سکه‌‌ی انتخاب
یادداشت

سکه‌‌ی انتخاب

نویسنده : سایت جیم

محمود اشرف زارعی

هر واژه به سکه‌ای می‌ماند که دو رو دارد. و معمولا اینطور است که یک روی آن راهی باز می‌کند به سمتِ روشنایی و روی دیگرش یکراست می‌رود به قعرِ ظلمت. با این وصف زنگ خطری به صدا در می‌آید که وادارمان می‌کند خودمان را به بینشی عمیق مسلح کنیم و عجولانه به هیچ واژه‌ای دل نبندیم. برای مثال همین واژه آشنای انتخاب. که یک جور فعل محسوب می‌شود و در لغتنامه‌ها برابر با برگزیدن است. وقتی پای این واژه به میان می‌آید یعنی گزینه‌هایی_حالا هرچه که می‌خواهند باشند_فرد را احاطه کرده‌اند و او چاره‌ای جز انجامِ فعلِ انتخاب ندارد.

همه می‌دانیم آگاهی و روشنایی، ذهنِ بشر را از بن بست بیرون می‌آورد و به حرکت وامیدارد اما از طرفی هم پس از این‌که فرد را تا حدودی به عمقِ هستی نزدیک کرد او را دچارِ تشویش و حرمانی بی‌پایان می‌کند. به عبارت دیگر دانستن، شروعِ یک عذاب است. عذابی که در نقطه مقابلش یعنی جهل به آسودگی بدل می‌شود. و از آن‌جا که انسان به طور غریزی به سمتِ راحتی و آسودگی میل دارد بنابراین معمولا راهی را انتخاب می‌کند که به عذاب ختم نمی‌شود. و سرانجامش آسودگی خیال در جوارِ جهل است. انتخابِ راهی که به آگاهی پشت می‌کند، در واقع دنبالِ سمتِ تاریک این واژه رفتن است. بشر در زندگی به صورت مدام در معرضِ انتخاب کردن قرار دارد. انتخاب‌هایی که هر کدام فصل تازه‌ای در زندگی او باز می‌کنند. اما گاهی هم لازم است به هر طریقِ ممکن خود را از میان جمعیتِ گزینه‌های موجود بیرون بکشد و از انتخابی که اجبارِ شرایط به او تحمیل می‌کند خودداری کند. تا مگر به این وسیله گزینه‌های دیگری در اطرافِ او رخ بنمایند. روی روشنِ واژه انتخاب در واقع در همراهیِ آن با آگاهی نمایان می‌شود. و این یعنی فرد باید پیش از هر انتخابی در زندگی‌اش، ابتدا آگاهی را با تمامِ عذاب‌هایش برگزیده باشد تا شاید تضمینی باشد برای انتخاب‌های بعدی‌اش.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
A_ReBeL_H
A_ReBeL_H
٩٥/٠١/١٠
٠
٠
اینجا شما فقط یه چیزی رو بیان کردی و فکر نکنم بیان صرف یه موضوع رو بشه یادداشت نام گذاری کرد :/
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨