موزه جیزه!
یادداشتی به بهانه روز جهانی موزه و میراث فرهنگی

موزه جیزه!

نویسنده : مجید حسین زاده

امروز هم مانند خیلی از روزهای دیگر تقویم یک روز جهانی است اما چون بیش‌تر این روزهای جهانی با فرهنگ ما مشکل و گاها تضاد دارند و مردم ما هم خیلی اهل احترام و توجه به فرهنگ مرز و بوم‌شان هستند، صلاح نمی‌دانند که به این روزهای جهانی توجه کنند. البته در این بین چند روز مانند ولنتاین و ... مستثنا هستند که مردم صلاح می‌دانند و به آن‌ها بیش از حد توجه  می‌کنند که دلایل‌شان به خودشان مربوط است! از ماهیت تضاد فرهنگی این روزهای غربی که بگذریم، خدمت‌تان عارضم که امروز روز جهانی «میم.میم» یا همان موزه و میراث فرهنگی است. همیشه یک سوال بی جواب برای مسئولان مرتبط با این حوزه این بوده که چرا مردم معتقدند موزه‌ها جزام دارند و نباید به آن‌ها سر بزنند!

من به عنوان یکی از همین مردم که تا به حال کلا یکی، دو بار موزه رفته، آن هم به زور و تهدید ناظم و معلم،دلایل تحریم موزه‌ها را به مسئولان و دیگر عزیزانی که سوال بالا در ذهن‌شان نقش بسته خواهم گفت. مردم دوست دارند تا هرجایی که می‌روند از خودشان یادگاری به جا بگذارند و با این موضوع به شدت در موزه‌ها برخورد می‌شود! به طور مثال اگر به پارک می‌روند بر روی تنه درخت یادگاری می‌گذارند یا اگر به ساحل می‌روند پوست چیپس و پفک‌شان را در ساحل یادگاری می‌گذارند، اما مسئولان سخت گیر موزه اجازه نمی‌دهند که مردم یک امضا یا خط خشک و خالی روی وسایل‌شان بیندازند تا این نیازشان پاسخ داده شود.

یک دلیل دیگر این است که مسئولان خیلی سخت گیر موزه اجازه نمی‌دهند که مردم به اشیا موجود در موزه دست بزنند! ما عادت داریم که وارد هر مغازه‌ای می‌شویم از لباس فروشی گرفته تا لبنیاتی، دستی به همه اجناس بزنیم و آخرش هم بگوییم که در بازار یک دوری می‌زنیم و بعد می‌رسیم خدمت‌تان اما در موزه این نیازمان هم سرکوب شدید می‌شود.

عامل دیگری که هیچ وقت به موزه نخواهیم رفت، فضای به فکر فرو برنده آن است! بالاخره در موزه، انسان با دیدن اشیا قدیمی و شنیدن اتفاقات تاریخی توسط راهنماهای موزه مجبور می‌شود که به فکر فرو برود و موفق به کسب عبرت‌هایی از تاریخ شود و این همان چیزی است که ما اصلا حوصله‌اش را نداریم!

سکوت هم عامل دیگری است که تمایل ما به موزه رفتن را به شدت کاهش می‌دهد. اصولا ما دوست داریم هر جایی می‌رویم بلند بخندیم، خرکی عطسه کنیم و مثل آهو با ناز راه برویم که هیچ کدام از این‌ها را نمی‌توانیم در موزه انجام دهیم. خندیدن و عطسه که اعتراض دیگران را در پی دارد و با ناز راه رفتن هم احتمال تصادف با وسایل گران قیمت و قدیمی موزه را بالا می‌برد.

با توجه به دلایل ذکر شده، شما هم با ما موافقت کنید و با گفتن این عبارت «موزه جیزه» دامان خودتان را از آلوده شدن به این محیط فرهنگی پاک نگه دارید و دنبال دردسر نباشید، البته اگر دوست دارید که فرهیخته شوید، راه‌تان با ما جداست!

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
مهدی خسروی
مهدی خسروی
٩٥/٠٢/٢٩
٠
٠
به نظر من چند جا ارزش پول خرج کردن نداره یکی سینما یکیم موزه، گردش تو طبیعت رو ترجیح میدم اونم با صداهای طبیعیش
m.hosseinzadeh
m.hosseinzadeh
٩٥/٠٢/٢٩
٠
٠
جسارتا، یک دلیل مهمش اینه که با موزه های خوب آشنا نیستید. مثلا الان می تونید 3 تا از موزه های شهرتونو نام ببرید؟
مهدی خسروی
مهدی خسروی
٩٥/٠٢/٢٩
٠
٠
ما یه موزه بیشتر نداریم که اونم موزه مردم شناسیه، ولی دلیلش نا آشنا بودن با موزه ها نیست کلا از مکانهای تاریخی و آثار باستانی خوشم نمیاد
فاطمه سادات منافی
فاطمه سادات منافی
٩٥/٠٢/٢٩
٠
٠
خیلی هم خوب خیلی هم عااالی :)
m.hosseinzadeh
m.hosseinzadeh
٩٥/٠٢/٢٩
٠
٠
متشکرم
s_mostafa_b
s_mostafa_b
٩٥/٠٢/٢٩
٠
٠
موزه مشهد خیلی باحاله مخصوصا بخش آبزیانش، البته معترفم که به زور رفتم ولی باز معترفم که دوست دارم یه بار دیگه هم برم :)
هاچ
هاچ
٩٥/٠٢/٢٩
٠
٠
ببخشید "گاها" در خط اول واژه ی نادرستیه. :) و در مورد موزه باید بگم که فکر می کنم تعداد خاصی هستن که علاقه دارن بهش. چه کار باید کرد برای بالا بردن سطح علاقه ی ما؟
Mahdiyar_m.toosi
Mahdiyar_m.toosi
٩٥/٠٢/٣٠
٠
٠
من یک بار با پای خودم موزه آستان قدس رفتم که الان ازش هیچ خاطره ای ندارم! کلا فکر نکنم موزه رفتن خاطره بشه! مطلبتونم خیلی خوب بود.
marjan_mi
marjan_mi
٩٥/٠٢/٣٠
٠
٠
موزه دوس :)
سخی
سخی
٩٥/٠٢/٣٠
٠
٠
سلام. مطلب خوبی نوشتید. به مطالب من هم سر بزنید!
پربازدیدتریـــن ها
از صدا و سیمای میلی تا بی تفاوتی زنان

من به این سکوت معترضم!

٩٧/٠٢/٢٥
لبخندش... چشمانش...

عشق پشت چراغ قرمز

٩٧/٠٢/٢٦
شعری سروده خودم

تمام خانه‌ای که پریشان گشت

٩٧/٠٢/٢٥
تمامی متن‌های زیر شایعه هستند و قطعا واقعی نیستند! (خیابانی_طور!)

شایعات الشایدات!

٩٧/٠٢/٢٦
شعری سروده خودم

انقلاب سفید

٩٧/٠٢/٣٠
نامه ام را به دستش برسانید

راستی خدا...

٩٧/٠٢/٣١
به نام...

آب در کوزه و ما تشنه لبان

٩٧/٠٢/٢٧
راهنمای دستیابی به فیلم های خوب

چطور فیلم خوب ببینیم؟

٩٧/٠٢/٢٧
یاد تو را بسیار کنم

سه سخن رمضانه

٩٧/٠٢/٢٩
خودمان هم به خودمان رحم نمی کنیم

غصه ای که قصه شده است

٩٧/٠٢/٢٦
این بزرگترین آرزویم بود

سرعت ثانیه های زندگی

٩٧/٠٢/٢٥
شعری سروده خودم

خورشید هشتم

٩٧/٠٢/٣٠
گاهی دلتنگ می شوی

تنهایی آنقدرها هم بد نیست

٩٧/٠٢/٢٧
اقیانوس آرام

سال هاست…

٩٧/٠٢/٢٦
شعری سروده خودم

خیال بودنت

٩٧/٠٢/٣٠
انشای یک دانش آموز دبستانی درباره ازدواج

غلط کردی!

٩٧/٠٢/٣١
حکایت تلگرام و سروش

نامادری!

٩٧/٠٢/٣٠
این بیماری لاعلاج

یخچال گردی چیست؟

٩٧/٠٢/٣٠
لحظه ای را از دست ندهید

مسابقه بزرگ

٩٧/٠٢/٣١
شعری سروده خودم

بیا آقاجان

٩٧/٠٢/٣٠