دایره‌ای به شعاع تو
برای خالقان خاطرات جاوید...

دایره‌ای به شعاع تو

نویسنده : r_rahimzadeh

درست وسط گل قالی می‌نشینم؛ قالی همیشه پهن زیر قدم‌های کودکی تا امروزم، قالی آشنا و قدیمی خانه‌‌ای آشنا و قدیمی، خانه‌ی تو، خانه‌ی مادربزرگ! دوباره مثل همیشه‌ی نبودنت، یادهایت، یادگاری‌هایت را دورم پهن می‌کنم؛ خاطراتت دورم حلقه می‌زنند و من در مرکز دایره‌ای به شعاع بی‌نهایت، به شعاع تو، لحظه‌های با تو را زندگی می‌کنم؛ لحظه‌های همیشه را! پس از تو همه‌جا مرکز همین دایره است؛ جایی که تا ابد ایستاده‌ام و از آنجا لحظه‌های بودنت را از گونی آشفته و درهم زمان، صدایت را از انبوه گنگ آواها، نگاهت را از میان عکس‌ها و مهربانیت را از خاطره‌ای دور در ایوان باصفای خانه‌ات، دستچین می‌کنم...

از روز رفتنت به مرکز دایره‌ی یادهایت پناهنده شدم درست، تو نیستی و خاطراتت را زندگی می‌کنم درست؛ اما سخت بشود تورا از انبوه تمام آنچه که بودی جدا کرد، به آن گوش سپرد، به تماشایش نشست و آرام گرفت؛ بی تو حتی با یادهایت هم سخت بشود آرام گرفت... صدایت را می‌خواهم اما نه با دستچین کردنش از انبوه گنگ آواها، نگاهت را می‌خواهم اما نه در عکس‌های روز‌های رفته و مهربانیت را، نه در ایوان خانه‌ی حالا بی‌ تو!

سخت است نبودنت، سخت است باور نبودنت! از روزی که یک لحظه از همیشه‌ی مهربان صورتت، عکس شد، قاب شد و جا خوش کرد روی طاقچه کنار قرآن قدیمی‌ات که «روز چشم به جهان گشودن نورچشمی‌هایت» را پشت جلدش ابدیت بخشیدی، من در بهت عمیق این استحاله‌ی غریب غرقم! حالا دیگر هروقت هوای نفس کشیدن در هوای عطر چادرت در کوچه پس‌کوچه‌های زندگی می‌پیچد، وقتی در سرمای روزگار بی‌ تو دستان گرمی نیست که در دست‌های سردم هستی بریزد، گوش‌هایم که بهانه می‌گیرند برای شنیدن «آوای زندگی»، پیچیده در زرورق طنین آرام و مهربانت؛ در تمام وقت‌هایی که زیر پاهایم در عمیق‌ترین جای اقیانوس زندگی عجیب خالی می‌شود، تنها یک دستاویز دارم: قاب عکسی که درآن گرمای حضورت را از پشت شیشه‌ای سرد لمس می‌کنم...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
b_noori
b_noori
٩٥/٠٤/١٢
٠
٠
حیف مادر برزرگ ها و پدر بزرگ هاست که از پیشمون میرن، امیدوارم خدا رحمتشون کنه و روحشون قرین آرامش باشه و از ته دل دعا می کنم پدر بزرگ و مادر بزرگ هایی هم که بینمون هستن رو حفظ کنه و بهشون عمر با عزت بده..
r_rahimzadeh
r_rahimzadeh
٩٥/٠٤/١٣
٠
٠
آره واقعا حیف... با رفتنشون تمام خاطراتت، تمام زندگیت می‌شه حسرت روزای رفته، می‌شه حسرت برگشتن یک لحظه‌لش. خدا تمام رفتگانم.ن رو در آغوش ارامش خودش قرین رحمت کنه! تشک فراوون از اینکه وقت گذاشتید!
m_rs
m_rs
٩٥/٠٤/١٢
٠
٠
نداشتن بزرگ تر خيلی سخته خيلی سخته کة دیگه توی ی فامیل ی بزرگ تر نباشه...هعییییی...:(
r_rahimzadeh
r_rahimzadeh
٩٥/٠٤/١٣
٠
٠
خیلی سخته؛ جای خالیشون حفره‌ی عمیقیه که پر نمی‌شه... بابت وقتی که گذاشتید بی‌نهایت ممنونم!
Golbarg_K
Golbarg_K
٩٥/٠٤/١٢
٠
٠
:(
r_rahimzadeh
r_rahimzadeh
٩٥/٠٤/١٣
٠
٠
سخت است فقدان آن همه زندگی...
p_rahimii
p_rahimii
٩٥/٠٤/١٣
٠
٠
کسی که نیست ولی هست :(((
r_rahimzadeh
r_rahimzadeh
٩٥/٠٤/١٣
٠
٠
البته که هستن؛ با صداشون تو حافظه‌ی شنواییمون، با نگاهشون تو حافظه‌ی بصریمون، با مهربونی‌های بی‌اندازه‌شون تو خاطراتمون؛ اما خب دلتنگیه دیگه... خیلی لطف کردید که خوندید، خیلی ممنونم!
p_rahimii
p_rahimii
٩٥/٠٤/١٤
٠
٠
چقدر خوب گفتی، آره، با صداشون تو گوشمون، صدا، صدا، صدا، تنها صداست که می ماند:(
maeadeh_sh72
maeadeh_sh72
٩٥/٠٤/١٤
٠
٠
خداروشکر ک من از دست ندادم
r_rahimzadeh
r_rahimzadeh
٩٥/٠٤/١٤
٠
٠
خدا رو شکر! ان شاا... همیشه سایه شون مستدام باشه و قدر لحظه لحظه ی حضور گرانبهاشون رو بدونید! خیلی ممنون بابت وقتی که گذاشتید!
پربازدیدتریـــن ها
مزاج خود را اماده کنید!

این یک نوشته تند است

٩٥/١٠/٢٦
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
خیالبافی های عاشقانه

آغوش بی مثالت در ذهن من نشسته

٩٥/١٠/٢٧
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
ای کاش هر روز، روز آخر بود

روز آخر

٩٥/١٠/٢٦
گاهی هوس می کنند بروند

همه چیز جدی می شود

٩٥/١٠/٣٠
فاز سیگار

سیگارت بهمن / قسمت اول

٩٥/١٠/٣٠
با همان لبخند همیشگی

عقب‌ تر بایست!

٩٥/١٠/٢٦
از زجر بیشتر نجاتش داده بود

دست های مهربان؟!

٩٥/١٠/٢٥
داستان کوتاه

رز آبی

٩٥/١٠/٢٦
حال همه ما خوب است!

از شبکه های مجازی تا دانشگاه های مجازی

٩٥/١٠/٢٩
شعری سروده خودم

او می آید

٩٥/١٠/٢٧
لعنت به این زنگ دلهره آور

لعنت به اين تكرار

٩٥/١٠/٢٨
دست خالی و مشکلات مالی

فقر فرهنگی در سینمای آبغوره گیر

٩٥/١٠/٢٧
تا رسیدن پول بروز ندهید!

دندان های نا اهل

٩٥/١٠/٢٥
این داستان واقعی است

پاداش یک مرد پولدار

٩٥/١٠/٢٧
هوا خیلی خیلی پس است!

هوای این روزها

٩٥/١٠/٢٥
چتر صورتی و قدم های دو تایی

سه حرفی جمع و جور

٩٥/١٠/٢٥
همین نیرومند بودن را

من زن بودنم را دوست دارم

٩٥/١٠/٣٠
آری به روی کاغذهای سفید ذغال کاری شده.

نه به تلگرام!

٩٥/١٠/٣٠
تبلیغات
تبلیغات