سیاه نمایی
با گوش دادن که آب نمی‌شوی؟

سیاه نمایی

نویسنده : hamid_kh

اولین گریه پس از تو... شب بود؛ شاید هم چشمان من سیاه بازی می کردند! وقتی نمی‌خواستم بفهمم لبخند‌های پیچیده ات را در آغوش گرفته‌‌ای؛ و چون ریشه های درختان خانه‌ات

- با خود –

به زیر خروارها خاک بردی...

***

گریه نبود، مثل پیاز خرد کردن های متوالی - بدون هیچ حسی - اشک ؟ نه ... سیلاب 

از گوشه بوسه گاهت آمد و شد می‌کرد!

***

هیچ حسی! نه اینکه دوستت نداشتم و نه اینکه - حتی از دور –  تو را پرستش نمی کردم،

نه ... فقط ... نه ...

نمی خواستم بفهمم ! و هنوز هم نمی‌خواهم...

***

یک بار پرسید، چگونه شاعر شدی؟ و من بدون لحظه‌ای درنگ

پاسخ ندادم ... چه چشمانی داشت!

***

می گفت : " آخرش با نگاهت مرا آب می کنی !"

آب شد ...

رفت زیر زمین !

***

برگرد

به ژان پل سارتر که بیشتر از من عاشقش بودی قسمت می‌دهم، و به حسادت های بچگانه‌ام

برگرد

قول می‌دهم دیگر نگاهت نکنم!

با گوش دادن که آب نمی‌شوی؟

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
مهدی معتمدی
مهدی معتمدی
٩٥/٠٢/٢١
٠
٠
خیلی قشنگ و پرمعنا و زیبا بود. ایول
hamid_kh
hamid_kh
٩٥/٠٢/٢٢
٠
٠
قربون شما :)) لطف شماست دیگه ...
شهریار_هزارنفر
شهریار_هزارنفر
٩٥/٠٢/٢١
٠
٠
سلام...قشنگ بود...آخی پس گناه داشته...خخخخ...این تیکه قشنگ تربود.. می گفت : " آخرش با نگاهت مرا آب می کنی !" آب شد ... رفت زیر زمین !
hamid_kh
hamid_kh
٩٥/٠٢/٢٢
٠
٠
چو کار رفته ؟؟؟ کی گناه داشته ؟؟؟ ... آره خودم خیلی دوست دارم اون تیکه رو :))
علیرضا
علیرضا
٩٥/٠٢/٢٢
٠
٠
سبک از خودت ساطع کردی حمید؟! همچین به دلم ننشست
hamid_kh
hamid_kh
٩٥/٠٢/٢٢
٠
٠
شعر سپید بود علیرضا ولی نمیدونم چرا این همه خط ها طولانی شده !!!! چیزی که من فرستادم خط های خیلی کوتاهی داشت !!!
مجتبی خطیب آستانه
مجتبی خطیب آستانه
٩٥/٠٢/٢٢
٠
٠
سبک خیلی خیلی خوبی بود
hamid_kh
hamid_kh
٩٥/٠٢/٢٢
٠
٠
مرسی مجتبی جان نوش جونت :))
شهریار.هزارنفر
شهریار.هزارنفر
٩٥/٠٢/٢٢
٠
٠
فردتخیلی والهه ذهن گناه داشته دیگه.....
hamid_kh
hamid_kh
٩٥/٠٢/٢٤
٠
٠
:|
غزاله خانوم
غزاله خانوم
٩٥/٠٢/٢٣
٠
٠
اخخخخ چه غم انگیز و اشک اور:(
hamid_kh
hamid_kh
٩٥/٠٢/٢٤
٠
٠
:(( مرسی از وقتی که گذاشتین :))
پربازدیدتریـــن ها
دیوان خنده های تو

بفهم

٩٦/٠٥/٢١
شعری سروده خودم

یک مرد به جا مانده ای از عاشورا

٩٦/٠٥/٢٢
کاش کسی شاملو و فروغ را صدا بزند

در نبودنت

٩٦/٠٥/٢٢
شیرینی اش را نفهمیدم

اولین حقوق کاری

٩٦/٠٥/٢٢
شعری سروده خودم

می نویسم از تو

٩٦/٠٥/٢٢
ماجرای اولین باری که به استخر رفتم

توافق ذهنی مشترک بچه های جنوب شهر / قسمت اول

٩٦/٠٥/٢٥
این روزها همه چیز به تو مربوط است

نامه هایی به همسرم / نامه چهارم

٩٦/٠٥/٢٣
یکی باید بیاید

ویرانه دل ماست

٩٦/٠٥/٢٤
به کی جز خدا پناه می بری؟

جهل چه آهسته می آید

٩٦/٠٥/٢٦
تو مکمل منی

بوسه های نگفته

٩٦/٠٥/٢٣
مردم این چیزها را باور نمی کنند!

موی سفید

٩٦/٠٥/٢١
مثل دختر انار

آرايش غليظ

٩٦/٠٥/٢٦
عمریست برایت می نویسم

گمنام خاص

٩٦/٠٥/٢٣
شعری سروده خودم

چقدر حرف زدم!

٩٦/٠٥/٢٦
از آرزوهای خوب

کمی وقت شناسی

٩٦/٠٥/٢١
شعری سروده خودم

معنی فاصله این نیست که از آنِ همیم

٩٦/٠٥/٢٤
تو دلت چه می خواهد؟

تاوان دلتنگی

٩٦/٠٥/٢٤
شعری سروده خودم

موج خروشان قلم

٩٦/٠٥/٢١
حس خوب شعر

شاعرانه ها

٩٦/٠٥/٢٥
ذهن من پر شده است از دیگران

خودم چی پس؟

٩٦/٠٥/٢٣
تبلیغات