از رفاقت نگو که خندم میگیره!

از رفاقت نگو که خندم میگیره!

نویسنده : آرش قلی زاده

چند روز پیش، در میدان شهدا دیدم پشت یک پراید نوشته بود، «از رفاقت نگو که خندم میگیره»!
واقعا هم که همین‌طور است، یا به قول بچه‌ها «رفاقتا بو گرفته»! آی که چقدر سخت است از رفیقت نارو بخوری یا این‌که به خاطر منافعت تو را بخواهد.
قدیم‌ها را که ما یادمان نمی‌آید ولی به قول بزرگترها، آن زمان‌ها مردم «مرد» بودند و پای رفیق‌شان می‌ایستادند، ولی الان تا ببینند افتادی، یک لگد هم آن‌ها می‌زنند، اسم خودشان را هم می‌گذارند«رفیق».
اگر این رفاقت است، می‌خواهم صد سال سیاه نباشد. چرا این‌طوری شده؟ نه واقعا می‌خواهم بدانم چرا اینطوری شده است.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
٩١/١٢/٠٦
١
٠
سلام/دست رو دلم نذار که خونه!حرف زدن در مورد رفاقت مثل تف سر بالاس!
اسمانه
اسمانه
٩١/١٢/٠٦
٠
٠
دلم رفیق بی کلک و بی ریا میخواد!اگر پیدا شد خبرم کنید..
taba_sa
taba_sa
٩١/١٢/٠٦
٠
٠
هِعییییییییییییییییییی..... روزگار...........
دریا . ش
دریا . ش
٩١/١٢/٠٦
٠
٠
راس میگی ... ولی من یه دو جین رفیق صمیمی دارم اینکه این دوست نما ها خیلی برام اهمیتی ندارن
Eli-soltani
Eli-soltani
٩١/١٢/٠٦
٠
٠
هعییییییییییی نگو که دلم گرفت ...
سین سید هاشم صاد صفدری
سین سید هاشم صاد صفدری
٩١/١٢/٠٦
٠
٠
واقعا همینطوره!برای همینه که من دورم رو حسابی خالی کردم!صدقه سری این اتفاقایی که این چندوقته برام افتاد فهمیدم هم خیلی از فامیلای آدمم ارزش ندارن باهاشون رابطه داشته باشی!دیگه فامیل که برای آدم بزنه از رفیق که غریبه هست توقعی نمیره!البته ناگفته نماند رفیقاییم هستن که از داداش آدم بهش نزدیکتر میشن!
maryam
maryam
٩١/١٢/٠٦
٠
٠
واقعا!!!!!!
علیرضا
علیرضا
٩١/١٢/٠٦
٠
٠
از دست این روزگار بی رحم است،اما هنوزم هستند کسانی که واقعا رفیقند...رفیق...
چرا ناشناس مهشیدم
چرا ناشناس مهشیدم
٩١/١٢/٠٦
٠
٠
اگر این رفاقت است، می‌خواهم صد سال سیاه نباشد. ...
PAEEZ
PAEEZ
٩١/١٢/٠٦
٠
٠
خوشبختانه تا حالا از رفیق بدی ندیدم خداروشکر دوستای خیلی خوبی دارم:)
raaahil.m
raaahil.m
٩١/١٢/٠٧
٠
٠
آخ نگو
ar_gholizade
ar_gholizade
٩١/١٢/٠٨
٠
٠
آخ خودت نگو!!! خخخخخخخخخخخ
saied_farsi
saied_farsi
٩٢/٠٣/١٦
٠
٠
این روزها پای رفیق هم که بمونی خودش پس میزنه.محبت هم بکنی محبت رو بالا میاره چون معدش به محبت عادت نداره.این روزها همه فقط حرف میزنن و کسایی رو هم که عمل میکنند در معرض اتهام ان
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨