هستی که نیست شد
دلنوشت

هستی که نیست شد

نویسنده : h_khazae

لبخندت معجزه‌ای برای قلب ویرانه من بود و حال مال کس دیگری نیست، که هست.

و مهربانیت مرحم زخم‌های بسته‌ام بود و حال کس دیگری غرق مهربانیت نیست، که هست.

و دست‌هایت مسکن دردهای نهفته‌ام بود و حال دستت میان دست دیگری نیست، که هست.

و تا دیروز هزار نفر از کناره زندگی‌ات می‌گذشت و حال هزار و یک نفر نیست،که هست.

و تمام وجودم در حضور تو خلاصه می‌شد و حال حضورت در زندگی‌ام کم نیست، که هست.

و حال دستان پر مهرت را می‌طلبم و دستانت پر از مهر دیگری نیست، که هست.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
مرتضی
مرتضی
٩٥/٠٣/١٧
٠
١
ناخداگاه یاد بنیاد امور بیماری های خاص افتادم خخخخ ببخشید معذرت.
h_khazae
h_khazae
٩٥/٠٣/١٧
١
٠
خخخخ...اشکالی نداره....آنچه ازدل برآید...دیگه بقیش باخودتون...خخخخ...
الهام خانم
الهام خانم
٩٥/٠٣/١٨
٠
٠
قشنگ وبا احساس بود موفق باشید :)
h_khazae
h_khazae
٩٥/٠٣/١٩
٠
٠
سلاممم..ممنونممم...
rahbar_f62
rahbar_f62
٩٥/٠٣/١٩
٠
٠
سلام .ای کاش اخرشو یه جور دیگه مینوشتین ..یعنی به جای اینکه اونقدر مسقیم طلبیدن رو عنوان نمیکردین و این محتاج بودنو نمیگفتین..متن پر احساسی بود دستتون درد نکنه:)
h_khazae
h_khazae
٩٥/٠٣/١٩
٠
٠
سلاممم..ممنون...گاهی اوقات بایدهمه چی رومستقیم گفت..
اکرم انتصاری
اکرم انتصاری
٩٥/٠٣/١٩
٠
٠
برای شروع خوبه ولی معمولا مستقیم گویی تو ذوق می زنه :)
h_khazae
h_khazae
٩٥/٠٣/١٩
٠
٠
سلاممم...ممنونم بابت نظرتون...
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨