معرفی فیلم آقای هیچکس ( mr. No body )

معرفی فیلم آقای هیچکس ( mr. No body )

نویسنده : s_aghagol

هشدار! خطر اسپویل شدن

مستر نو بادی یا همان آقای هیچ کس، فیلمی به کارگردانی «جاکو ون دورمال»، که درسال 2009 در فرانسه ساخته و منتشر شد. و مطابق با آنچه از فیلم‌های فرانسوی انتظار می‌رود فیلمی پیچیده و فلسفی است. فیلم داستان مردی است 118ساله به نام نیمو (و شاید کودکی 9ساله!) که آخرین نسل از انسان‌های میرا پس از رسیدن به جاودانگی می‌باشد! شروع فیلم آن گونه است که در ابتدا تصور می‌کنید این نیموی پیر است که دارد گذشته خود را به یاد می‌آورد! گذشته‌ای که با شروع طلاق پدر و مادرش آغاز می‌شود. سکانسی که در ایستگاه قطار به نمایش در می‌آید. مادر تصمیم دارد به شهر دیگر برود و پسرکی 9ساله‌ای که مردد است در ماندن با پدر! و یا دویدن به سمت قطار! و همراه شدن با مادر. خطوط ریل نمادی برای انتخاب! و نام ایستگاه «فرصت یا شانس» است( chance)  فرصتی برای یک انتخاب!

جالب آن‌که در آخر فیلم متوجه می‌شوید ابتدا و شروع فیلم در واقع این صحنه است! و این زندگی نیموی کوچک است که دارد به نمایش در می‌آید! و نه خاطرات پیرمردی 118ساله! فیلم درخت زندگانی نیموی 9ساله است، همراه با تمامی انتخاب‌ها و مسیرهای پیش رویش که در سنین 9 سالگی، 15 سالگی، 34سالگی و 118سالگی‌اش در یک روایت غیر خطی به نمایش در می‌آید.

مسیرهایی که هرکدام می‌تواند آینده دیگری را برای او رقم بزند. آینده‌‌ای که به گفته نیموی118 ساله «همه‌ی مسیرها؛ مسیر درست بودند، هرچیزی می‌تونه هر چیز دیگه‌ای باشه! و باز هم در همه جهات معقول و واقعی و منطقی باشه»

در دل فیلم به مسائل علمی بسیاری نیز اشاره می‌شود. از اثر پروانه‌ای یا همان نظریه آشوب (حرکت بال‌های یک پروانه می‌تواند موجب دگرگونی‌های قابل توجهی در جریان آب و هوایی جهان شود و حتی طوفان ایجاد کند!) و اشاره به اصل آنتروپی (جهان بعد از انفجار اولیه تمایل به بی‌نظمی دارد. ولی با نگاه دقیق‌تر متوجه می‌شویم این بی‌نظمی ظاهری است و خود نوعی نظم است.) تا اشاره به پایان جهان هستی (پایان انبساط جهان هستی که به نوعی نشانه وجود بُعد زمان است، و شروع به انقباض! تا آنجا که به نقطه صفر یا همان انفجار بیگ بنگ برسد. و سوالی که مطرح می‌شود، آیا در این حالت زمان هم به عقب باز می‌گردد؟)

و دیالوگ‌های‌فوق العاده فیلم:

- مثلِ سایر موجودات زنده کبوتر هم خیلی سریع خودش رو با نظریه پاداش وفق میده! وقتی که به دستگاه برنامه داده می‌شه تا به طور مکرر هر 20 ثانیه یکبار باز بشه، کبوتر از خودش می‌پرسه: «مگه من چه کاری کردم که استحقاق اینو دارم!؟»

اگه موقعی که در براش باز میشه در حال بال زدن باشه پس فکر می‌کنه که دلیل باز شدن در بال بال زدنش هست و به همین خاطر به این عملش ادامه می‌ده!

به این فرضیه می‌گیم: «نظریه تخیلاتِ کبوتر» (شروع فیلم با سکانسی است که کبوتری را در قفسی بسته نشان می‌دهد با یک در کوچک که هر 20 ثانیه یک بار باز می‌شود!)

- اگر سیب زمینی و سُس رو با هم دیگه قاطی کنی هیچوقت نمی‌تونی اونا رو واقعا ازهم جدا کنی بلکه اونا برای همیشه همین طور مخلوط باقی می‌مونند.

دودی که از سیگار پدرم میاد بیرون دیگه هیچوقت دوباره به داخل سیگار بر نمی‌گرده! ما نمی‌تونیم به عقب برگردیم این دلیلی بر سخت بودن تصمیم‌گیری و انتخاب هست. باید انتخاب درست رو انجام بدی! تا زمانی که هنوز چیزی رو انتخاب نکردی، احتمال انجام هر کدومشون هست!

- میخوای بدونی چرا «آنا» رو از دست دادم؟

چونکه دو ماه قبلش یکی از بیکارهای برزیلی تخم مرغ جوشوند. ولی، حرارت جوشاندن هوای اتاقو عوض کرد که باعث ایجاد تفاوت دما شد! و در نتیجه اون بود که دو ماه بعد در اون‌طرف دنیا، بارون اومد! اون برزیلی بیکار؛ به جای سرکار رفتن اون تخم مرغ رو جوشوند به خاطر این‌که شغلش رو به دلیل ورشکستگی یکی از کارخونه های تولید جین از دست داده بود! چون‌که شش ماه قبلش من قیمت‌ها رو مقایسه کردم و جین ارزون‌تر رو خریدم!

همونطوری که یه ضرب المثل چینی میگه: «یک دانه برف می‌تواند یک برگ بامبو را کاملا تمیز کند.»

اینطور بود که کشورهای جدیدی پیدا شدن که تولید شلوار جین رو به عهده گرفتن!

و من تمام نشونی‌های «آنا» رو از دست دادم! (سکانس جدا شدن آنا از نیمو، و شماره‌ای که آنا برای او می‌نویسد تا با او تماس بگیرد! و چند لحظه بعد قطره‌ای باران شماره را از روی کاغذ پاک می‌کند!)

- درجایی سرخوردن روی یک برگ (اثر پروانه‌ای) باعث تلاقی دو نگاه و پدید آمدن یک عشق می‌گردد و در جایی باعث تصادف!

این دیالوگ همان منشأ اتفاق‌ها و مسیرهای زندگی نیمو هست. برگی که از شاخه درختی جدا می‌شود. و در اغلب سکانس‌های فیلم نقش ویژه‌ای دارد. گاه باعث رسیدن دوباره آنا به نیمو می‌شود و گاه موجب تصادف نیمو و مرگ او! و در سکانس پایانی فیلم، جایی که مجدد نیموی 9 ساله به تصویر کشیده می‌شود. مردد بین رفتن به سمت قطار و یا ماندن با پدر. نیمو می‌ایستد. و به سمت جاده باریکی می‌دود. برگه‌ای را بر می‌دارد و در باد رهایش می‌کند!

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
i.forouzan
i.forouzan
٩٥/٠٣/١٨
٠
٠
اگه بگن نگاش میکنم الکی گفتم، خدایی خیلی فیلم توی لیستم هست که باید ببینم هنوز. ولی اینو هم بهش اضافه کردم
اشکمهر آتشروان
اشکمهر آتشروان
٩٥/٠٣/١٨
٠
٠
قشنگه/ببین
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٥/٠٣/١٩
٠
٠
عید دانلود کردم اما هنوز ندیدم.
اکرم انتصاری
اکرم انتصاری
٩٥/٠٣/١٩
٠
٠
اسمش رو که دوست داشتم ببینم خود قیلم رو هم دوست دارم:)
maeadeh_sh72
maeadeh_sh72
٩٥/٠٤/١٤
٠
٠
جالب ب نظر میاد
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨