دست‌نویس را هم ندارند، چه رسد که به تأمین مالی هزینه‌های سرسام‌آور تبلیغات از محل درآمد صرافی).

اگر حق طبیعی قشر زحمتکش آقازاده در داشتن نماینده‌ای در مجلس را بپذیریم، چه کسی بهتر از این سرکار خانم که با همین نخستین نطق آتشینش به‌خوبی نشان داد شایستگی تمام برای نمایندگی آقازاده‌های امثال خودش را دارد. استفاده از تریبون عمومی مجلس برای یک مسئله‌ی شخصی و خانوادگی، قانون‌شکنی، خودبزرگ‌بینی، حق‌به‌جانبی و طلبکاری و پررویی دقیقاً همان‌ ویژگی‌هایی است که چنین نماینده‌ای باید داشته باشد. پس دلیلی برای سرزنش خود و دیگران نیست. (تکرار می‌کنم دلیلی برای سرزنش خود و دیگران نیست).

اما سود نمایندگی ایشان فقط به قشری که نمایندگی‌شان را برعهده دارد برنمی‌گردد. می‌توان امید داشت که دیگران هم در چهار سال پیش ‌رو از این فرصت بی‌بهره نخواهند ماند. تماشای یک آقازاده، در آکواریوم شیشه‌ای مجلس، روشنگر خیلی از واقعیات است. هم برای زعمای قوم و «آقا»ها که ببینند در این قریب چهار دهه چه دسته‌گل‌هایی پرورش داده‌ و تقدیم جامعه کرده‌اند. و هم برای مردم که حساب کار دستشان بیاید.

حالا که یک آقازاده با ازخودگذشتگی به‌جای انجام مأموریت‌های مهم و حیاتی پشت‌پرده و عضویت در هیئت‌امنای شرکت‌های اقتصادی و بیزینس‌ با اسم بابا و لابی و زد و بند، آمده نماینده شده که جلوی چشم‌مان باشد، چرا این فرصت را قدر ندانیم؟

پی‌نوشت:

البته که در بین آقازاده‌ها بودند و هستند و من هم چند نفری‌شان را می‌شناسم که شریف و نجیب اند و این وصله‌ها به‌شان نمی‌چسبد. اما چه می‌شود کرد وقتی همیشه اقلیت محکوم‌اند به اینکه توسط اکثریت نمایندگی شوند.

 

محسن حسام مظاهری

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
h_rastegar
h_rastegar
٩٥/٠٤/١٩
٠
٠
دیدن کامل یک آقا زاده از آکواریم مجلس فقط یک مزیتش هستش بدبختی اینه که از این آکواریم استفاده می کنند دنبال یک جوی هستن برای راه یافتن به دریای بی کران بانک مرکزی
پربازدیدتریـــن ها
افشین یدالهی هم رفت

این سال کبیسه همچنان مسافر می گیرد

٩٥/١٢/٢٦
دردی که بزرگ تر می شود

هیس! اینجا گوش شنوایی... هست

٩٥/١٢/٢٦
این آخرین یادداشت زندگیم است

ذوب شدگی

٩٥/١٢/٢٥
دیگران را فراموش نکنیم

آن طرف چهره نوروز

٩٥/١٢/٢٦
کار بزرگ پرسپولیس

نگاهی متفاوت به لیگ برتر ۹۵_۹۶

٩٥/١٢/٢٨
احساس ناب یکی شدن

اگر روزی ازدواج کردم

٩٥/١٢/٢٦
ممنون از عشق...

انگار عاشقي

٩٥/١٢/٢٦
یادداشت / راه یافته به مرحله نهایی

همواره شک مهمان من است

٩٦/٠١/٠٢
داستان / راه یافته به مرحله نهایی

نمی دانستم!

٩٦/٠١/٠٢
داستان / راه یافته به مرحله نهایی

گوجه سبز

٩٦/٠١/٠٢
تو رفتی

کاش می شد...

٩٥/١٢/٢٥
یادداشت / راه یافته به مرحله نهایی

تردید، تصمیم و تغییر

٩٦/٠١/٠٢
شعر / راه یافته به مرحله نهایی

یک جهان مقابل من

٩٦/٠١/٠٢
شعر / راه یافته به مرحله نهایی

حجم نبودنت

٩٦/٠١/٠٢
شعر / راه یافته به مرحله نهایی

شاه بی سپاه

٩٦/٠١/٠٢
دلم به حالش می سوزد

اسفند سوخته!

٩٥/١٢/٢٨
مرا تا خورشید بالا ببر

احساس ترس می کنم

٩٥/١٢/٢٨
امان از حافظه های جانبی

حافظه مرا چه شده است؟

٩٥/١٢/٢٨
گمان کردم تویی

خیال

٩٥/١٢/٢٥
حواسمان باشد ظرف هایمان را چطور پر می کنیم

ظرف سال 96

٩٥/١٢/٢٩
تبلیغات
تبلیغات