وقتی «اوسنه» دارد فراموش می شود...
#ادبیات_عامیانه#خراسان#داستان

وقتی «اوسنه» دارد فراموش می شود...

نویسنده : mohamad_s

بیابان هی... بیابان طی... سنگ ملامت... ناخن جراهت... میزد و میامد... فرسنگ به فرسنگ... چو عاشقانه دلتنگ... هنوز خط نرفتد از بنا گوش... به مرگ عاشقون زلف سیا پوش...کوه صهلعت بر سر گردون... شد قافله سالار جنگ... کوهای پر پلنگ... دریای پر نهنگ... خرخر دستار...کر کر کرباس... تلخی تنباکو... شیرینی شکر... (صهلعت)

این چیزی هست که من شنیدم. ممکن است درست نباشد، من مفهومش را هم پیدا نکردم. ممکن است کلمه‌ی دیگری باشد تا به مرور زمان  تلفظ اینجور در آمده است.

دوستان عزیز ممکن است این بحر طویل را هیچ کس نشنیده باشد. جهت اطلاع باید عرض کنم این قطعه تا همین سی سال پیش وقتی بزرگترها توی شب نشینی برای فامیل داستان «اوسنه» می‌گفتند. توی داستانها از این شعر  استفاده می‌کردند. من منبع موثقی ازش پیدا نکردم و این سینه به سینه به من رسیده است. همچنین در خطه‌ی خراسان داستان «حسین‌کرد شبستری» با آن چیزی که در داستان نگارشی‌اش هست خیلی فرق دارد. علاوه بر آن داستان اسب سیاه ..گاو زرد ..گل به صنوبر جزو داستانهایی هستند که کم کم به فراموشی سپرده شده است.

ادبیات عامیانه ما خراسانی‌ها مملو بوده از داستانهای زیبا و پند آموز. برای مثال داستان گل به صنوبر یک داستان عاشقانه تخیلی هست که در آن نمودهای فداکاری... خیانت... استقامت در مشکلات گنجانده شده است.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
rahbar_f62
rahbar_f62
٩٥/٠٣/٢٧
٠
٠
متاسفانه خیلی از این قبیل قصه های شیرین داره فراموش میشه..و چقد اکلمات اول متن اهنگ خوبی داشتن و به دل مینشتند.موفق باشید
mohamad_s
mohamad_s
٩٥/٠٣/٢٨
٠
٠
بله متاسفانه ... ممنونم از توجه تون ....
f_maveddat
f_maveddat
٩٥/٠٣/٢٨
٠
٠
سلآم؛ راستم میگین...من با نوشتتون یاد یه آهنگ کردی به نام له یاره (مرثیه بهمن در اسارت گلنار) افتادم... که یک ترانه غمگینه و داستان غم انگیز تر که تو خراسان شمالی اتفاق افتاده رو یادآور میشه....موافقم ماها باید بیشتر به این چیزا بها بدیم.. مچکر از نگاه دغدغه مندتون....قلمتآن مستدآم (^_^)
mohamad_s
mohamad_s
٩٥/٠٣/٢٨
٠
٠
سلام .. باید سعی کنیم این مطالب رو بازنشر کنیم ...تا محکوم به فراموشی نشن
پربازدیدتریـــن ها
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

معشوق ماه روی من

٩٦/٠٤/٠٣
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
درد داشت

مادرم نفس نمی کشید

٩٦/٠٤/٠٣
ترانه ای سروده خودم

شونه به شونه اش که قدم می زنی

٩٦/٠٤/٠٣
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
تبلیغات
تبلیغات