رمضانی که می‌رود

رمضانی که می‌رود

نویسنده : mohamad_s

این چشم‌های سرمه‌ای آغوش‌ت چقدر به بی‌خوابی‌های مدت دار آدم‌ها می‌آمد. چقدر حض داشت شب‌هایی که بی شیله پیله تا خود اذان بیداری و خواب با هم مصالحه داشتند. بهم بدهکار نبودند. همه چیز بوی سبزی تازه افطاری و نان و پنیر و مسجدهای شلوغ داشت. کجا می‌روی برادر؟ کجا؟ تشریف قشنگ‌ت را کجا می‌بری؟ حالا که هنوز تازه بهم انس گرفتیم. حالا که هنوز تازه دارد تشنگی و بی‌طاقتی بوی نور می‌گیرد و حس قشنگ برابری. کجا میروی رمضان؟ تا تو برگردی، تا تو دوباره قدم زنان دور منظومه شمسی تقویم را چرخی بزنی و باز برسی به این لحظه عمر ما، خدا میداند هستیم، نیستیم.

کاش می‌ماندی و زیر سایه وجودت بیشتر ما آدم‌ها آشتی بودیم. بهتر و متواضعانه‌تر گرد یک سفره می‌نشستیم. درد گرسنگی‌ها را خوبتر می‌فهمیدیم. رعایت کردن را باور داشتیم. راستی که الحق ماه مهمانی بودی و چه میزبان با عظمتی. نوای دلکش دعای سحر، بانگ ملکوتی ربنا، اذان روح انگیز افطار و خدایی که حتی از رگ گردن هم حس می‌کنی نزدیک‌تر شده. آنقدر نزدیک که گاهی زمین بوی بهشت می‌دهد.

حالا که رمضان این برادر بزگوار دارد می‌رود، بیاییم یادش را زنده نگه داریم. بیاییم تا وقتی که برمی‌گردد دل‌ها را برایش آماده نگه داریم. نور امیدش را خاموش نکنیم. روزمرگی‌ها گول‌مان نزند، دورمان نکند، کدر نشویم، بیایم تا دوباره آمدنش خوبی‌ها را تکرار کنیم.

التماس دعا

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
m_rs
m_rs
٩٥/٠٤/١٤
١
٠
بسیار ممنون خيلی خوب بود...:)
mohamad_s
mohamad_s
٩٥/٠٤/١٥
٠
٠
خواهش می کنم ..عیدتون مبارک
f_maveddat
f_maveddat
٩٥/٠٤/١٥
٠
١
سلآم؛ اینم از این... این نوبتم گذشت معلوم نیست کارنامه ی اعمالمون مهر قبولی خورد یا نه؟! مرسی از شما...شیک نوشتین...قلمتان مستدآم (^_^)
mohamad_s
mohamad_s
٩٥/٠٤/١٥
٠
٠
سلام ...ان شالله که قبول باشه ..ممنونم ..عیدتون هم مبارک
b_noori
b_noori
٩٥/٠٤/١٥
٠
٠
ممنون از متن خوبتون، این روزا دیگه همش این شعرو زمزمه می کنم : " عید رمضان آمد و ماه رمان رفت --- صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت"
mohamad_s
mohamad_s
٩٥/٠٤/١٥
٠
٠
لطف دارید ...بله صد شکر که این امد و صد حیف که ان رفت .....عیدتون مبارک ..طاعات قبول
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

الغوث خدایا

٩٦/٠٣/٢٥
بغضم می گیرد

تله پاتی

٩٦/٠٣/٢٥
شعری سروده خودم

همه جا صوت غریبانه آن آهنگی است

٩٦/٠٣/٢٨
حرف‌هایم را برای شما بگویم

روزمرگی های گارسون جوان

٩٦/٠٣/٢٧
در دنج ترین گوشه دل

شمعدانی کوچک من

٩٦/٠٣/٢٧
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
شهادت مبارکش باشد

چند می گیری عاشق بشی؟

٩٦/٠٣/٢٧
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
لطفا خانم ها با دقت بیشتری بخوانند

بازار کاری که خانم ها خرابش کردند

٩٦/٠٣/٢٨
او اکنون کلاس چهارم است

پدربزرگ دوست داشتنی

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
جایگاه مقدس یک پدر

پدر ظالم

٩٦/٠٣/٢٨
همه چیز را ندانی

غرور و تردید

٩٦/٠٣/٢٥
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
در جاده زندگی هم مسیر شویم

همکلاسی

٩٦/٠٣/٢٥
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
شعری سروده خودم

چشم ها در انتظار آشنای نیمه شب

٩٦/٠٣/٢٥
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
تبلیغات
تبلیغات