تسویه از جهنم...
دلنوشت

تسویه از جهنم...

نویسنده : i_banu69

می‌دانی؟ همه این‌ها تمام می‌شود.

بالاخره آن روز می‌رسد که پنج نسخه از پایان نامه‌ات را همراه با لوح فشرده‌اش تحویل می‌دهی به امور پژوهشی و در حالی که مدرک «کارشناسی ارشد!» و بقیه مدارک ثبت نامی‌ات را توی یک پاکت ریخته‌ای برای آخرین بار یک نگاه نفرت بار به دانشگاه می‌اندازی و سوار سرویس‌های بی‌نهایت فرسوده و متعفن دانشگاه می‌شوی و همان‌جا شماره همه همکلاسی‌های ارشدت را حذف می‌کنی و می‌گویی لعنت به همه‌شان! آدم‌های خود ملا پندار!

و خیلی دلت می‌خواهد به دانشگاه ارشد یا همان ساختمان‌های وسط بیابان تف بیندازی و به خاطر نت ضعیف و سلف کثیف و قوانین متحجرانه و بی‌خردانه‌اش آن‌جا را خراب کنی و از برای همیشه از دانشگاهی بروی که جای «تو» همیشه در آن خالی بود.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
rahbar_f62
rahbar_f62
٩٥/٠٣/١٩
٠
٠
سلام.در دو خط اخر اونجا که میگه«و از برای همیشه از دانشگاه بروی»اون از اون اضافی هستش یا عمدی؟ من محیط دانشگاه رو تجربه نکردم اما خیلی ها رو دیدم و از خیلی ها شنیدم که با دوری از این محیط دچار غصه شدن..البته دلیل های شادی و غصه مسلما فرق داره:))موفق باشید
اشکمهر آتشروان
اشکمهر آتشروان
٩٥/٠٣/١٩
٠
٠
وقتی منم از خدمت فررار کردم همین حسو داشتم
z_amini
z_amini
٩٥/٠٣/١٩
٠
٠
معلومە خیلی به اعصابتون فشار اومده :)
اکرم انتصاری
اکرم انتصاری
٩٥/٠٣/١٩
٠
٠
عجب !
i_banu69
i_banu69
٩٥/٠٣/٢٠
٠
٠
خانم انتصاری عزیز به گمونم شما فقط از نوشته های تعجب می کنید چون اکثرا در نظراتتون می نویسید عجب! ممنونم از خوندن این مطلب..ک
s_mostafa_b
s_mostafa_b
٩٥/٠٣/١٩
٠
٠
«!» برای کارشناسی ارشد خودش چارتا مقاله است! نبود حتی یه نکته خوب؟! :)
مرتضی
مرتضی
٩٥/٠٣/١٩
٠
٠
آخ آخ آخ آخ بند آخرش منو گرفت
marjan_mi
marjan_mi
٩٥/٠٣/١٩
٠
٠
:)
sahari_m
sahari_m
٩٥/٠٣/٢٠
٠
٠
خب منم دانشگاه نرففتم ولی مشابه این حس رو داشتم ..وقتی هنرستان فنی رو ترک میکردم ..وقتی دبیرستان تموم شد ..وقتی از قسمت اموزشی قلعه مرغی اومدم توی یگان پاسداری ش ..وقتی خدمت تموم شد ...و همه اینها بهم میگفت که یه دوره از زندگی تموم شد و یه روز با حسرت ازش یاد خواهی کرد .....بعضی دردها بعد گذشت زمان درد محسوب نمیشن ...یاداوری درد ن ..چندش اور .. حس تون رو خوب بیان کردید
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
ته دلم خوشحال می شوم

سورپرایز شوندگی

٩٥/١٢/٠٥
حس تلخ تنهایی

گاه می توان خوب نبود

٩٥/١٢/٠٦
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
می روم شهر را بی خاطره قدم بزنم

دختری قید موهای خود را زد

٩٥/١٢/٠٧
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
شعری سروده خودم

تهدید نکن

٩٥/١٢/٠٤
تبلیغات
تبلیغات