چشم‌هایم مال من نیستند

چشم‌هایم مال من نیستند

نویسنده : وبگردی

چشم هایم مال من نیستند...

توی خیابان، توی پارک، توی دانشگاه...مال من نیستند...

شب ها که به خواب میروم شاید...نمی دانم...

هر روز همین است...هر روز هم غذاهایم همان آش است و هم ظرف هایم همان کاسه...

چشم هایم مال من نیستند...یک دل هم نیستند...لحظه ای با او...لحظه ای با این...لحظه ای با دیگری...مال من نیستند دیگر...

تا که چشم هایم باز می شوند دیگر مال من نیستند...تا قبل از آن شاید...نمی دانم...

اصلا مقصر، خود چشم است...هرچه می کشیم از خودش می کشیم...گر نبودی، چه بودیم؟...گر از آن اول نبود، چیزی نمی دیدیم...چیزی نبود...از زمانی که دید، این گونه شد...وگرنه قبل از آن مال من بودند...چشم هایم را میگویم...که دیگر مال من نیستند...

چشم ابزاریست برای خون به دل کردن...برای میوه های کال چیدن...برای کرکس رنگ کردن...جای قناری قالب کردن...نقل قفس پرنگان نیست؛ نقل رنگ کردن هوس است...جای عشق قالب کردن...چشم هم فقط قیمت می گیرد...همین...

عشق چیست؟...

گر نظر چشم هایم را بخواهی، هر لحظه یک چیزیست...به هر آنی تعریفش تغییر می کند...لحظه ای او...لحظه ای این...لحظه ای دیگری...مال من نیستند...گر نظر من را بخواهی...نه...عشق فقط یکیست...چشم هایم نه ولی دل چرا...آن می داند چه می گویم...

دل چیست؟...

گر نظر چشم هایم را بخواهی...اصلا نظر آنها را نخواه...مال من که نیستند...نظر من را شنو...گر بگویم مالک دنیا و مافیهاست، اغراق نکردم...حتی من...حتی چشم هایم...اما چیزی این وسط هایل می شود...به قاعده ی تارمویی...این تارمو، چشم هایم را از من گرفت...من که هیچ، از دل هم گرفت...

تارمو چیست؟...

دیگر نظر هیچ کسی را مپرس...کسی نمی داند...معلوم نیست که از کجا آمده...ای کاش این و چشم هایم با هم نبودند...آن وقت دیگر چیزی نداشتم جز دلم...

داشتم میگفتم...چشم هایم مال من نیستند...اصلا انگار که نبض مردمک هایم برای چیز دیگری بالا و پایین می شود...از برای چه نمی دانم...فقط می دانم که مال من نیستند...

می گویند ز دست دیده و دل هر دو فریاد...اما نه...من ازدست دل، فریادی ندارم...کارش را بلد است...هر چه را دیده بیند، نکند یاد...اهل است...سر به راه...انگاری که برای خودم است...انگاری که فقط چشم هایم برای من نیستند...انگاری که دیگر باهم کاری ندارند...باهم جنگ نمی کنند...انگار که به دین های خود هستند...

مال من نیستند ولی خسته می شوند...هر روزی که تمام می شود، این ها هم خسته می شوند...برمی گردند به خانه...در ها را می بندند...به خواب می روند...به استراحت...شاید هم...نمی دانم...هرچه هست، انگاری که شبیه به دل می شوند...مال من می شوند اما...تا که چشم هایم گرم می شوند...صدایی به گوش می آید...صدای زنگ است...زنگ ساعت...چشم هایم را بیدار می کند...دوباره یک روز دیگر را به چشم هایم نشان می دهد...نمی داند که به شب راضی ترم تا به روز...روزی با همان غذاها و همان ظرف ها...دوباره همان دیروز می شود...چشم هایم دوباره بدون من می روند...می روند که برای دیگران باشند...باز هم چشم هایم مال من نیستند...

نمی دانم کی قرار است این چشم ها برای خودم باشند...فقط قیمت می گیرم...گرانند...همین...

منبع:

http://jackat.blog.ir/1395/03/23

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
f_jafarpour
f_jafarpour
٩٥/٠٣/٣٠
٠
٠
خیلی زیبا بود...متشکرم
Golbarg_K
Golbarg_K
٩٥/٠٣/٣٠
٠
٠
«فقط قیمت می گیرم...گرانند...همین...» زیبا بود...
f_maveddat
f_maveddat
٩٥/٠٣/٣١
٠
٠
سپآس :) انتخاب جذابی بود
لیلی
لیلی
٩٥/٠٣/٣١
٠
٠
اخی;-):)
z_ghorbani
z_ghorbani
٩٥/٠٤/٣١
٠
٠
سپاس :)
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

شهرزاد

٩٦/٠٢/٠٢
شعری سروده خودم

خار آن شعر که از زلف تو کوتاه بود!

٩٦/٠٢/٠٤
با یک چمدان دلتنگی

یهویی

٩٦/٠٢/٠٣
ارزش کلمات

تذکره الکارگردان

٩٦/٠٢/٠٣
خسته تر...

به شیرینی یک خواب

٩٦/٠٢/٠٢
فقط زانو می‌زنم

دیوانه

٩٦/٠٢/٠٢
آخرین خواسته

محبوس آرزو

٩٦/٠٢/٠٥
شعری سروده خودم

دل دیوانه ام

٩٦/٠٢/٠٤
هیچکس حالم را نمی فهمد

تو که نیستی

٩٦/٠٢/٠٥
گذار بازهم ببینمت...

چشم هایم را بگیر

٩٦/٠٢/٠٢
منتظرتم!

این آدم های ناشناس مهمان نواز!

٩٦/٠٢/٠٤
شعری سروده خودم

هوای کی به سر داری؟

٩٦/٠٢/٠٧
حس دلتنگی

همه ی دار و ندارم به تو بر می گردد

٩٦/٠٢/٠٦
بارها خدا را شکر!

یک صبح دانشجویی

٩٦/٠٢/٠٣
دلتنگت می شدم

زمانی که کنارت بودم...

٩٦/٠٢/٠٦
کارهای عجیب ما

رنج فضای مجازی

٩٦/٠٢/٠٣
دلم گرفته

حس نامشخص

٩٦/٠٢/٠٤
بزرگترین تردیدهای زندگی من

پیراهن آبی ام را بپوشم یا پیراهن سیاه؟

٩٦/٠٢/٠٢
همیشه تلخ

شروع یک پایان

٩٦/٠٢/٠٤
شعری سروده خودم

کجای این زندگی زیباست؟

٩٦/٠٢/٠٦
تبلیغات
تبلیغات