زنده باد عاشق‌های ضعیف!
#مینیمال #داستان_عاشقانه

زنده باد عاشق‌های ضعیف!

نویسنده : زهرا- خسروی

«جاذبه!» این را گفت و رفت سراغ کشتی چوبی دست‌ساز کنج اتاق. نگاهش بدون خستگی محو بادبان‌های کشتی بود. بادبان‌های سفید و سرکش. اتاق تاریک بود و سرک کشیدن یک نوار تیز و روشن از خورشید که درست می‌خورد به بادبان‌ها آن قسمت از اتاق را خواستنی‌تر کرده بود. از دور می‌شد ذره‌های گرد و غبار ریز که توی آفتاب لو می‌رفتند را دید.

صحنه جذابی بود که ناخودآگاه گردنم زاویه گرفت و دست راستم رفت زیر گوشم و چند ثانیه مستانه این صحنه را با چشمانم بلعیدم. سرم را چرخاندم سمتش که دیدم تکیه داده به بالش گلبهی کنار دیوار، با دستانش زانوهایش را بغل کرده بود و چانه‌اش را چسبانده بود روی دست‌های قفل شده‌اش! گفتم: «جاذبه چی؟» یک نفس کوتاهی خالی کرد، سرش را گرفت بالا و گفت: «هوای اتاق خفه است، ضعیفه ولی این سرکشای سفید رو ببین! ببین چطور با این هوا اوج می‌گیرن و کیف می‌کنن، این هوا با ضعیف بودنش هم براشون جذابه، قیافه‌ی عاشقی داره!»

می‌خواستم حرف بزند، می‌خواستم صدایش بیشتر یادم بماند. گفتم: «چرا اسمش رو می‌ذاری عشق؟ شاید فریبشون داده، شاید داره بازیشون میده، شاید اونا توی رینگ زیر فشارن! شاید مجبورن؛ راست، جاخالی، هوک چپ، آپرکات!»

عجیب نگاهم کرد، شاید هم تعجب قاطی حس آن لحظه‌اش بود، تعجب برای غیر قابل هضم بودن حرف‌هایم! لب‌هایش را با زبانش خیس کرد، لب پایینش را گاز خفیفی گرفت و چند لحظه مات نگاهم کرد. باز هم حرف نمی‌زد. یک نفس عمیق کشیدم، می‌خواستم چیزی بگویم که لب‌هایش بی‌صدا بالا و پایین می‌شد، شاید داشت جمله‌اش را مرتب می‌کرد، چند ثانیه نگذشت که گفت: «تو توفانی یه ویرانگر! تو چیزی از عشقای آروم و یواشکی نمی‌فهمی، از عشقای ساده و بی‌سر و صدا! افکارت مسمومه، یه رد محسوس از شک و دودلی آزارت میده؛ باورت ضعیفه میفهمی؟»

همین را می‌خواستم. می‌خواستم رویم بتوپد و با قدرت حرف زدنش قلمرو افکارش را یک بار دیگر مشخص کند. یک بار دیگر باهام مخالفت کند، از نبودن احساس توی وجودم کفری بشود. دوباره نگاهش کردم، دکتر می‌گفت ام‌اس دارد؛ ولی من دیگر برایم مهم نبود که این عشق ضعیف، سخت دیر رشد می‌کند؛ من خیلی وقت بود که عاشق این هوای ضعیف بودم.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
Cold
Cold
٩٥/٠٣/١٩
٠
٠
منم عشقای آروم و یواشکی رو دوست ندارم ، همینطور عشقای ساده و بی صر و صدا...قشنگ بود :)
Golbarg_K
Golbarg_K
٩٥/٠٣/١٩
٠
٠
عذر میخوام منظورتون «سر» و صداست دیگه؟؟
Cold
Cold
٩٥/٠٣/١٩
٠
٠
:D همون...اشتباهای تایپی رو جدی نگیرین ، زیاد پیش میاد
Miss_shaqayeq
Miss_shaqayeq
٩٥/٠٣/١٩
١
٠
رینگ؟کشتی؟من نفهمیدم چی عاشق چی بود توو فضا؟گرد و خاک بادبان؟بادبان و هوای خفه؟چی چیو به بازی گرفته بود...دوبار هم خوندم بنظرم خیلی گنگ بود ولی کاملا پتانسیل پرورش داشت.
sahari_m
sahari_m
٩٥/٠٣/٢٠
٠
٠
استفاده از اصطلاحات خاص توی نوشته رو دوس دارم ..غلبه ذهن به ذهن ...وقتی یهو یه اصطلاح میاری میبینی باید بری دنبالش تحقیق کنی یه وقت اشتباه نباشه ... زیبا نوشتید .
ماه دخت
ماه دخت
٩٥/٠٣/٢٠
٠
٠
بنده نیز چندین مرتبه مطالعه کردم لکن چیزی به ادراک نرساندم کمی مبهم بود شاید به دلیل عدم تجربه باشد،اما بهر حال دورنمای قالبش زیبا بود.
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٥/٠٣/٢٢
٠
٠
خوب بود :)
پربازدیدتریـــن ها
با مدیران کت و شلواری

کرمانشانگم چنی بی کسی...

٩٦/٠٨/٢٤
قلبی برای من، قلبی برای انسانی که من می‌خواهم

قلبی که تنها تو را دوست دارد

٩٦/٠٨/٢٥
خودشان انتخاب کردند...

قاتل واقعی

٩٦/٠٨/٢٧
راهکارهای علمی در امان ماندن از سو ضن در سفرهای هوایی

چگونه عین آدم سوار هواپیما بشویم؟

٩٦/٠٨/٢٣
حبیب خدا...

داستانک مهمان

٩٦/٠٨/٢٤
#تسلیت

صدسال تنهایی

٩٦/٠٨/٢٤
وقتی در کنارم نیستی...

در عمق وجودم ته نشینی

٩٦/٠٨/٢٣
آخرین بند وصیت حاجی

زیر چشمان پدر

٩٦/٠٨/٢٧
قندیل‌های اندوه وجودم

کوچ برستو

٩٦/٠٨/٢٩
همین جا؛ کنار دل من

به تعداد همه

٩٦/٠٨/٢٨
از هیچ چیز نمی ترسم

غرقه سازی

٩٦/٠٨/٢٨
زندگی را زندگی می‌کنم

ای روح عاشقانه…

٩٦/٠٨/٢٧
شعری سروده خودم

یک نفس عشق

٩٦/٠٨/٢٨
یکی از آن هزاران برگ پاییزیِ

مُرده متحرک

٩٦/٠٨/٢٩
دشوار روزگاری است

اعجاز تنهایی

٩٦/٠٨/٣٠
تنها در خودم اشک می ریزم

یک فنجان فراموشی لطفا

٩٦/٠٨/٣٠
شعری سروده خودم

بغض آسمان

٩٦/٠٨/٣٠
تبلیغات