با بوی بهار شکفته ام

با بوی بهار شکفته ام

نویسنده : H_B

نشسته‌ام روی مبل و پاهایم را روی میز گذاشته‌ام و به نقطه‌ای از کوکهای مبل روبرو خیره شده‌ام. سینی شیرینی‌های نخودچی و ظرفهای صبحانه را طوری گذاشته‌ام در سینک که پلان یک فیلم خانگی را به یادم بیاورد! یک دو سه برداشت...

پانزده اسفند که می‌گذرد لکه‌های کنار دستگیره کابینت‌ها پررنگتر و چربتر به نظر می‌آیند. پرزهای ریز خاک در رده رده های پشت تلویزیون یک شبه یک سانت بالا مي‌آيند و پرنده‌ی مقیم روی بالکن اسهال می‌گیرد. نیمه اسفند که می‌گذرد باید نفس عمیق بکشم و گوشه‌های خانه را بگیرم برای تکاندن. یک دستم را به کمرم می‌گیرم و آن یکی را دایره‌ای روی طبقات کابینت‌ها می‌کشم؛ درست مثل مامان. لیوان‌ها را در سینک آب و وایتکس میریزم و به خود ِ ده ساله ام نگاه می‌کنم. نشسته‌ام بین ملحفه‌های نمدار و آویزان و عروسک‌هایم را جلوی حمام به صف کشیده‌ام که بروند در تشت آب و کف و وایتکس. مامان می‌خواهد همه برای عید تمیز باشند، همه حتی آن موطلایی ماژیکی شده‌ی یک دست!دستم را از روی کمرم برمیدارم. گوشه پایین لباسم چروک و جمع شده. خودم را صاف می‌کنم و دستکش‌ها را در میاورم و برنج ها را توی سینی می‌ریزم.

خانه بوی عید می‌دهد. لباس امسالم بنفش است با جوراب کامپیوتری قرمز. برای ست کردنشان پنج دقیقه با صدای بلند عرعر کردم تا مامان تسلیم شد و گفت " به من چه بذار همه بهت بخندن". آینه‌ها را با روزنامه پاک می‌کنم تا جیر جیر جیر صدا بدهند و صورت رو برویم برق بزند. منتظر نشسته‌ایم تا مامان تخم مرغ‌ها را بیاورد و ما دست‌ها و لباس‌ها و نوک دماغ و تخم مرغ‌ها را رنگ کنیم و مسابقه ی "واسه هرکی قشنگتر شد" بگذاریم.بوی پلوی دم کشیده خانه را پر کرده. از حمام که بیرون می آیم پایم میرود روی پادری جلوی حمامی مخمل سرخابی با آن طرح رویش که هیچی ازش به یادم نمانده. نزدیک سال تحویل است

 و کاااااااات کمی مانده به عید و خانه ما تقریبا بهاری شده. پرزهای خاکی و چلغوزها همه در لابلای اسفند ده سالگی‌ام پاک شدند و رفتند و حالا من مانده ام و خانه‌ای که بوی شیرینی می‌دهد.

حالم خوب است مثل حال خوب ِ همه‌ی اسفندهای زندگی‌ام. اسفندهایی که پر است از جادوی دایره‌های بزرگ و کوچک دست مامان و چروکهای کنار لباسش روی همان درد کهنه و قدیمی کمرش. مامان‌ها خود ِ خود ِ بهارند. الهی که خانه هایتان همیشه بوی بهار بدهد.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
admincheh
admincheh
٩٤/١٢/٢٦
٠
٠
آخی :) همین خط آخر لپ مطلب رو رسوند و حق مطلب رو ادا کرد :) مرسی
H_B
H_B
٩٤/١٢/٢٦
٠
٠
ممنون عزيزم
sajjad_mohammadi
sajjad_mohammadi
٩٤/١٢/٢٦
٠
٠
الان شما ده سالتونه ینی؟
sajjad_mohammadi
sajjad_mohammadi
٩٤/١٢/٢٦
٠
٠
ینی توی ده سالگی تونستین اینطور مطلب خوبی بنویسید؟؟؟؟؟ من که باورم نمیشه!
H_B
H_B
٩٤/١٢/٢٦
٠
٠
نه دوست عزيزم :) در حين كار كردن ياد همين ايام تو ده سالگيم افتادم و سعي كردم همونطور هم بنويسم البته بعد از "كااااات" در پاراگراف چهارم بايد پاراگراف بعدي شروع ميشد كه ابتدا و انتهاي مرور خاطرات واضح تر باشه اما اينجا پيوسته اومده
admincheh
admincheh
٩٤/١٢/٢٦
٠
٠
مطلب شما در اینستاگرام جیم هم منتشر شد :)
H_B
H_B
٩٤/١٢/٢٦
٠
٠
بازم ممنون
پربازدیدتریـــن ها
شاید قهرمان این فصل شویم

ظهور استقلال آرمانی

٩٥/١١/٢٨
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
ترامپ هستند، 70 ساله از حزب باد!

وقتی از ترامپ حرف می زنیم، دقیقا از چه حرف می زنیم؟

٩٥/١١/٢٨
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
طنزیات

مصاحبه خبرگزاری مهر با آبراهام لینکلن!

٩٥/١١/٢٨
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
نقد و بررسی فیلم فصل نرگس

وعده ما قبرستان!

٩٥/١١/٢٨
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
تبلیغات
تبلیغات