منِ وحشت زده
#فراموشی#وحشت#زندگی_مجازی

منِ وحشت زده

نویسنده : p_rahimii

بعد از آن اتفاقات لعنتی آرزو می‌کردم یا به عقب بر می‌گشتم و همه چیز را جور دیگری رقم می‌زدم یا اینکه همه چیز را فراموش می‌کردم. نه فراموشی عادی که گاهی با گذر زمان رخ می‌دهد. یک جور فراموشی که یکهو می‌‌شود، مثل توی فیلم‌‌ها. جوری که انگار تازه متولد شده‌‌ای و پیشینه‌‌ای نداشته‌‌ای. انگار خانواده‌‌ای نداشته‌ای، دوستی، عشقی، اتفاقی، هیچی. انگار آن دوران را زندگی نکرده باشی. ولی اگر فراموشی جوری بشود که آدم هرچه تا حالا یاد گرفته را از یاد ببرد چه؟ مثلاً همین درس‌ها را، همین‌هایی که پدرش درآمده و آنقدر خوانده و کنکور و امتحان داده که بالاخره رسیده باشد به آخر ارشد. مثلاً انگار مدرسه و دانشگاه نرفته هرگز، انگار همین‌ها را ننوشته، انگار کتابی نخوانده، انگار پایان‌نامه‌ای ننوشته. آن‌وقت یک روز بیایند و یک عالمه عکس و فیلم و دست‌نوشته و لباس و اکانت‌های مجازی را بهت نشان بدهند و بگویند «این تو بودی».

چقدر اولش آدم وحشت می‌کند. یعنی فکر می‌کنم که از خودم، از کارهایی که کرده‌ام، از چیزهایی که نوشته‌ام، از آدم‌هایی که اطرافم بوده‌اند به شدت خواهم ترسید. شاید برای اینکه اکثر کارهایی را که تا همین حالا انجام داده‌ام هرگز دوست نداشته‌ام، آدم‌هایی که با آنها دوست بوده‌ام، صحبت کرده‌ام، کارکرده‌ام، زندگی کرده‌ام را دوست نداشته‌ام. اصلاً حالا که فکرش را می‌کنم می‌بینم اکثر نوشته‌هایم را هم دوست نداشته‌ام حتی وقتی آنها را می‌نوشتم. عکس‌ها را هم. نه عکس‌ها را و نه آدم‌های توی آنها را و نه جاهایی که اتفاق افتاده‌اند. حالا می‌بینم اگر خودم را به خودم نشان بدهند از خودم وحشتم می‌گیرد. شما بگویید با این «من وحشت‌زده از من» چه باید بکنم؟!

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
s_a_taheri
s_a_taheri
٩٥/٠٤/٠٧
١
٠
زاویه ی نگاه تون جالب بود دست مریزاد
p_rahimii
p_rahimii
٩٥/٠٤/٠٧
٠
٠
ممنونم :)
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٥/٠٤/٠٨
١
٠
جالب بود خصوصا اینکه خودت رو به خودت نشون بدن و بگن " این تو بودی "
p_rahimii
p_rahimii
٩٥/٠٤/٠٨
١
٠
این «این تو بودی» ها آدمو داغون می کنه
f_maveddat
f_maveddat
٩٥/٠٤/٠٨
٠
٠
سلآم؛ منم یه چند بار از چیزایی که نوشتم پشیمون شدم و گاها خجالتم کشیدم :/
p_rahimii
p_rahimii
٩٥/٠٤/٠٨
٠
٠
خجالت نباید کشید، چون اونوقت دیگه هیچوقت اونجوری که باید نمیشه نوشت
f_maveddat
f_maveddat
٩٥/٠٤/٠٩
٠
٠
اوهوم :/ ولی من خجالته رو کشیدم واز یه جایی به بعد کلا نوشتنو رها کردم :/
p_rahimii
p_rahimii
٩٥/٠٤/١٣
٠
٠
دیگه بدتر :((((
خورشید
خورشید
٩٥/٠٤/٠٨
٠
٠
پشیمونی از چیزی که نوشتم ؟ باید بیشتر بهش فکرکنم . اینکه بخشی از گذشته روخواستم فراموش کنم متاسفانهکلی نوشته از همون گذشته داشتم و تجربه کرم :|
p_rahimii
p_rahimii
٩٥/٠٤/٠٨
٠
٠
من سعی می کنم نوشته های مربوط به روزایی که دوستشون ندارم رو نخونم
خورشید
خورشید
٩٥/٠٤/٠٨
٠
٠
یه وقتهایی حذف بشن بهتره . موندن تو گذشته کمکی به اینده نمیکنه
p_rahimii
p_rahimii
٩٥/٠٤/١٣
٠
٠
البته فقط یه وقتایی
پربازدیدتریـــن ها
چند خطی برای فرزندم

من به تو خواهم آموخت که...

٩٦/٠٦/٢٣
از پدیده خوابگاه تا غذای محبوب سلف!

دانشگاه رفتن ؛ چالش یا فرصت؟

٩٦/٠٦/٢٣
مثل بلبل انگلیسی حرف می زنم

خاطرات کلاس زبان محاله یادم بره

٩٦/٠٦/٢٢
شعری سروده خودم

ابر پر باران

٩٦/٠٦/٢٢
شعری سروده خودم

عاشقی پیشه خوبیست

٩٦/٠٦/٢٦
اصلا بهتر باش جانم!

الفبا را نادیده نگیریم

٩٦/٠٦/٢٣
در سکوت مطلق

یک روز از همین امروز و فرداها

٩٦/٠٦/٢٦
مقایسه دو کتاب کلیدر و بوف کور

ادبیات داستانی اجتماعی یا داستانی سیاه نمایی؟

٩٦/٠٦/٢٧
تو چه می دانی؟

دل عاشق

٩٦/٠٦/٢٥
طعم نامردی ات را می چشی

تو رفتی...

٩٦/٠٦/٢٢
در راستای اظهارات وزیر بهداشت

روحانی؛ ضمانت خرید شماست

٩٦/٠٦/٢٦
ملاقات غیرمنتظره با رئیس جیم

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت نهم

٩٦/٠٦/٢٧
ترانه ای سروده خودم

باغ بارون زده

٩٦/٠٦/٢٢
مگر شعر چیست؟

دل خوش به شاعر بودن

٩٦/٠٦/٢٥
صدای اعضای شورای شهر هم در آمد

نمایشگاه ایرانکام سال به سال افتضاح تر

٩٦/٠٦/٢٧
ترانه ای سروده خودم

ناقوس تنهایی

٩٦/٠٦/٢٦
شعری سروده خودم

دلم پرواز می خواهد

٩٦/٠٦/٢٣
ترانه ای سروده خودم

شاه قلبم

٩٦/٠٦/٢٨
با اینکه می دانی

پایه و اساس زندگی

٩٦/٠٦/٢٥
اشک های بی ثمر

از نیامدن ها

٩٦/٠٦/٢٧
تبلیغات