زبان رود / شعر
شعر

زبان رود / شعر

نویسنده : سایت جیم

منصوره سادات علی پرست

نگاه کردم و مثل همیشه زود نگفتی

که «این فرار مداوم تو را چه سود ؟» نگفتی

سؤال کردم و سنگین، عمیق و پیچیده

نگاه کردی و حرفی اگر که بود نگفتی

مسیر رفتن تو دیگر اجتناب نداشت،

که دل بریدی و شعری به یاد بود نگفتی؟

به روی صحن خیالت چه رفته بود؟ دریغ! 

فقط سکوت و قیام و... سپس قعود... نگفتی!

لباس فرم تو گویا گرفته بود دلش

که راز داغی خود را به تار و پود نگفتی

نبودی آن دم آخر شبیه پیش از آن

چه بود نیتت آن دم؟ به این سرود نگفتی! 

عجیب دلزده بودی و خسته از گفتن  

که درد آخر خود را به آب رود نگفتی

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
تبلیغات