داستان ترسناک زندگی من
#ترسو #داستان_واقعی

داستان ترسناک زندگی من

نویسنده : صدیقه حسینی

برای ترساندن من لازم نیست زیاد خودتان را به زحمت بیاندازید. به خصوص این روزها که بدنم ترسوتر از همیشه شده! حالا با هر صدایی که می‌شنوم خودم را عقب می‌کشم. گاهی می‌لرزم، گاهی جسمی نامرئی را با دست‌هایم هل می‌دهم تا چیزی را که نمی‌دانم چیست و فقط صدایش به من رسیده از خودم دور کنم. مثلا همین هفته‌ی پیش که در سکوت کتابخانه نشسته بودم، یک دفعه کتابی از روی میز افتاد و من از ترس به هوا پریدم. یا اصلا چرا راه دور برویم. همین امروز که فکر کردم یک جانور را زیر پا له کرده‌ام، تا می‌توانستم جیغ کشیدم و دویدم اما بعد دوستم که از پشت سر می‌آمد صدایم کرد و با خنده گفت که آن فقط یک تکه چوب خشک بوده.

مسخره است اما گاهی این ترس‌ها دیرتر از حد نرمال اتفاق می‌افتد. مثلا صدایی را می‌شنوم و بعد بدنم یک دقیقه بعد با تاخیر واکنش نشان می‌دهد. مثل وقتی برای کسی لطیفه‌ای تعریف کنی و او همان طور بر و بر نگاهت کند و یک ساعت بعد تازه بخواهد بزند زیر خنده؛ ماجرا همین قدر مسخره است.

و این‌که شما اگر ده هزار بار پشت در بایستید تا وقتی من می‌آیم یک دفعه جلویم ظاهر شوید و شکلک دربیاورید برای دفعه ده هزار و یکم هم می‌توانید درست به اندازه دفعه اول من را بترسانید. من بازنده همیشه این بازی‌ام! چون هیچ وقت ذهنم به دیدن شما پشت آن در عادت نمی‌کند و هر بار به خودم می‌گویم که امروز دیگر نیست! خسته شده رفته پی‌کارش... و بعد توی همین فکرها هستم که شما یک مرتبه می‌پرید و غافلگیرم می‌کنید. البته این فقط یک فرضیه است و من هنوز نتوانسته‌ام کسی را پیدا کنم که حاضر باشد وقت و انرژی بگذارد و ده هزار بار این آزمایش را روی من تکرار کند .

اما به هرحال شواهد نشان می‌دهد که اگر روزی قرار باشد ترسوترین دختر دنیا را انتخاب کنند به احتمال نود و نه ممیز نُه نُه نُه نُه نُه نُه .... درصد! آن دختر من هستم که با ترس و لرز از سکوی اول بالا می‌روم و بعد در حالی که با کمال آرامش منتظرم مدالم را بیاورند یک دفعه صدای سرود ملی بلند می‌شود و من هزارمتر از جا می‌پرم و به عبارتی قلبم می‌آید توی دهانم !

و جالب است بدانید این ترسناک‌ترین داستان زندگی من است!

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
m.javadi
m.javadi
٩٥/٠٢/١٩
١
٠
چه جالب تازگیها این موضوع دقیقا مشکل من هم هست فکر میکنم احتمالا از کمبود ویتامینی چیزی باشه به حدی آزار دهنده است و خنده دار در عین حال هم خودمو دلداری میدم و هم باید به اطرافیانم بگم که مثلا از سایه خودم بخاطر سرعتش ترسیدم :| الان خوشحالم که تنها نیستم احتمالا ما بی شماریم خخخخ
صدیقه حسینی
صدیقه حسینی
٩٥/٠٢/٢٠
٠
٠
کمبود ویتامین ؟!بعید نیست...بهش فکر نکرده بودم ! ولی فعلا داریم میسوزیم و مسازیم دیگه
علیرضا
علیرضا
٩٥/٠٢/١٩
٠
٠
انصافا سخته آدم تا این حد خوف داشته باشه از اطرافش. خدا بهتون صبر و آنتی ترس مناسب رو عطا کنه :)
صدیقه حسینی
صدیقه حسینی
٩٥/٠٢/٢٠
٠
٠
حالا من فقط از این ترس های الکی نوشتم و دیگه حرفی از فوبیاهای عجیب غریبم نزدم آنتی ترسم دیگه زندگی رو خیلی بی نمک می کنه
مریم سادات
مریم سادات
٩٥/٠٢/٢٠
٠
٠
آخ گفتین: /منم عین شمام: )
صدیقه حسینی
صدیقه حسینی
٩٥/٠٢/٢٠
٠
٠
آخ که عین من بودن توی این یک مورد چقدر بده
لیلی رضایی
لیلی رضایی
٩٥/٠٢/٢٠
٠
٠
من شیفته ترس و وحشت سه خط اخرم..خیلی باحاله:-) ن
لیلی رضایی
لیلی رضایی
٩٥/٠٢/٢٠
٠
٠
ترس یعنی تخیل غلو شده بی رحمی روزگار
صدیقه حسینی
صدیقه حسینی
٩٥/٠٢/٢٠
٠
٠
آفرین یه بخشی از این ترس به خاطر تصور و تخیل زیاد ماست ... هیچ اتفاقی نمی افته اما ما کلی تخیل می کنیم و میترسیم
صحاری
صحاری
٩٥/٠٣/٠٨
٠
٠
هر چیزی با تمرین درست میشه ..شاید دیر نتیجه بده اما بی نتیجه نیست ..تمرین کنید که نترسید ..تمرین کنید در برابر مسائل انی واکنش سریع نشون ندید ...ادم با تمرین کارهای سخت تر از این رو هم انجام میده .. قشنگ عمق مطلب رسونده بودید
پربازدیدتریـــن ها
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
شعری سروده خودم

معشوق ماه روی من

٩٦/٠٤/٠٣
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
ترانه ای سروده خودم

شونه به شونه اش که قدم می زنی

٩٦/٠٤/٠٣
درد داشت

مادرم نفس نمی کشید

٩٦/٠٤/٠٣
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
تبلیغات
تبلیغات