یک حبه قند
دایی، مرگ و دیگر هیچ

یک حبه قند

نویسنده : E_Tavana

دایی مرده بود و ما ترسیده بودیم و به هم نزدیک‌تر شدیم. کسی چیزی به زبان نمی‌آورد. اما چشم‌ها دریده شده بود. انگار هر کس فرشته‌ی مرگ خود را از نزدیک دیده بود، از خیلی نزدیک. هر روز بیشتر کنار هم می‌ماندیم تا داغ دیده‌ها تنها نمانند تا زودتر فراموش کنند. اما ما فقط مورچه‌هایی بودیم که دور یک حبه قند جمع شده بودیم. می‌ترسیدیم از هم فاصله بگیریم، کسی قندمان را بدزدد یا پای بزرگی از راه برسد و لگدمان کند! اگر در یکی از آن لحظاتی که زیر لب برای دایی دعا می خواندیم یا حلوا می پختیم یا از بچه‌هایش دلجویی می کردیم، مرگ به سراغ مان می‌آمد، سپر می ساختیم از عزیزان‌مان.

ما ترسیده بویم اما نمی‌دانستیم. شاید چون همه شکل هم شده بودیم و هیچ چیز غیر عادی به نظر نمی‌رسید. شاید هم می‌دانستیم اما خجالت می کشیدیم؛ از خودمان، از همسایه ها، از دایی که هر شب به خواب یکی‌مان می‌آمد. بعد دایی کم کم تبدیل شد به یک سنگ قبر سفید که از راه دور هم فاتحه به روحش می‌رسید. ما هم کم کم شبیه آدم‌های قبل شدیم و منتظر ماندیم تا مرگ، دوباره ما را به هم نزدیک‌تر کند.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
علیرضا
علیرضا
٩٥/٠١/٢٨
٠
٠
قدر هم رو نمیدونیم! یک حقیقتی این که تا وقتی یک اتفاقی نیفته متوجهش نمیشیم و البته بعد چند وقت یادمون میره باز. دقیقا همین ماجرایی که گفتید... | فقط به نظرم مورچه ها برای تشبیه کردن به رفتار ما مناسب نباشند. چون اونا همچین رفتارهایی ندارند معمولا چون همه کارهایی که میکنند واسه همه نه فقط واسه خودشون :)
E_Tavana
E_Tavana
٩٥/٠١/٢٩
٠
٠
بیشتر معنای استعاری یک حبه قند، مد نظرم بود و این که از سر گذروندن تجربه تلخی مثل مرگ یکی از نزدیکان، باعث میشه شیرینی زندگی بچسبیم. نه این که لزوما این دوز هم جمع شدن به معنی درک وجود دیگران باشه. بلکه همون طور که گفتم بیشتر از سر ترسه.
f_behzadfar
f_behzadfar
٩٥/٠١/٢٨
٠
٠
چه غمگین بود:( چه دردناک وقتی همدیگر رو فراموش میکنیم چه قبل مرگ چه بعدش چه دردناک که تا کسی از بینمون نره به هم نزدیک نمیشیم چه بده تا کسی از عزیزان نمیره فرشته مرگ و حس نمیکنیم ولی با این وجود بازم فراموشی...
E_Tavana
E_Tavana
٩٥/٠١/٢٩
٠
٠
فراموشی...
حسین مداحی
حسین مداحی
٩٥/٠١/٢٨
٠
٠
افسوس! ما آدما روز به روز داریم از هم دورتر میشیم.
E_Tavana
E_Tavana
٩٥/٠١/٢٩
٠
٠
دور تر میشیم و نزدیک تر، دورتر میشیم و نزدیک تر... شبیه سرگیجه اس!
rahbar_f62
rahbar_f62
٩٥/٠١/٢٨
٠
٠
کاش این تلنگر ها باعث بشه قدر همو بدونیم و دور هم باشیم تا زمانی که زنده هستیم و شیرینی این با هم بودن را با لبخند بچشیم نه وحشت
E_Tavana
E_Tavana
٩٥/٠١/٢٩
٠
٠
نظر شما چیزی که توی ذهن منه، نزدیک تره:) درک شیرینی همراه با وحشت، در واقع بهترین برداشته
پربازدیدتریـــن ها
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
مزاج خود را اماده کنید!

این یک نوشته تند است

٩٥/١٠/٢٦
فاز سیگار

سیگارت بهمن / قسمت اول

٩٥/١٠/٣٠
همین نیرومند بودن را

من زن بودنم را دوست دارم

٩٥/١٠/٣٠
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
خیالبافی های عاشقانه

آغوش بی مثالت در ذهن من نشسته

٩٥/١٠/٢٧
گاهی هوس می کنند بروند

همه چیز جدی می شود

٩٥/١٠/٣٠
ای کاش هر روز، روز آخر بود

روز آخر

٩٥/١٠/٢٦
آسمانی شدند

به مناسبت شهادت شیرمردان

٩٥/١١/٠٢
شعری سروده خودم

همچون «پلاسکو» میانِ دودها

٩٥/١١/٠٢
با همان لبخند همیشگی

عقب‌ تر بایست!

٩٥/١٠/٢٦
حال همه ما خوب است!

از شبکه های مجازی تا دانشگاه های مجازی

٩٥/١٠/٢٩
داستان کوتاه

رز آبی

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

او می آید

٩٥/١٠/٢٧
آری به روی کاغذهای سفید ذغال کاری شده.

نه به تلگرام!

٩٥/١٠/٣٠
لعنت به این زنگ دلهره آور

لعنت به اين تكرار

٩٥/١٠/٢٨
دست خالی و مشکلات مالی

فقر فرهنگی در سینمای آبغوره گیر

٩٥/١٠/٢٧
این داستان واقعی است

پاداش یک مرد پولدار

٩٥/١٠/٢٧
پنجره ی آسمان را می گشایم

آسمان شکستنی نیست

٩٥/١٠/٢٩
فراموش شان نکنیم

سوختن یا سوزاندن!؟

٩٥/١١/٠٢
تبلیغات
تبلیغات