بار دیگر شهری که دوستش می‌داریم

بار دیگر شهری که دوستش می‌داریم

نویسنده : وبگردی

باید بگویم و بنویسم خوشحالم که توی شیراز به دنیا می‎آیی. باید بیایی و نشانت بدهم که چه شهر دوست‌داشتنی‌ی است. البته از ورای شلوغی‎ها و آلودگی‎های این روزهایش. کاش تو هم قصردشت را دوست داشته باشی و با درخت‎های چنارش انس بگیری؛ و محله‌ای که توی آن متولد می‌شوی و سبزی‌فروشی محله را با آن‌که قدری گران می‌فروشد! و پیاده‎روهای خیابان لطفعلی‎خان را و بازار وکیل و بوی عطاری و پارچه‌های نو را وقتی در هم می‎آمیزد. و راسته‌ی علاقه‎بندها را و گبه و گلیم‌های قشقایی را و درخت‌های نارنج و حوض وسط سرای مشیر را. و شاهچراغ را و در و پنجره‌های مسجد نصیرالملک را و شب‌های حافظیه و خواجو را. طعم عرقیات و فالوده‎ی پشت ارگ را و بستنی‎های «بابابستنی» را که مهم‎ترین تفریح خوراکی من و باباست! وای! عطر بهار نارنج را...

می‏‎بینی؟! از همین حالا دارم دوست‎داشتن‎هایم را به تو تحمیل می‎کنم. اما راستش فکر می‎کنم اگر ژن‎ها کار خودشان را انجام بدهند و تو قدری هم شبیه من باشی، به این شهر دل می‎بندی. شهری که پدرت توی آن متولد شده و مادرت توی یکی از روستاهای حوالی‌اش. حالا از روستای زادگاهم که باید زیاد برایت بگویم. آن‌جا را که حتما عاشق خواهی شد. فکر کنم از آن بچه‎هایی بشوی که عصر جمعه با گریه از باغ و باغچه‌ و گلخانه‌ی بابا بزرگ جدایت کنیم و به شهر برت گردانیم. از الان به تو حق می‎دهم. می‎دانی! در درونِ همه‌ی ما یک روستاییِ بکر ِبالقوه هست که از پیچیدگی‌های شهرنشینی هراس دارد. 

==============

منبع:

http://baharnarenj89.persianblog.ir/post/820/

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
f_jafarpour
f_jafarpour
٩٥/٠٣/٣٠
٠
٠
شیراز خیلی زیباست و مردمش هم خیلی مهربونن.با خوندن این متن دلم خواست همین الان برم شیراز.ممنون واسه این حس خوب
mohamad_s
mohamad_s
٩٥/٠٣/٣٠
٠
٠
مطلب زیبا و دلنشینی بود ..خطاب زدن فردی که در اینده میاد قشنگه ...عنوان مطلب تو ن هم که یادی از نادر ابراهیمی عزیز بود به دل نشست
f_maveddat
f_maveddat
٩٥/٠٣/٣١
٠
٠
سلآم؛ فک کردم قراره از نادر ابراهیمی چیزی بخونم...به هرجهت تشکـــــــــر...شیراز شهر فوق العاده ایه :)
پربازدیدتریـــن ها
مسابقات ورزشی همبستگی کشورهای اسلامی در باکو

خواهرم؛ حجابت رو رعایت نکن

٩٦/٠٣/٠٢
شعری سروده خودم

چشمان سیاه تو

٩٦/٠٣/٠٣
پسری با موهای قرمز

Home - خانه

٩٦/٠٣/٠٢
بخوانید درد و رنج

می نویسم امتحان...

٩٦/٠٣/٠٢
زنانی که نمی دانند زن هستند

زنان علیه ورزشگاه!

٩٦/٠٣/٠٣
«دوستت دارم»های زندگی

بعضی از آدم ها...

٩٦/٠٣/٠١
استاد بافندگی زندگی!

دختر کنار دستی من

٩٦/٠٣/٠٤
برای شاد بودن، منتظر هیچ مردی نباش

نامه ای به دخترم

٩٦/٠٣/٠٤
یاد روزهای قبل از عاشق شدن

پسر آن دیگری

٩٦/٠٣/٠١
قرارمان فردا شب...

پشت سکوت تب دار ماه

٩٦/٠٣/٠٦
او برایم همه بود

این من خودخواه

٩٦/٠٣/٠٢
شعری سروده خودم

عاصی شده ام

٩٦/٠٣/٠٣
شعری سروده خودم

بانوی پهلوی

٩٦/٠٣/٠٦
جایی برای آدم های تازه

نترس و بگذار بروند

٩٦/٠٣/٠١
رسالت انسان

پرندگی

٩٦/٠٣/٠٤
بی هیچ تفسیری

رمضان یعنی رمضان!

٩٦/٠٣/٠٦
دنبال تو می گردم

امیدوارترین عاشق این حوالی

٩٦/٠٣/٠٤
باران در ظهر آفتابی

بمان کنارم

٩٦/٠٣/٠٣
نوشته های خود خود من

به اسم صادق هدایت!

٩٦/٠٣/٠٦
آن ها سالم اند یا ما؟

خودمان باشیم

٩٦/٠٣/٠٧
تبلیغات
تبلیغات