اگه شهید نشی می میری!
شهادت هنر مردان خداست...

اگه شهید نشی می میری!

نویسنده : sajede_gh

سالها پیش تصور من از شهادت یک اتفاق ماورایی بود. تعریف من از "شهید" فردی بود فرازمینی که رسیدن افراد معمولی به مقامی شبیه آن تقریبا غیرقابل دسترس بود. کتابهای "نیمه پنهان ماه" را که خواندم به این نتیجه رسیدم که شهادت اتفاقی نیست. فهمیدم چیزی که شهادت را تضمین می‌کند، نوع زندگی و رفتار و کردار انسان در زمان حیات است.

مرگ هر انسانی در هر زمان و مکانی می تواند مساوی شهادت بشود به شرط اینکه دل کندن از دنیا را تمام و کمال بلد باشد. اصلا تفاوت شهادت و مرگ می تواند همین باشد که شهید با رضایت خودش می‌رود اما هنگام مرگ مجبوری از هر چه که دل بستی، دل بکنی. دیدگاه من اما نسبت به آدم هایی که آرزوی شهادت داشتند و دارند هم تصویر درستی نبود، چرا که گمان می‌بردم آنان مرگ را طلب می کنند و از فرصت حیات دست کشیده‌اند تا این که به این جمله برخوردم: "اگر شهید نشوی، می میری".

آن روز فهمیدم طلب شهادت آرزویی هوشمندانه برای زندگی سعادتمند و رسیدن به عاقبتی شیرین‌تر است. کسانی که طلب شهادت می‌کنند هم می‌خواهند به لطف و عنایت خدا توفیق زندگی درست را بیایند و هم با تبدیل مرگ به شهادت از انتقال به جهانی دیگر هم برای خود شیرینی وصل بسازند تا در جوار رحمت همیشگی حضرت حق آرام گیرند. طالبان واقعی شهادت نه تنها فرصت حیات را فراموش نکرده‌اند که به بهترین نحو از آن استفاده می‌کنند اما به آن دل نمی بندند. آری شهادت هنر مردان خداست...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
فاطمه سادات منافی
فاطمه سادات منافی
٩٥/٠٢/٣٠
٠
٠
.شهادت داستان ماندگاری آنانیست که دانستند دنیا جای ماندن نیست ...
sajede_gh
sajede_gh
٩٥/٠٣/٠١
٠
٠
عالی بود جمله تون :) ممنون از حضورتون
الهام خانم
الهام خانم
٩٥/٠٢/٣٠
٠
٠
بله شهادت هنر مردان خداست :)
sajede_gh
sajede_gh
٩٥/٠٣/٠١
٠
٠
^__^
علیرضا
علیرضا
٩٥/٠٢/٣٠
٠
٠
خوش به سعادت کسانی که با شهادت میرند...
sajede_gh
sajede_gh
٩٥/٠٣/٠١
٠
٠
واقعا خوش به سعادتشون
naeeme-chakeri
naeeme-chakeri
٩٥/٠٣/٠١
٠
٠
اگه شهید نشی،میمیری! چه جمله جالبی! شهدا همه سبک زندگیشون واقعا عالی بوده....از روابط خانوادگی و احساسی گرفته تا رابطه شون با ائمه و خدا....مرسی از مطلبتون
sajede_gh
sajede_gh
٩٥/٠٣/٠١
٠
٠
ممنون از نظرتون :) بله واقعا عالی بودن
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

همه جا صوت غریبانه آن آهنگی است

٩٦/٠٣/٢٨
حرف‌هایم را برای شما بگویم

روزمرگی های گارسون جوان

٩٦/٠٣/٢٧
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
در دنج ترین گوشه دل

شمعدانی کوچک من

٩٦/٠٣/٢٧
شهادت مبارکش باشد

چند می گیری عاشق بشی؟

٩٦/٠٣/٢٧
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
او اکنون کلاس چهارم است

پدربزرگ دوست داشتنی

٩٦/٠٣/٢٨
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
لطفا خانم ها با دقت بیشتری بخوانند

بازار کاری که خانم ها خرابش کردند

٩٦/٠٣/٢٨
جایگاه مقدس یک پدر

پدر ظالم

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
نمی خواهم برگردم

حجره بهشت

٩٦/٠٣/٢٧
پرسپولیس بزرگ تر از همه نام هاست

پرسپولیس کبیر

٩٦/٠٣/٢٩
تبلیغات
تبلیغات