مردی که با پیچ نقاشی می‌کند!
مایرز هنرمندی با دیدگاه متفاوت

مردی که با پیچ نقاشی می‌کند!

نویسنده : h_jahanshah

یک هنرمند ساکن کالیفرنیا آمریکا به خاطر سبک جدیدی که در نقاشی از خود ارائه کرده، این روزها شهرت بسیاری بدست آورده است. «اندرو مایرز» که هنرمندی مجسمه‌ساز و نقاش بوده و در کارهای ساخت و ساز هم دستی بر آتش داشته است، مدتی تصمیم گرفت به کارهای هنری نپردازد تا کار تازه‌ای را انجام دهد.

او که از کارهای معمولی خسته شده بود، دنبال مجسمه‌سازی به شکل «بهتر» رفت و پس از مدتها تفکر و تحقیق، به نقاشی با پیچ روی آورد. در این خصوص گفت: «برایم کار کردن با سبک‌های گذشته بسیار سخت شده بود و می‌خواستم کار جدیدی انجام دهم. امروز هم امیدوارم با این روش نقاشی، مردم را وادار به تفکر در مورد سبک و سختی‌های این کار کنم».

مایرز در سبک جدیدش، روی پنل‌های چوبی یا همان چوب‌های نئوپان، ابتدا کاغذهای باطله دفترچه تلفن که با سوژه مدنظرش مرتبط باشد را می‌چسباند، سپس سوژه خود را روی آن کاغذها نقاشی کرده و در نهایت با ایجاد 8 تا 10 هزار سوراخ و پیچ‌های که با ابعداد مختلف داخل چوب فرو می‌روند، اثر هنری‌اش را تکمیل می‌کند.

این هنرمند که بدون استفاده از هیچ نرم افزاری و با تکیه بر قوه تخیلش طرح‌هایش را به سرانجام می‌رساند، می‌گوید: «سخت‌ترین و چالشی‌ترین بخش این نقاشی‌ها پاک کردن طرح اولیه زیر پیچ‌ها است که گاهی پاک کردن رنگ‌ها بسیار سخت‌ می‌شود زیرا باید ابتدا این رنگ‌ها کاملا پاک شود و سپس روی پیچ‌ها را رنگ‌آمیزی کند.»

بخشی از آثار و نقاشی‌های جالب این هنرمند را در زیر مشاهده می‌کنید:

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
Nahid.R.05
Nahid.R.05
٩٤/١٢/٢٣
٠
٠
متحیرانه عالی بود
محمد عبداللهی
محمد عبداللهی
٩٤/١٢/٢٤
٠
٠
کارش پیچ در پیچه!!!
MahYa_amjad
MahYa_amjad
٩٤/١٢/٢٤
٠
٠
واااااااااااااااااااااای !وااااااااااااااااااای!وااااااااااااااااااااااااااای!
H_Daliryan
H_Daliryan
٩٤/١٢/٢٤
٠
٠
پیچش درست! (بر وزن دستش درست بخوانید). خلاقیت و حوصله میخواد که هرکسی نداره!
زهرا‌ آقايي
زهرا‌ آقايي
٩٤/١٢/٢٥
٠
٠
خدااااااااااااااااااااي من معركه بود...
لیلی رضایی
لیلی رضایی
٩٥/٠١/٠٦
٠
٠
جا داره سلامی داشته باشیم خدمت اندرو...خسته نباشی هنرمند:-)
f_maveddat
f_maveddat
٩٥/٠٣/٢٧
٠
٠
سلآم؛ دمش گرم واقعن :)
پربازدیدتریـــن ها
چند خطی برای فرزندم

من به تو خواهم آموخت که...

٩٦/٠٦/٢٣
از پدیده خوابگاه تا غذای محبوب سلف!

دانشگاه رفتن ؛ چالش یا فرصت؟

٩٦/٠٦/٢٣
شعری سروده خودم

عاشقی پیشه خوبیست

٩٦/٠٦/٢٦
مقایسه دو کتاب کلیدر و بوف کور

ادبیات داستانی اجتماعی یا داستانی سیاه نمایی؟

٩٦/٠٦/٢٧
در سکوت مطلق

یک روز از همین امروز و فرداها

٩٦/٠٦/٢٦
اصلا بهتر باش جانم!

الفبا را نادیده نگیریم

٩٦/٠٦/٢٣
ملاقات غیرمنتظره با رئیس جیم

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت نهم

٩٦/٠٦/٢٧
تو چه می دانی؟

دل عاشق

٩٦/٠٦/٢٥
ترانه ای سروده خودم

شاه قلبم

٩٦/٠٦/٢٨
در راستای اظهارات وزیر بهداشت

روحانی؛ ضمانت خرید شماست

٩٦/٠٦/٢٦
صدای اعضای شورای شهر هم در آمد

نمایشگاه ایرانکام سال به سال افتضاح تر

٩٦/٠٦/٢٧
ترانه ای سروده خودم

ناقوس تنهایی

٩٦/٠٦/٢٦
مگر شعر چیست؟

دل خوش به شاعر بودن

٩٦/٠٦/٢٥
شعری سروده خودم

دلم پرواز می خواهد

٩٦/٠٦/٢٣
غار رنگی رنگی

دوست داشتن و دوست داشته شدن...

٩٦/٠٦/٢٨
اشک های بی ثمر

از نیامدن ها

٩٦/٠٦/٢٧
با اینکه می دانی

پایه و اساس زندگی

٩٦/٠٦/٢٥
من این گونه آرامم

سر مستی

٩٦/٠٦/٢٨
شعر واگیردار است!

شاعران در قرنطینه

٩٦/٠٦/٢٩
به سختی خودم را از خاطرات بیرون کشیدم

پانسمان

٩٦/٠٦/٢٩
تبلیغات