وقتی «اوسنه» دارد فراموش می شود...
#ادبیات_عامیانه#خراسان#داستان

وقتی «اوسنه» دارد فراموش می شود...

نویسنده : mohamad_s

بیابان هی... بیابان طی... سنگ ملامت... ناخن جراهت... میزد و میامد... فرسنگ به فرسنگ... چو عاشقانه دلتنگ... هنوز خط نرفتد از بنا گوش... به مرگ عاشقون زلف سیا پوش...کوه صهلعت بر سر گردون... شد قافله سالار جنگ... کوهای پر پلنگ... دریای پر نهنگ... خرخر دستار...کر کر کرباس... تلخی تنباکو... شیرینی شکر... (صهلعت)

این چیزی هست که من شنیدم. ممکن است درست نباشد، من مفهومش را هم پیدا نکردم. ممکن است کلمه‌ی دیگری باشد تا به مرور زمان  تلفظ اینجور در آمده است.

دوستان عزیز ممکن است این بحر طویل را هیچ کس نشنیده باشد. جهت اطلاع باید عرض کنم این قطعه تا همین سی سال پیش وقتی بزرگترها توی شب نشینی برای فامیل داستان «اوسنه» می‌گفتند. توی داستانها از این شعر  استفاده می‌کردند. من منبع موثقی ازش پیدا نکردم و این سینه به سینه به من رسیده است. همچنین در خطه‌ی خراسان داستان «حسین‌کرد شبستری» با آن چیزی که در داستان نگارشی‌اش هست خیلی فرق دارد. علاوه بر آن داستان اسب سیاه ..گاو زرد ..گل به صنوبر جزو داستانهایی هستند که کم کم به فراموشی سپرده شده است.

ادبیات عامیانه ما خراسانی‌ها مملو بوده از داستانهای زیبا و پند آموز. برای مثال داستان گل به صنوبر یک داستان عاشقانه تخیلی هست که در آن نمودهای فداکاری... خیانت... استقامت در مشکلات گنجانده شده است.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
rahbar_f62
rahbar_f62
٩٥/٠٣/٢٧
٠
٠
متاسفانه خیلی از این قبیل قصه های شیرین داره فراموش میشه..و چقد اکلمات اول متن اهنگ خوبی داشتن و به دل مینشتند.موفق باشید
mohamad_s
mohamad_s
٩٥/٠٣/٢٨
٠
٠
بله متاسفانه ... ممنونم از توجه تون ....
f_maveddat
f_maveddat
٩٥/٠٣/٢٨
٠
٠
سلآم؛ راستم میگین...من با نوشتتون یاد یه آهنگ کردی به نام له یاره (مرثیه بهمن در اسارت گلنار) افتادم... که یک ترانه غمگینه و داستان غم انگیز تر که تو خراسان شمالی اتفاق افتاده رو یادآور میشه....موافقم ماها باید بیشتر به این چیزا بها بدیم.. مچکر از نگاه دغدغه مندتون....قلمتآن مستدآم (^_^)
mohamad_s
mohamad_s
٩٥/٠٣/٢٨
٠
٠
سلام .. باید سعی کنیم این مطالب رو بازنشر کنیم ...تا محکوم به فراموشی نشن
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
ته دلم خوشحال می شوم

سورپرایز شوندگی

٩٥/١٢/٠٥
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
تبلیغات
تبلیغات