هیاهویت کجا می‌برد لحظه‌هایم را؟
دلنوشت

هیاهویت کجا می‌برد لحظه‌هایم را؟

نویسنده : G_Gorgani

هیاهویِ بی‌صدایِ این اعداد مرا در کدام نقطه عمیق و واژه دقیقی غرق خواهد کرد. کدام واژه دقیقی توانایی توصیف و یارای توضیح را دارد. در این هیاهویِ گذشت‌های بی‌بازگشتِ آن چرخش‌هایِ مکررِ بی تکرار، لحظه‌هایم به کدام سو می‌گریزند و درگیرِ کدام غبار می‌شوند. این هیاهویِ اعداد مرا به کجا می‌برد، شور و نشاط امروزم را از روی نمایاندن کدام تجربه و غبارِ کدام خستگی می‌گیرد. منِ این دیروزهایم را به کدام منی در فرداهایم مبدل می‌کند. کجا می‌برد. همه چیزِ این دیروزها را کجا می‌برد. آن پهنایِ دوست داشتنیه صورت‌هایِ امروز مرا به چه صورتی مبدل می‌کند. آن‌ها را که سال‌ها بعد در پهنای نورانیتِ همان خورشید، به سادگی از کنارشان عبور و از کنارم عبور می‌کنند. غرق در کدام خاطره شده‌ام که این قلم این چنین سخت می‌رود تا بی‌کرانه توصیف آن واژه مبهم زمان.

مرا چگونه بر مرکب خود سوار کرده‌ای که اینچنین غرق در هیاهوی اعداد و گذر پر شتابِ آن عقربه‌ی ملول و عجول و آن تقویم دیواریِ خموش و پرفریب شده‌ام. چگونه مرا مغروق فریب‌هایت کرده‌ای که دیروزهایم را از هیاهویت طلب می‌کنم. غبارت چگونه همه چیز را می‌برد که در بی‌کرانه‌ی پایان، آن همه چیز را می‌توان در دو واژه ساده خلاصه کرد: یادش بخیر !

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
adeleh
adeleh
٩٥/٠٢/١٦
٠
٠
خیلی قشنگ بود!ممنون ک ب یادم اوردی ک قرار نیس تا ابدیت زندگیم یکنواخت باشه ....غبار خستگی میشینه روی شورونشاطه الانم....! از گذز زمان متنفرم دوس دارم توهمین لحظه هام باقی بمونم... دوس ندارم روزایی رو تصور کنم ک دیگ عزیزترینام کنارم نیستن...از تصور این لحظه ها متنفرررررررررررررررم!از گفتن یادش بخیرررررررر متنفرررررررررررم!
G_Gorgani
G_Gorgani
٩٥/٠٢/١٦
٠
٠
ممنون از نظرت عزیزم..شور و نشاط الانتو میگیره اما بهت تجربه هاییم میده روزای جدیدو میده آدمای جدید...هدفم نگاهی بدبینانه نبود اما واقعا زمان چیز عجیبیست...باشد که آنقدر درگیر هیاهویِ گذر اعدادتکراری نشیم که گذشتشو فراموش کنیم...
N.S
N.S
٩٥/٠٢/١٨
٠
٠
واقعاً فوق العاده و زيبا بود... يه تلنگر بزرگ بود و يه يادآوري مهم.
G_Gorgani
G_Gorgani
٩٥/٠٢/٢٢
٠
٠
ممنون ازلطفت:) آره..یه یادآوری مهم و شایدم گاهی افسوس بار... کاش این هیاهویِ اعداد ،برامون بی صدا نباشه که افسوس بار هم نشه...
پربازدیدتریـــن ها
مسابقات ورزشی همبستگی کشورهای اسلامی در باکو

خواهرم؛ حجابت رو رعایت نکن

٩٦/٠٣/٠٢
شعری سروده خودم

چشمان سیاه تو

٩٦/٠٣/٠٣
پسری با موهای قرمز

Home - خانه

٩٦/٠٣/٠٢
بخوانید درد و رنج

می نویسم امتحان...

٩٦/٠٣/٠٢
زنانی که نمی دانند زن هستند

زنان علیه ورزشگاه!

٩٦/٠٣/٠٣
«دوستت دارم»های زندگی

بعضی از آدم ها...

٩٦/٠٣/٠١
استاد بافندگی زندگی!

دختر کنار دستی من

٩٦/٠٣/٠٤
قرارمان فردا شب...

پشت سکوت تب دار ماه

٩٦/٠٣/٠٦
برای شاد بودن، منتظر هیچ مردی نباش

نامه ای به دخترم

٩٦/٠٣/٠٤
یاد روزهای قبل از عاشق شدن

پسر آن دیگری

٩٦/٠٣/٠١
او برایم همه بود

این من خودخواه

٩٦/٠٣/٠٢
شعری سروده خودم

عاصی شده ام

٩٦/٠٣/٠٣
شعری سروده خودم

بانوی پهلوی

٩٦/٠٣/٠٦
جایی برای آدم های تازه

نترس و بگذار بروند

٩٦/٠٣/٠١
رسالت انسان

پرندگی

٩٦/٠٣/٠٤
بی هیچ تفسیری

رمضان یعنی رمضان!

٩٦/٠٣/٠٦
نوشته های خود خود من

به اسم صادق هدایت!

٩٦/٠٣/٠٦
دنبال تو می گردم

امیدوارترین عاشق این حوالی

٩٦/٠٣/٠٤
باران در ظهر آفتابی

بمان کنارم

٩٦/٠٣/٠٣
آن ها سالم اند یا ما؟

خودمان باشیم

٩٦/٠٣/٠٧
تبلیغات
تبلیغات