اگه شهید نشی می میری!
شهادت هنر مردان خداست...

اگه شهید نشی می میری!

نویسنده : sajede_gh

سالها پیش تصور من از شهادت یک اتفاق ماورایی بود. تعریف من از "شهید" فردی بود فرازمینی که رسیدن افراد معمولی به مقامی شبیه آن تقریبا غیرقابل دسترس بود. کتابهای "نیمه پنهان ماه" را که خواندم به این نتیجه رسیدم که شهادت اتفاقی نیست. فهمیدم چیزی که شهادت را تضمین می‌کند، نوع زندگی و رفتار و کردار انسان در زمان حیات است.

مرگ هر انسانی در هر زمان و مکانی می تواند مساوی شهادت بشود به شرط اینکه دل کندن از دنیا را تمام و کمال بلد باشد. اصلا تفاوت شهادت و مرگ می تواند همین باشد که شهید با رضایت خودش می‌رود اما هنگام مرگ مجبوری از هر چه که دل بستی، دل بکنی. دیدگاه من اما نسبت به آدم هایی که آرزوی شهادت داشتند و دارند هم تصویر درستی نبود، چرا که گمان می‌بردم آنان مرگ را طلب می کنند و از فرصت حیات دست کشیده‌اند تا این که به این جمله برخوردم: "اگر شهید نشوی، می میری".

آن روز فهمیدم طلب شهادت آرزویی هوشمندانه برای زندگی سعادتمند و رسیدن به عاقبتی شیرین‌تر است. کسانی که طلب شهادت می‌کنند هم می‌خواهند به لطف و عنایت خدا توفیق زندگی درست را بیایند و هم با تبدیل مرگ به شهادت از انتقال به جهانی دیگر هم برای خود شیرینی وصل بسازند تا در جوار رحمت همیشگی حضرت حق آرام گیرند. طالبان واقعی شهادت نه تنها فرصت حیات را فراموش نکرده‌اند که به بهترین نحو از آن استفاده می‌کنند اما به آن دل نمی بندند. آری شهادت هنر مردان خداست...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
فاطمه سادات منافی
فاطمه سادات منافی
٩٥/٠٢/٣٠
٠
٠
.شهادت داستان ماندگاری آنانیست که دانستند دنیا جای ماندن نیست ...
sajede_gh
sajede_gh
٩٥/٠٣/٠١
٠
٠
عالی بود جمله تون :) ممنون از حضورتون
الهام خانم
الهام خانم
٩٥/٠٢/٣٠
٠
٠
بله شهادت هنر مردان خداست :)
sajede_gh
sajede_gh
٩٥/٠٣/٠١
٠
٠
^__^
علیرضا
علیرضا
٩٥/٠٢/٣٠
٠
٠
خوش به سعادت کسانی که با شهادت میرند...
sajede_gh
sajede_gh
٩٥/٠٣/٠١
٠
٠
واقعا خوش به سعادتشون
naeeme-chakeri
naeeme-chakeri
٩٥/٠٣/٠١
٠
٠
اگه شهید نشی،میمیری! چه جمله جالبی! شهدا همه سبک زندگیشون واقعا عالی بوده....از روابط خانوادگی و احساسی گرفته تا رابطه شون با ائمه و خدا....مرسی از مطلبتون
sajede_gh
sajede_gh
٩٥/٠٣/٠١
٠
٠
ممنون از نظرتون :) بله واقعا عالی بودن
پربازدیدتریـــن ها
شاید قهرمان این فصل شویم

ظهور استقلال آرمانی

٩٥/١١/٢٨
گاهی از پنجره بیرون را نگاه کن

به دنیا آمدیم تا به هم کمک کنیم

٩٥/١١/٢٧
ترامپ هستند، 70 ساله از حزب باد!

وقتی از ترامپ حرف می زنیم، دقیقا از چه حرف می زنیم؟

٩٥/١١/٢٨
حالا نوبت من بود

نامه ای به خدا

٩٥/١١/٢٧
طنزیات

مصاحبه خبرگزاری مهر با آبراهام لینکلن!

٩٥/١١/٢٨
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت دوم

٩٥/١١/٢٧
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
نقد و بررسی فیلم فصل نرگس

وعده ما قبرستان!

٩٥/١١/٢٨
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
من متخصص هستم!

راه اشتباهی

٩٥/١١/٢٧
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
تبلیغات
تبلیغات