شوی بد اخلاقی در آزادی
بازیگر نقش اول: سید مهدی رحمتی

شوی بد اخلاقی در آزادی

نویسنده : وبگردی

اتفاقات رخ داده در بازی استقلال و تراکتورسازی فارغ از نتیجه کسب شده، نشان داد باشگاه‌های ورزشی ایران هنوز فرسنگ‌ها تا معیارهای حرفه‌ای فاصله دارند.

درگیری‌های رخ داده بین دروازه‌بان استقلال و سرمربی تراکتورسازی در بازی روز گذشته تلخ‌ترین اتفاق هفته اخیر فوتبال ایران را رقم زد؛‌ جایی که مهدی رحمتی، شاگرد روزهای قبل امیر قلعه‌نویی اختلاف‌های بیرون از زمین را به داخل زمین کشاند و صحنه‌های ناخوشایندی را در طول بازی موجب شد.

این صحنه‌ها ضعف شدید فرهنگی ورزش ایران را بار دیگر یادآوری کرد و نشان داد ورزش ایران هنوز فاصله بعیدی با معیارهای حرفه‌ای و اخلاقی دارد و همچنان پیشوند "فرهنگی- ورزشی" نچسب‌ترین برچسبی است که باشگاه‌ها تلاش دارند به اسم‌شان بچسبانند. این رفتارهای غیرحرفه‌ای از سوی بازیکنی بروز پیدا کرد که امسال تلاش زیادی انجام داد تا چهره جدیدی از خود به نمایش بگذارد و تا حدود زیادی هم موفق شد اما اشتباه‌های غیرفنی رحمتی در طول بازی با تراکتورسازی، اشتباه‌های فنی او را هم در پی داشت و سرانجام یک فصل خوب برای رحمتی، او در مهمترین نقطه از فصل به نقطه ضعف آبی‌های تهران تبدیل شد.

البته در این وضعیت بلبشوی فرهنگی ورزش ایران(نمونه چنین اتفاقاتی را در لیگ بسکتبال و والیبال هم سراغ داریم) مهدی رحمتی تنها نیست. در همین لیگ پانزدهم می‌شود مثال‌های زیادی را دید که بازیکن احترام مربی سابقش را نگاه نمی‌دارد و همین بداخلاقی به سکوها هم می‌کشد و نتیجه‌اش می‌شود فحاشی و توهین تماشاگران به سرمربی حریف.

در این شرایط نباید ادعای فرهنگی بودن داشته باشیم و تنها کار فرهنگی‌مان بشود برگزاری مراسم‌های نوحه خوانی و مولودی‌خوانی در روزهای شهادت و میلاد. اگر فدراسیون فوتبال و باشگاه‌ها بودجه چند میلیونی برای کارهای فرهنگی دارند که دارند، باید فکری به حال و روز وضعیت فرهنگی بازیکنان و تیم‌هایشان کنند تا یکی به خاطر تیپ عجیبش محروم نشود و دیگری هم به خاطر رفتارهای ناشایستش فضای ورزشگاه را ملتهب نکند و به تیمش در مهمترین بازی فصل چنان ضربه‌ای نزند که همه روزهای خوب گذشته در آنی پَرپَر شود.

منبع: الف

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
علیرضا
علیرضا
٩٥/٠٢/٢٢
٠
٠
خیلی داغون بود صحنه های این بازی! هی به هم بد و بیراه میگفتن مربی و بازیکن و تماشاگر! تاسف ناک بود به شدت
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

همه جا صوت غریبانه آن آهنگی است

٩٦/٠٣/٢٨
حرف‌هایم را برای شما بگویم

روزمرگی های گارسون جوان

٩٦/٠٣/٢٧
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
در دنج ترین گوشه دل

شمعدانی کوچک من

٩٦/٠٣/٢٧
شهادت مبارکش باشد

چند می گیری عاشق بشی؟

٩٦/٠٣/٢٧
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
او اکنون کلاس چهارم است

پدربزرگ دوست داشتنی

٩٦/٠٣/٢٨
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
لطفا خانم ها با دقت بیشتری بخوانند

بازار کاری که خانم ها خرابش کردند

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
جایگاه مقدس یک پدر

پدر ظالم

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
نمی خواهم برگردم

حجره بهشت

٩٦/٠٣/٢٧
پرسپولیس بزرگ تر از همه نام هاست

پرسپولیس کبیر

٩٦/٠٣/٢٩
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
تبلیغات
تبلیغات